Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

De synode in de spiegel van . . .

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

De synode in de spiegel van . . .

9 minuten leestijd

De generale synode van Rotterdam is vrijdagavond 30 september gesloten. De breedste vergadering der kerken is weer voorbij. Het was ruim 21.00 uur toen de hamer viel en daarna de afgevaardigden elkaar hartelijk groetten, dankbaar voor de goede sfeer en verrijkt met vele ervaringen. Hoe kwam deze synode naar buiten „over"? We proberen een indruk te geven door de synode te zien in de spiegel van onderscheiden mensen, voor zover dat mogelijk is.

De pers
De pers is een belangrijke macht waar veel invloed van uitgaat. Meer dan 20 jaar geleden maakte onze synode bepalingen voor de aanwezigheid van de pers op de synodale vergaderingen. Sindsdien zijn op de zittingen van de synode regelmatig verslaggevers van verschillende dagbladen aanwezig. Dat waren voornamelijk journalisten van Trouw, het Reformatorische en het Nederlands Dagblad, terwijl zeer incidenteel de verzorgers van de nieuwsrubrieken van de NCRV en de EO ook present waren. Andere kranten werden via deze journalisten van synode-nieuws voorzien.
Hoe ziet de synode er uit in de spiegel van de pers?
Als onze lezers de verslagen in „Trouw" hebben gelezen dan krijgen ze een zeer eenzijdig en verwrongen beeld van onze synode. Die verslagen waren bijzonder gekleurd zoals reeds bleek uit het eerste verslag in het nr. van 17 augustus met de tekening van een homofiel, welke tekening achteraf door de redactie van Trouw werd betreurd. Maar de hele verslaggeving was toch eigenlijk zo gekleurd dat men tussen de regels door de spot voelde van de betrokken journalist met het kleinzielige gedoe van die synode, die er nog zulke ouderwetse standpunten op na hield, die zo weinig geporteerd was voor de eenheid met de Ned. Geref. Kerk en die behoorlijke kritiek leverde op de Geref. Oec. Synode om nog maar te zwijgen van de vreesachtige houding van de synode m.b.t. de homofilie, die overigens niet rechtstreeks aan de orde was gesteld. In de spiegel van „Trouw" was onze synode in feite een belachelijke vertoning. Zo zullen lezers van die krant het ervaren hebben en leden van onze kerken zullen zich meermalen hebben afgevraagd, als ze aangewezen zijn op die verslagen: is dat de synode van de kerken, waartoe ik behoor? Laat staan wat leden van andere kerken wel voor gedachte mogen krijgen van die chr. geref. synode.
Veel objectiever was de verslaggeving van het Nederlands Dagblad, al werd hier duidelijk vanuit de vrijgemaakte gezichtshoek geluisterd en gelezen.
Deze keer was m.i. het Reformatorisch Dagblad het meest objectief en betrouwbaar in de wijze waarop de synodevergaderingen werden weergegeven op de tweede pagina. Deze krant heeft het ook wel eens anders gedaan. Nu het goed is willen we dat ook royaal zeggen.
Overigens moet elke journalist selecteren en is elk verslag altijd min of meer subjectief gekleurd. Dat geldt zelfs nog van het verslag van de door de synode aangewezen verslaggever in ons kerkelijk orgaan, omdat een keuze moet worden gedaan uit wat gezegd is, hoe zeer de betrokkene er ook in slaagt recht te doen aan alle facetten van het besprokene ter synode.

De buitenstaander
De synode in de spiegel van de buitenstaander - dat is een stap verder, al zal die buitenstaander tot zijn oordeel komen op grond van datgene wat hij in zijn krant van de synode heeft gelezen.
Het oordeel van menige buitenstaander was globaal genomen - het maakt uiteraard verschil wie men spreekt - nogal negatief.
Die synode in Rotterdam maakt zich druk over het zingen van gezangen alsof er geen brandender vraagstukken aan de orde zijn. Die synode maakt pas op de plaats als het gaat om meerdere eenheid met de Ned. Geref. - echt chr. gereformeerd: mooie betuigingen over de eenheid, maar als er spijkers met koppen moeten en kunnen worden geslagen, dan houdt men de boot af en valt de hamer in het water.
Een ander oordeel, dat ik vanmorgen nog door de telefoon hoorde van een geref. predikant: ik merk wel, dat het bij jullie ook moeilijk wordt en dat jullie ook je handen vol hebben met allerlei toestanden.
Nog een ander oordeel van iemand die me in zijn spiegel liet kijken: ik heb de indruk dat jullie een zware synode hebben gehad, maar m'n compliment dat jullie de zaak zo prachtig bij elkaar weten te houden. Dat was het oordeel van een hervormd predikant.
In de spiegel van de buitenstaander zie je de synode, waar je zelf deel van hebt uitgemaakt, toch weer anders dan van achter de moderamentafel, zelf betrokken bij allerlei besprekingen.
Het is wel eens goed om in de spiegel te kijken, die een ander je voorhoudt. In de regel worden geen nieuwe dingen gezegd, maar worden bepaalde zaken, die je zelf ook hebt geconstateerd, zeer scherp belicht, soms overbelicht en op deze wijze word je gedwongen te relativeren, de gang van zaken betrekkelijk te maken en allerlei zaken te tillen uit de beperkte synodale sfeer.

Ons kerkvolk
De synode in de ogen van ons kerkvolk - we komen dichterbij. Maar aangezien ons kerkvolk zeer gevarieerd is zal ook de reactie onder dat volk zeer verschillend zijn op de gehouden synode. En ook dat is begrijpelijk.
Er is een deel van ons kerkvolk, dat door de besluiten van de synode teleurgesteld is. We denken aan hen, die gehoopt hadden dat de synode de deur zou openzetten voor het kerkelijk lied en we vijftig jaar na de Geref. Kerken ook over zouden kunnen gaan tot het zingen van een beperkt aantal gezangen. De synode heeft dit niet gedaan en een desbetreffend voorstel, dat met veel gloed verdedigd werd, met meerderheid van stemmen afgewezen.
Een ander groter deel heeft van dit besluit met dankbaarheid kennis genomen. Niet omdat men het nu heeft „gewonnen". Het is geen kwestie van winnen of verliezen. In dergelijke categorieën mogen we in de kerk niet denken. Maar omdat men in een anders genomen besluit de deur geopend zag naar een ander kerkelijk leven, en openingen vreesde naar allerlei opvattingen, die de kerk zouden kunnen afvoeren van Schrift en belijdenis.
Teleurstelling was er bij een deel van onze kerken over het besluit met betrekking tot de Nederlands Gereformeerde Kerken, die zelf op een verdergaande integratie hadden aangedrongen terwijl anderen daarentegen dankbaar waren voor het behoud van het eigen karakter van onze kerken dat men in gevaar zag komen bij een grotere eenheid met de Nederlands Gereformeerden.
In de spiegel van ons kerkvolk ziet onze synode er heel verschillend uit.
In sommiger spiegel is deze synode een behoudende synode geweest, buiten de werkelijkheid van het leven van deze tijd; een synode, die geen rekening hield met de tijd waarin we leven en de roep van de tijd en haar jeugd niet verstond.
Maar in de spiegel van anderen is deze synode een tot dankbaarheid stemmende synode, die op duidelijke wijze op bepaalde punten bijstuurde en aanwijzingen gaf voor een koers in de komende jaren, die vertrouwen geeft aan allen die willen bewaren wat ons werd toevertrouwd.

Haar leden
Tenslotte: de synode in de spiegel van haar leden . . .
De 52 afgevaardigden met de pre-adviseurs, die op geen een vergadering alle vijf aanwezig waren, zijn weer teruggekeerd naar hun plaatselijke gemeenten. Daar klopt het hart van het kerkelijk leven, meer dan op een synodale vergadering, hoe belangrijk die ook is.
Als ze allen terugzien en nog eens in de spiegel kijken - welk beeld zien zij dan?
Gelukkig niet het beeld van een twistende, kijvende synode waarop de afgevaardigden met hete hoofden en koude harten tegenover elkaar stonden; geen synode, die menige afgevaardigde een wrange smaak in de mond doet komen terugdenkend aan onverkwikkelijke situaties, die littekens kunnen nalaten.
Met grote dankbaarheid mogen we terugzien op deze synode. Er waren zeker spannende momenten, waarin verschil van mening bleek. Maar een beslissing als die over het kerkelijk lied heeft de onderlinge verhoudingen niet in het minst verstoord. Van een gedrukte stemming was allerminst sprake. We gingen weer even broederlijk verder en allen dankbaar dat we nu tenminste wisten waar we met z'n allen aan toe waren.
Bij de behandeling van verschillende instructies en rapporten werden van verschillende kanten zeker kritische vragen gesteld die vaak betrekking hadden op een richting waarin men geruisloos bezig was zich te bewegen. Maar het was zeker niet zo dat men uiterst scherp tegenover elkaar kwam te staan. In zeker opzicht was deze synode een „tamme" synode. Er zijn wel eens andere synoden geweest waar men veel feller tegenover elkaar stond. Anders samengesteld misschien? Het is mogelijk. Maar in ieder geval - we zijn dankbaar dat alles zo gegaan is.
Als synodeleden nog eens in hun spiegel kijken en zich deze synode herinneren dan zal naast teleurstelling over besluiten, die men graag anders genomen had gezien, toch de dankbaarheid overheersen.
Dankbaarheid voor de broederschap, die openbaar kwam; voor de hartelijkheid van de ontmoeting. Wat waren de maaltijden telkens weer een bron van vreugde niet alleen om wat er opgediend werd maar vooral om de tafelgemeenschap, die ervaren werd.
Laten we hopen dat in de komende jaren zal blijken dat de besluiten van deze synode ten zegen zijn voor de kerken. Sommige kerken zullen het er moeilijk mee hebben. Moge de liefde tot het kerkverband hen meer leiden dan de wens van de plaatselijke gemeente.
Als het ons er om zou gaan onze kerken zo spoedig mogelijk uit elkaar te laten spatten, dan zullen velen zich verzetten tegen de genomen beslissingen en die besluiten aan hun onkerkelijke laars lappen. Maar waar waarachtige liefde tot de kerken is, ten diepste tot de Koning der Kerk, daar zal men proberen in kerkelijke banen te leven.
Het gaat niet om onze kerken, maar het gaat om Gods Waarheid, dat die moge worden erkend, herkend, gehandhaafd en die moge triumferen.
Het is goed om de synode te bekijken in de spiegel van anderen. Maar het belangrijkste is hoe de Koning der Kerk over de Rotterdamse synode zal oordelen. Zijn oordeel beslist en in verantwoordelijkheid jegens Hem hebben we naar het inzicht ons gegeven ons werk gedaan en onze besluiten genomen.
Hij zegene heel ons kerkelijk leven.

J.H.V.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 21 oktober 1983

De Wekker | 12 Pagina's

De synode in de spiegel van . . .

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 21 oktober 1983

De Wekker | 12 Pagina's

PDF Bekijken