Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Opgemerkt

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Opgemerkt

4 minuten leestijd

Sabbat of zondag

In verband met de zondagsrust merkt mr. L. Vogelaar op: „De Schepper mag ons de wet stellen” (RD 6-3). In Gods wet, bijvoorbeeld in Exodus 20:8-11, gaat het echter om het onderhouden van de sabbat, dat is (al sinds de schepping) de zévende dag van de week!

In dezelfde krant staat dat de viering van de zondag als rustdag dateert uit de 4e eeuw. Tekenend is dat in het edict van keizer Constantijn over „de eerste dag van de zon” gesproken wordt. Dat geeft aan dat het decreet meer te maken heeft met de heidense zonnecultus dan met het vierde gebod. Het kan ook niet los gezien worden van een in de Vroege Kerk snel toenemende afkeer van de Joden en Joodse feesten.

De Tenach (Oude Testament) bevat geen aanwijzing dat de sabbat door een andere dag vervangen zal worden. De sabbat is volgens de profeten een blijvende instelling. Als Jesaja in hoofdstuk 66 over de nieuwe hemel en de nieuwe aarde spreekt, zegt hij dat „van de ene sabbat tot de andere, alle vlees komen zal, om aan te bidden voor Mijn aangezicht, zegt de Heere” (vers 23b). Dat kunnen we ook afleiden uit Ezechiël 44:24.

Ook het Nieuwe Testament bevat geen tekst waaruit zou blijken dat de zondag als rustdag in de plaats van de sabbat is gekomen. Jezus zegt Zelf dat Hij niet gekomen is om de Wet (Torah) of de Profeten af te schaffen (Mattheüs 5:17). Tekenend is dat Jezus’ volgelingen de dag voorafgaande aan Zijn opstanding, op de sabbat, „rustten naar het gebod” (Lukas 23:56).

Een hernieuwde bezinning op de sabbat in het licht van de Bijbelse gegevens lijkt mij op zijn plaats.

Matthijs de Blois

Zeist

Sabbat of zondag (II)

In het artikel ”Zondag is jarig: 1700 jaar rustdag” (RD 6-3) bleef helaas sterk onderbelicht dat keizer Constantijn de dag van de zon vooral heeft ingesteld om zich daarmee te kunnen afzetten tegen het Joodse volk. Berucht zijn dan ook de woorden die hij uitsprak op het concilie van Nicea in het jaar 325: „Het is onze plicht niets gemeenschappelijks te hebben met de moordenaars van de Heer.”

Daar werden dan ook de Bijbelse feesten omgevormd tot christelijke feesten en werd de vervangingstheologie geboren. Deze theologie heeft de eeuwen door tot vreselijke dingen geleid, vooral in ons christelijke werelddeel.

Bovendien verwijst geen enkele Bijbeltekst tot vervanging van de sabbat. Ook Jezus heeft daar nooit toe opgeroepen of op gezinspeeld. Hij kwam om de wet te vervullen, vol te maken, niet om die af te schaffen. Men had de sabbat dus nooit mogen vervangen. Het is een wonder dat God de zondag nog eeuwen heeft willen zegenen.

Gijs van Vulpen

Zwolle

Sabbat of zondag (III)

De instelling van de zondag berust niet op Bijbelse gronden:

1. God heeft sinds de schepping de zevende dag geheiligd. Wie kan iets wat God geheiligd heeft, veranderen? Geen mens. En nergens staat in de Bijbel dat God de zevende dag als sabbat heeft afgeschaft.

2. In Exodus 31:12-18 spreekt de Heere over de sabbat. Vers 16: „Dat dan de kinderen Israëls de sabbat houden, de sabbat onderhoudende in hun geslachten, tot een eeuwig verbond.” Het is toch ondenkbaar dat de Heere deze inzetting later gaat veranderen?

3. De Heere Jezus heeft altijd de sabbat gehouden. Hoe kunnen Jood en heiden in Hem één zijn als er geen overeenstemming is over Gods inzettingen?

4. Een ‘argument’ voor de zondag is dat de Heere de prediking op de eerste dag van de week heeft willen zegenen. Inderdaad, en dat geldt ook voor de verkondiging op de andere weekdagen, maar dat bewijst nog niet dat de zondag de nieuwtestamentische sabbat is.

5. Uiteraard is er geen enkel Bijbels argument tegen het samenkomen op de eerste dag van de week, maar het is niet de sabbat die God Zelf heeft ingesteld en gezegend. De profeten hebben er voortdurend toe opgeroepen om naar Gods inzettingen te leven en de Heere belooft Zijn zegen op gehoorzaamheid (Jesaja 56.1-7).

6. Jesaja 66:22-24 is veelzeggend: „...En het zal geschieden, dat van de ene nieuwe maan tot de andere, en van de ene sabbat tot de andere, alle vlees komen zal om te aanbidden voor Mijn aangezicht, zegt de Heere...”

Inzettingen van mensen kunnen de eeuwen overleefd hebben, maar „het Woord van onze God bestaat in der eeuwigheid.” En de gelovigen tijdens het Nieuwe Testament hielden de sabbat, brachten de offers en hielden de feesten (naar Leviticus 23).

Hans van Buren

Barneveld

Streamer Ximi, site nus, occabor remperi diantis sunt laccum, Idunt volo dem lignihil ipsaper iatem.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 20 maart 2021

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

Opgemerkt

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 20 maart 2021

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

PDF Bekijken