+ Meer informatie

,,Geen weg zonder rampspoed"

Jitschak Rabin was zich er goed van bewust dat vrede een prijs heeft

4 minuten leestijd

,,Israël kent geen weg zonder rampspoed". Dat houdt een 73-jarige Jitschak Rabin zaterdagavond de 150.000 demonstranten voor die naar het Malchei Yisrael Plein in Tel Aviv zijn gestroomd om de regering een hart onder de riem te steken. Op dat moment is hij zich er heel goed van bewust dat de vrede een prijs heeft. ,,Maar", zo zegt hij, ,,de weg naar vrede is te prefereren boven de weg van oorlog".

Hij zegt dat als iemand die als minister van defensie de pijn heeft gezien in de ogen van de families van de gevallen soldaten. ,,Voor hen, voor onze kinderen, en, in mijn geval, voor onze kleinkinderen" moet Israël de moeilijke weg van de vrede kiezen.

In maart 1922 ziet Jitschak Rabin in Jeruzalem het eerste levenslicht. Zijn vader Nehemia kwam uit de Verenigde Staten en diende tijdens de Eerste Wereldoorlog in het joodse Legioen. Zijn moeder Rosa was een van de eerste leden van de Haganah (het joodse verdedigingsleger). In Tel Aviv gaat Jitschak naar de lagere school en in Galilea naar de Kadouri-landbouwschool. Hij specialiseert zich in de watertechniek.

In 1941 treedt hij in de voetsporen van zijn ouders. Hij kiest voor een militaire loopbaan. In de 27 jaar die hij in de Palmach en daarna de Tsahal (het officiële Israëlische leger) dient, klimt hij op naar de toprang van chefstaf. In de Onafhankelijkheidsoorlog van 1948 heeft hij het bevel over de Harel-brigade, die tijdens Operatie Nachshon de weg naar Jeruzalem opent. Als chefstaf leidt hij Israël in de Zesdaagse Oorlog van 1967 naar de grootste overwinning in zijn geschiedenis.

Op 1 januari 1968 hangt Rabin zijn legeruniform voorgoed in de kast. Kort daarna wordt hij aangesteld tot Israëls ambassadeur in de Verenigde Staten. Hij blijkt een kettingroker, verlegen en op ruwe wijze te spreken - eigenschappen die men niet van een diplomaat verwacht. In de lente van 1973 keert hij terug naar Jeruzalem en wordt hij lid van de Arbeiderspartij. In de verkiezingen van december 1973 kiest het volk hem tot Knessetlid.

Bankrekening

Als Golda Meir in maart 1974 haar kabinet vormt, wordt Rabin minister van arbeidszaken. In april valt het kabinet en hij weet de verkiezingen in het centraal comité in de Arbeiderspartij te winnen van zijn rivaal Simon Peres. Slechts korte tijd later, in juni, wordt Rabin zelf premier. In juni 1976 leidt zijn regering de Entebbe-reddingsoperatie. In 1977 treedt hij echter af als blijkt dat zijn vrouw Leah in de Verenigde Staten een illegale bankrekening bezit.

Het incident is echter van weinig betekenis. In de jaren 1977 tot 1984 blijft Rabin Knessetlid en is hij lid van het buitenlandse-zaken- en defensiecomité. Van 1984 tot 1990 is hij minister van defensie. Als in 1987 de Palestijnse opstand uitbreekt, reageert hij met ijzeren hand, met wat hij noemt ,,macht, kracht en slaan".

Als geroutineerde ex-militair en als minister van defensie leert hij de strategische kracht en zwakheid van Israël kennen als geen ander. Rabin wordt daarmee bij uitstek de man die weet welke risico's Israël zich wel en niet kan veroorloven in het vredesproces. In juni 1992 wint hij de verkiezingen voor de dertiende Knesset.

In september 1993 maakt Rabin opnieuw geschiedenis. In Washington schudt hij de hand van zijn voormalige aartsvijand, PLO-leider Jasser Arafat. ,,Vrede maak je niet met vrienden, maar met onaardige vijanden". zegt hij. Rabin is er zich van bewust dat de weg naar vrede lang en moeilijk zal zijn en dat terroristen er een eind aan willen maken. ,,Wij zijn vastbesloten met standvastigheid de zaak van vrede na te jagen". In oktober 1994 bereikt Rabin opnieuw een mijlpaal. Jordanië en Israël ondertekenen het vredesakkoord in de Arawa. Op 10 december van dat zelfde jaar mag hij zich, samen met Arafat en Simon Peres, winnaar noemen van de Nobelprijs van de vrede.

Davidster

In Israël zelf maakt Rabin zich ook vijanden, met name in de nationaal-religieuze hoek. Kolonisten en andere rechtsgezinden kunnen niet begrijpen hoe hij concessies kan doen over land dat volgens hen door God aan Israël is gegeven, nota bene via de vroegere chefstaf Rabin zelf. De stugge en harde Rabin doet zijn best zijn politiek te verkopen, maar een deel van de bevolking kan en wil hem niet begrijpen. De woordenstrijd tussen regering en oppositie wordt hard. Woorden, zo blijkt zaterdagavond, die omgezet kunnen worden in daden.

Zaterdag is aanvankelijk een van de mooiste dagen in zijn leven. Bij de demonstratie van de Vrede Nu-beweging blijkt een zeer grote menigte toegestroomd. De stelling van rechts dat de regering alleen staat in haar vredescampagne en het contact met het volk is kwijtgeraakt, blijkt propaganda. Deze leugen werd gisteren opnieuw ontmaskerd als honderdduizenden mensen, van wie het merendeel jongeren, langs een ruw blankhouten kist, met daarbij de blauw-witte vlag met de davidster, lopen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.