Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

De sterkte van de geestelijke pelgrim op weg naar Sion (2)

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

De sterkte van de geestelijke pelgrim op weg naar Sion (2)

8 minuten leestijd

Meditatie

Welgelukzalig is de mens, wiens sterkte in Uis.

Ps. 84:6a

Geliefde lezer, Er zouden nooit geen pelgrims op weg naar Sion zijn geweest, indien God de Vader Zelf niet voor deze weg had gezorgd. Van nature is er geen weg naar God en het hemelse Sion. We zijn in Adam ons verbondshoofd van God afgeweken, en buiten het Paradijs gedreven. De weg van de boom des levens werd door God bewaakt door middel van cherubs (Gen. 3:24). De Heere openbaarde daar Zijn vreselijke majesteit. Dit wordt op de volgende wijze uitgedrukt: de cherubs duiden op de handhaving van het Goddelijke recht. Zij hadden een vlammig lemmer van een zwaard in de hand. Dit zwaard is het zinnebeeld van Gods heilige wet, dat door de zonde was overtreden. Dat het een vurig zwaard was, duidt vervolgens op het vuur van de Goddelijke toorn die was ontstoken, vanwege het overtreden van Gods wet. We lezen dat dit vurige zwaard zich omkeerde, hetwelk ons te kennen geeft dat het leven en de gelukzaligheid nooit meer door ons te verkrijgen zijn. Dat het zich omkeerde en van alle kanten gezien werd, wil dan zeggen, hoe en op welke wijze we het ook proberen, het blijft onmogelijk de wet te gehoorzamen om het leven te verkrijgen. Dit vlammig lemmer, dit vurige zwaard blijft zich omkeren, tenzij Gods geschonden wet en recht weer volkomen zijn hersteld. Echter, niemand van het gevallen geslacht van Adam is in staat om Gods wet te gehoorzamen en Zijn recht te voldoen. Het werkverbond is verbroken, zodat het onmogelijk is om door de werken der wet het vuur van het zwaard uit te blussen, en de weg naar God te ontsluiten. De apostel Paulus zegt het zo duidelijk: Daarom zal uit de werken der wet geen vlees gerechtvaardigd worden voor Hem (Rom. 3:20). Alhoewel de mens uit Gods gemeenschap is gevallen, is hij echter niet uit zijn godsdienst gevallen. Daarom blijft de mens zijn sterkte en gelukzaligheid bij zichzelf en het verbroken werkverbond zoeken. Echter, hij vindt er niet anders dan toorn en gramschap. In de grond der zaak is het enkel vijandschap, wanneer de mens God probeert te behagen met het onderhouden van de wet in eigen kracht.

Vrienden, nooit zou er een weg naar het hemelse Paradijs zijn geweest, noch een geestelijke pelgrim er op zijn gekomen, indien God de Vader daar Zelf niet voor had gezorgd. O wonder, er is een weg naar Sion gebaand, waarop pelgrims mogen wandelen, en van wie gezegd wordt: Welgelukzalig is de mens, wiens sterkte in U is. Wijst ons dit niet duidelijk op het Goddelijk welbehagen? God de Vader heeft voor zulk een weg gezorgd, namelijk in Zijn geliefde Zoon. Uit eeuwige liefde tot Gods deugden en Zijn uitverkoren volk, heeft Christus het vrijwillig op Zich genomen om de weg naar God en het hemelse Sion te banen.

Kortgeleden zijn we weer bepaald geworden, hoe God de Vader Zijn Zoon heeft gezonden op deze wereld, om de weg naar de boom des levens te banen. Hij moest dat vurige zwaard op Zich krijgen, om gedood te worden. Hij moest niet alleen de wet Gods volkomen gehoorzamen, maar ook de straf van de zonde dragen en wegdragen. We lezen dan ook dat God de Vader opdracht gaf aan dat vlammig lemmer, het vurige zwaard van Zijn toorn en gramschap, om Zijn Zoon daarmee te slaan: Zwaard ontwaak tegen Mijn Herder, en tegen den Man, Die Mijn Metgezel is, spreekt de HEERE der heirscharen; sla dien Herder, en de schapen zullen verstrooid worden; maar Ik zal Mijn hand tot de kleinen wenden (Zach. 13:7). Wat heeft het die dierbare Heere gekost om dat vurige zwaard van Gods wet en toorn uit te blussen. Het moest op die dierbare Borg komen, opdat de weg naar het hemelse Sion gebaand kon worden, om geestelijke pelgrims te leiden op de weg naar Sion. In de eeuwige Raad des Vredes heeft Christus het gewillig op Zich genomen, om dit zwaard op Zich te krijgen. Daarom is Hij de Baka vallei doorgetrokken. In de volste zin van het woord is het hele leven voor Hem een tranendal geweest. Hij, de sterke God is door deze vallei gegaan als de Man van smarten. Christus heeft niet alleen de weg willen banen voor alle Sionieten, maar wil hen ook op deze weg door dit tranendal versterken, zodat zij door genade mogen zeggen: Welgelukzalig is de mens, wiens sterkte in U is. Hij liet Zich in dat tranendal binden als een krachteloze, hoewel Hij de sterke God was. Door het geloof mogen zij Hem zien als Sions Borg, Die Zich liet binden om hen vrij te laten en hen aan Zich te verbinden. Hoe diep heeft Hij Zich willen vernederen, opdat hoogmoedige doch uitverkoren zondaren in de vallei van ootmoed terecht mogen komen om schuldenaar voor God te worden. Zalig plaatsje, wanneer we een bewuste zondaar mogen worden, op grond van het werk van Sion's eeuwige Borg en Middelaar. De ware Sionieten, die als geestelijke pelgrims op de weg naar Sion worden geleid, zullen weten dat de weg naar het hemelse Sion bewaakt wordt. Dat bewegende, omkerende en vurige zwaard, waarover we reeds geschreven hebben, zal hen niet vreemd blijven. Zij zullen aan de weet komen, dat God nu nooit van Zijn recht kan afstaan, en dat de wet hun dood eist. Dan is het sterven, en sterven is God ontmoeten, Die buiten Christus een verterend Vuur is en een eeuwige Gloed. Elke geestelijke pelgrim naar Sion, zal leren dat: Sion door recht zal verlost worden, en haar wederkerenden door gerechtigheid (Jes. 1:27).

Hoe anders is het met de nabijkomende godsdienst, die niets afweet van dat bewegende en vurige zwaard van Gods wet en recht. Zij vinden sterkte in hun eigenwillige godsdienst. Met hun verstandelijke kennis van het evangelie beelden zij zich in dat zij Jezus tot hun Zaligmaker kennen. Indien men hen echter vraagt naar dat vurige zwaard, en of zij ooit met de verdoemende kracht van de wet en de heilige eis van Gods recht te doen hebben gekregen, dan zegt men dat dit niet Christocentrisch is maar christencentrisch. Zij houden de jonge mensen voor zelf Jezus aan te moeten nemen. Een ieder heeft recht om een pelgrim te worden. Eerst een verloren mens voor God worden? Dat is volgens hen een omweg. Men moet en kan in Jezus geloven. Hij heeft alles volbracht, en Hij wacht op ons wat we doen.

Meditatie vervolg

Vreselijk, wat een valse voorstelling van zaken! Jonge mensen, laat je niet verleiden! Weet dat we niet zo maar uit het Paradijs verdreven zijn, en dat we daarom zielsbevindelijk moeten leren alleen op rechtsgronden gezaligd te kunnen worden, om als geestelijke pelgrims geleid te worden naar het hemelse Paradijs. Alleen door het geloof wordt de zondaar met Christus verenigd, en van de brede weg op de smalle weg geleid. Echter, voordat Christus gekend mag worden als de Sterkte van de pelgrims, maakt de Heilige Geest plaats voor Christus. Men krijgt dan eerst te doen met Gods wet en recht, waardoor hij in een weg van ontdekking zijn schuldige onmacht ten goede leert kennen, en zichzelf als een verdoemelijk zondaar. Daarom stellen we enkele vragen: Beziet degene, die door God wordt opgezocht en geleid op de weg des levens, zichzelf dan direct als een geestelijke pelgrim? Nee, maar als een heiwaardige en verdoemelijke zondaar, een overtreder en een breker van Gods wet en verbond. Zijn zij dan naar eigen waarneming op weg naar het hemelse Sion? Nee, juist het tegendeel, naar het eeuwig verderf. Hebben zij dan direct de boom des lévens in het oog? Nee, zij hebben van de verboden boom gegeten, en zijn daarom des doods schuldig. Zij hebben hun eeuwige dood en ondergang voor ogen. Zij worden een schuldige Adamiet voor God, en komen tot de erkenning dat zij eeuwig van God gescheiden moeten blijven. Niets anders dan de Goddelijke liefde is oorzaak, dat zij het met God eens mogen worden. Daarom komen zij als een ontkrachte zondaar op de plaats, dat God geen kwaad meer kan doen, en hen geen genade kan bewijzen zolang Zijn deugden niet verheerlijkt zijn. De wet verdoemt hen, en zij erkennen dat de wet heilig en goed is. Gods recht eist volkomenheid, en zij mogen daar geheel mee instemmen, en zich onvoorwaardelijk aan Hem overgeven. Zal het dan geen ééuwig wonder voor zulke ontkrachte zondaren worden, wanneer het de Heere behaagt om hen het evangelie te verkondigen? Wanneer Christus als de enige Weg in hun ziel gebaand wordt? Dan mogen zij opspringen van vreugde, en Hem prijzen voor het onbegrijpelijke wonder van de zaligheid in Christus, naar de mate van het geschonken geloof Dan wordt in beginsel reeds verstaan: Welgelukzalig is de mens, wiens sterkte in U is.

Wie van ons mag geleerd hebben dat de sterkte alleen in de Hem te verkrijgen is? Het is een onderzoek waard!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 17 januari 2002

De Wachter Sions | 8 Pagina's

De sterkte van de geestelijke pelgrim op weg naar Sion (2)

Bekijk de hele uitgave van donderdag 17 januari 2002

De Wachter Sions | 8 Pagina's

PDF Bekijken