Bekijk het origineel

Een verdiend salaris?

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Een verdiend salaris?

3 minuten leestijd

Er lijkt geen einde te komen aan de ophef over salarissen van Nederlandse topbestuurders. Het begon onder andere met felle kritiek in 2001 op de in het vooruitzicht gestelde bonussen voor de aantredende bestuursvoorzitter Ad Scheepbouwer bij KPN. Ook Anders Moberg van Ahold kreeg in 2003 de wind van voren toen bekend werd wat hij kon gaan verdienen. In de media werd hij afgeschilderd als de "man van 10 miljoen" (euro per jaar).

Recent is er veel commotie ontstaan over de salarissen van de bazen van energiebedrijven. In 2004 verdienden de bestuursvoorzitters van Nuon en Essent rond de 800.000 euro per jaar. De Tweede Kamer vergaderde afgelopen week nog over de topinkomens.

Steeds gaat het daarbij om de vraag of de salarissen niet te hoog zijn en moeten worden verlaagd. De discussie zal hoogstwaarschijnlijk blijven voortduren als niet eerst de achterliggende vraag wordt beantwoord: Wat is de economische en maatschappelijke meerwaarde van bestuurders?

Verschuilen

Ter verdediging wijzen bekritiseerde bestuurders dikwijls op de salarissen in het buitenland. Om als Nederlands bedrijfsleven te kunnen concurreren met andere landen moeten er hoge salarissen worden geboden om goede bestuurders te kunnen krijgen en te behouden.

Vaak wordt ook ter verantwoording gewezen op het marktmechanisme. Het is een kwestie van vraag en aanbod en gewoon slim onderhandelen om een dergelijk salaris in de wacht te slepen. Zolang de procedures tot bepaling van het salaris eerlijk zijn doorlopen, valt er over de hoogte van salaris verder niets meer te zeggen.

Snijden deze argumenten voldoende hout? Vooralsnog lijken critici in ieder geval hiermee geen genoegen te nemen, omdat de verontwaardiging nog steeds voortduurt en zelfs op het oog toeneemt. Wellicht komt dit ook wel doordat bovenstaande argumenten zeer verdedigend en passief van aard zijn. Bestuurders verschuilen zich achter collega's die nog meer verdienen, achter afspraken die zijn gemaakt of achter anderen die het salaris goedkeurden.

Willen bestuurders draagvlak creëren voor hun salarissen, dan zullen zij actiever duidelijk moeten maken waarom zij zelf vinden dat zij ook recht hebben op een dergelijk salaris. Ondanks dat er morele vraagtekens te zetten zijn bij iemand die in loondienst jaarlijks tonnen of zelfs miljoenen verdient, gaat het bij de discussie ook om de legitimiteit en bestaansgrond van bestuurders.

De discussie laait juist op omdat er wordt getwijfeld aan de toegevoegde waarde van bestuurders; aan wat zij opleveren, waarin hun nut schuilt en of zij hun salaris meer dan terugverdienen.

Het beeld dat de afgelopen jaren is ontstaan van bedrijven naar aanleiding van de boekhoudfraudes hebben het imago en aanzien van bestuurders en ondernemers geen goed gedaan. Decennia daarvoor berekende professor Tinbergen al op basis van grootschalig internationaal onderzoek dat topmanagers meer geld kosten dan opleveren.

Het is daarom de hoogste tijd dat topbestuurders en hun belangenorganisaties een duidelijk en wetenschappelijk onderbouwd verhaal neerzetten over hoe belangrijk zij daadwerkelijk zijn voor de ondernemingen en de maatschappij. Pas als dit duidelijk is kan er goed worden gediscussieerd welke salarissen hierbij horen en wat ethisch verantwoord is.

Muel Kaptein, hoogleraar bedrijfsethiek aan de Erasmus Universiteit Rotterdam

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 24 mei 2005

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

Een verdiend salaris?

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 24 mei 2005

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken