Bekijk het origineel

Apostolische Kerk of Gemeente (I)

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Apostolische Kerk of Gemeente (I)

6 minuten leestijd

Een lezer van „de Wekker” uit ’s-Gr. las voor eenigen tijd eene advertentie van „de Hersteld Apostolische Zendinggemeente in de eenheid der Apostelen” en vraagt of deze secte weer iets anders is dan de welbekende Apostolische kerk, die haar kerkgebouw heeft in de De Riemerstraat te ’s-Gravenhage.
Zeer zeker is er tusschen de Apostolische kerk die in de De Riemerstraat vergadert en de Apost. Zendingsgemeente groot verschil, ja meer, zij staan zelfs zeer vijandig en scherp tegenover elkander. Doch om het verschil duidelijk te maken, zal het noodig zijn, dat wij eene uitgebreide historische toelichting geven.
De Apostolische Kerk, zooals zij zich noemt, heeft haar ontstaan te danken aan Eduard Irving, een predikant der Schotschpresbyteriaansche kerk, die in 1832 door het preabyterie zijner kerk uit het ambt ontzet werd. Hij dwaalde in het leerstuk der zondeloosheid van Christus en leerde dat de menschelijke natuur van Christus volkomen gelijk was aan onze natuur, dat ook in Christus’ menschelijke natuur neigingen waren tot de zonde, doch dat Christus die door zijne goddelijke natuur overwon. Bij deze dwaling kwam een tweede, namelijk de prediking dat de geestesgaven der eerste christelijke kerk door gebed weder opgewekt konden worden. In vurige taal bad Irving om den terugkeer der Charismata of geestelijke gaven, wat tengevolge had dat sommige hoorders in de kerk allerlei onverstaanbare klanken uitstieten, wat door Irving voor werking des Heiligen Geestes gehouden werd. Daarbij bad Irving dat als in de eerste gemeente apostelen, evangelisten, herders en leeraars gegeven mochten worden, opdat de vier ambten die in de eerste christelijke kerk bestonden, weder mochten gezien worden. Toen Irving dan ook voor het presbyterie zijnerkerk zich verantwoorden moest, zeide hij: „Lang zal ’t niet meer duren en de Heere die profeten geroepen heeft, zal ook apostelen roepen en evangelisten en elke andere gave in Zijne kerk.” In de door Irving gestichte Apostolische kerk stonden dan ook weldra Apostelen op. Een zekere Drammond profeteerde op 7 November 1832, sprekende tot Cardale: „Zijt gij niet een apostel, waarom deelt gij den Heiligen Geest niet uit? Doe eens apostels werk!”
Kort daarna profeteerde Cardele weder dat ook Drummond tot Apostel geroepen was. Irving is nooit apostel geworden. Hij stierf reeds in 1834. In 1835 was het twaalftal apostelen compleet. Aan ieder werd een gedeelte der wereld toebetrouwd, of zooals de Irviagianen het uitdrukken: aan iedere stam Israëls een apostel. Aan King Church werd Nederland aangewezen. Aan het hoofd van iedere gemeente stond een engel. De vier ambten werden hersteld. In den cultus (wijze van godsdienstviering) vinden wij eene vermenging van Roomsche en Protestantsche vormen. Het Avondmaal wordt beschouwd als een offer van Christus’ lichaam en bloed. Het wordt knielend genoten voor het altaar evenals in de Roomsche kerk. De liturgie is zeer uitgebreid en bestaat hoofdzakelijk in formuliergebeden, schriftlezing en gezang. Ook de kleeding der ambtsdragers komt overeen met die der Roomsche geestelijkheid. Zij die tot de Apostolische kerk behooren, worden als eerstelingen uit de groote verdrukking verzegeld aan hunne voorhoofden volgens Openb. 7 vers 3. Deze verzegeling geschiedt door handoplegging door of van wege de apostelen, doch zij wordt aan niemand geschonken vóór zijn twintigste jaar.
De verwachting der Apostelen werd echter door het sterven van enkelen uit hun kring zeer geschokt. De 12 Apostelen toch verwachten eene spoedige wederkomst van Christus die dan weder Zijne kerk met 12 Apostelen zou wedervinden op aarde. De berekeningen van den dag der wederkomst faalden telkens, doch de „profeten” gaven telkens nieuwe voorspellingen.
In 1861 ontstond er tweespalt in de zoogenaamde Apostolische kerk, welke aanleiding was tot het ontstaan der „Hersteld Apostolische Zendingsgemeente.” In den Berlijnschen „profeet” H. Geyer kwam toen de begeerte op om de opengevallen plaatsen van gestorven Apostelen weder met andere apostelen te bezetten. De nog levende apostelen wilden hiervan niet weten. Zij beriepen zich op Openb. 4 vers 4, waar gesproken wordt van de vier en twintig ouderlingen om den troon Gods. Volgens de Irvingianen maken de 12 apostelen van het begin der Christelijke kerk en de twaalf van het einde der Christelijke bedeeling de 24 ouderlingen uit. Er mag dus geen aanvulling plaats hebben van het getal der 12 laatste apostelen. Geyer vond in zijn wensch steun bij den hulpengel der gemeente te Hamburg F.W. Schwarz, en deze laatste scheidde zich met zijne gemeente van de Apostolische kerk af. Intusschen had Geyer als „profeet” den ouderling Rosagatzki tot apostel geroepen en Schwarz met zijne gemeente stelde zich nu onder den apostel Rosagatzki.
De „Apostolische kerk” sprak in 1863 in de sacristie der kerk te Berlijn bij monde van een haar nog overgebleven apostel, n.l. Woadhouse, den banvloek over Geyer en Schwarz uit. Hier ligt het ontstaan der „Hersteld Apostolische Zendingsgemeente.” Daar echter „apostel” Rosagatzki zijn apostelambt loochende, toen de banvloek over Geyer en Schwarz was uitgesproken, stond de „Hersteld Apostolische Zendingsgemeente” te Hamburg zonder apostel. Doch er werden nieuwe apostelen geroepen en ook Schwarz met het apostelambt bedeeld. Hij stichtte overal gemeenten, ook in ons land, en vestigde zich in Amsterdam. De „Hersteld Apostolische gemeente” te Amsterdam had eerst met finantieele bezwaren te strijden, doch de stem der profetie schafte ook hier raad. Profetische stemmen vroegen: „Waarom geeft gij mijnen dienstknechten de tienden niet?” en spoedig vloeiden de giften toe. Schwarz stierf 6 Dec. 1895. Zijne volgelingen worden Neo-Irvingianen genoemd.
Aangaande Schwarz wordt verhaald dat hij eens in Amsterdam een vrouwtje op krukken gebood hare krukken weg te werpen. Toen zij ’t niet kon en niet deed, zei hij haar met apostolisch, maar goedkoop gezag, dat zij haar leven lang op krukken zou blijven loopen.
Na den dood van Schwarz werd F. Krebs de voornaamste apostel der „Hersteld Apostolische Zendingsgemeente”. Die gemeente te Amsterdam, waar Schwarz had gearbeid, wilde Krebs echter niet als zijn opvolger erkennen. Zij beweerde dat er valsche profeten waren opgestaan om Krebs als opvolger uit te roepen. Daar de Amsterdamsche „Herstelde Apostolische Zendingsgemeente” Krebs niet wilde erkennen, werd door Krebs de banvloek over haar uitgesproken. De gemeenten die Krebs volgen, dragen den naam van „Hersteld Apostolische
Zendinggemeente in de eenheid der Apostelen.”
De gemeente van wijlen Schwarz te Amsterdam met eene dergelijke gemeente te Haarlem en Enkhuizen, dragen den naam van „Hersteld Apostolische Zendingsgemeente”. Hun apostel is de heer van Bemmel, die dus apostel is over drie gemeenten. De „Hersteld Apostolische Zendingsgemeente”, onder „apostel” van Bemmel, erkent, hoeveel dwaling er ook bij hen gevonden worde, nog den Bijbel als Gods Woord, als de Openbaring Gods aan welke de mensch zich moet onderwerpen. Dit kan van de veel verder afgedwaalde „Hersteld Apostolische Zendinggemeente in de eenheid der Apostelen” onder Krebs niet gezegd worden. Wat die gemeente leert, is bepaald Godslasterlijk.
Over haar schrijven wij het een en ander in het volgend nummer.

’s. Gr. ('s Gravenhage) d.B.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 5 juli 1907

De Wekker | 4 Pagina's

Apostolische Kerk of Gemeente (I)

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 5 juli 1907

De Wekker | 4 Pagina's

PDF Bekijken