Bekijk het origineel

Schijnbaar tegenstrijdige Schriftuurplaatsen verklaard door Johannes Polyander (1)

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Schijnbaar tegenstrijdige Schriftuurplaatsen verklaard door Johannes Polyander (1)

3 minuten leestijd

In 1979 verscheen in Nederland bij Uitgeverij Den Hertog een herdruk van het boek Schijnbaar tegenstrijdige Schriftuurplaatsen verklaard, geschreven door Johannes Polyander en voor het eerst verschenen in 1621. In dit belangwekkende boek worden steeds twee Bijbelteksten, die op het eerste gezicht met elkaar in strijd lijken te zijn, verklaard. Polyander wijst er bij ieder paar teksten op waarom ze niet in strijd zijn met elkaar. Het lezen van deze verklaringen is erg leerzaam voor jong en oud. De laatste uitgave van 1979 is wat taalgebruik en zinsbouw betreft niet zo toegankelijk. Daarom hopen we in de komende tijd enigszins hertaalde gedeelten uit dit boek in De Wachter Sions te plaatsen.

Wie was de schrijver? Johannes Polyander was de zoon van een theoloog die dezelfde naam droeg: Johannes Polyander. Polyander sr. was afkomstig uit Frankrijk maar ontvluchtte Frankrijk vanwege de geloofsvervolgingen in de 16e eeuw. Hij kwam in Emden terecht, werd daar Waals predikant en was scriba van de Synode van Emden van 1571. Johannes Polyander, de schrijver van Schijnbaar tegenstrijdige Schriftuurplaatsen verklaard, werd ge-boren op 28 maart 1568 in Metz, Frankrijk. In Emden studeerde hij filosofie en theologie. Hij werd in 1591 Waals predikant te Dordrecht; daar bleef hij tot 1611. Daarna werd hij professor in Leiden tot zijn dood in 1646.

Polyander nam als professor deel aan de Synode van Dordrecht van 1618-1619. Hij was dus niet afgevaardigd namens een classis, maar behoorde met Franciscus Gomarus, Sibrandus Lubbertus, Antonius Thysius en Antonius Walaeus tot de Nederlandse professoren theologie die deelnamen aan de synode. Hij was tijdens de synode lid van de commissie die de concepttekst maakte voor de Dordtse Leerregels, en werkte ook mee aan de Statenvertaling.

Met de genoemde professoren schreef hij Synopsis purioris theologiae, of Overzicht van de zuiverste theologie (1625), een gereformeerde dogmatiek. Daarnaast schreef hij een aantal werken, waaronder: Spiegel der waere bekeeringhe (1626), over de profeet Jona; Ancker der ghelovighe siele (1628), over Ps. 6; en Grondt onser salicheyt (1630), over Ef. 1 en 2.

Polyander stond bekend als een vreedzaam man. Jacobus Trigland schreef van hem: ‘Dat ds. Polyander een goedaardig, zachtzinnig en vreedzaam man is geweest, is niemand onbekend, doch die zich altijd getrouw en vast heeft gehouden aan de orthodoxe leer der heilige waarheid’.

Polyander stierf op 4 februari 1646, omringd door vrienden en geleerden. Fridericus Spanheim (hoogleraar te Genève en later te Leiden), die de lijkrede hield bij het sterven van Polyander, vermeldt wat hij sprak op zijn sterfbed: ‘Ik sterf en ik sterf met een geruste ziel in Christus’.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 september 2017

De Wachter Sions | 12 Pagina's

Schijnbaar tegenstrijdige Schriftuurplaatsen verklaard door Johannes Polyander (1)

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 september 2017

De Wachter Sions | 12 Pagina's

PDF Bekijken