Bekijk het origineel

De moraal van de Bagelman

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

De moraal van de Bagelman

3 minuten leestijd

Originele en aansprekende wetenschappelijke bevindingen kunnen op onverwachtse wijze tot stand komen. Dit overkwam de Amerikaanse wetenschappers Steven Levitt en Stephen Dubner. Uit het niets ontvingen zij een telefoontje van een zekere Paul Feldman, die hen zijn verkoopcijfers aanbood. Wie was Paul Feldman?

Bagelman

Feldman werkte sinds 1962 bij het ministerie van Defensie in Washington. Hij had het uiteindelijk geschopt tot hoofd van de onderzoeksafdeling. Steeds wanneer iemand van zijn afdeling een nieuwe onderzoeksopdracht had binnengehaald, trakteerde hij op hartige ringvormige broodjes, zogeheten bagels.

Omdat dit ritueel in de smaak viel bij zijn medewerkers, ging Feldman ertoe over om iedere vrijdagmiddag op bagels te trakteren. Collega's van andere afdelingen kwamen ook op zijn bagels af. Uiteindelijk bracht Feldman iedere week vijftien dozen bagels naar zijn kantoor. Ter vergoeding van de kosten zette hij een gelddoosje naast de bagels met daarop de prijs.

Maar het bagelsucces kon niet voorkomen dat er in 1984 nieuw management aantrad. Feldman besloot daarop te vertrekken en van de verkoop van bagels zijn beroep te maken. Hij ging in Washington langs kantoren met een simpel aanbod. Iedere ochtend vroeg zette hij voor de ingang van de kantine een of meer plateaus met bagels neer. Daarnaast plaatste hij een doosje met een gleuf waarin de gebruikers het geld konden doen. Hij haalde de overgebleven bagels weer voor lunchtijd op. Binnen enkele jaren bezorgde hij per week 8400 bagels bij 140 kantoren.

Feldman verzamelde interessante informatie. Waar hij op zijn oude afdeling een opbrengst had van 95 procent, werd dit toen hij er zijn beroep van maakte 91 procent en daalde dit gestaag in bijna twintig jaar tijd tot 87 procent. Het goede nieuws was dat er jaarlijks slechts één plateau bagels werd gestolen.

De onderzoekers Levitt en Dubner analyseerden de gegevens. Zo bleek dat op kleine kantoren 3 tot 5 procent beter werd betaald dan op grote kantoren. Managers betaalden slechter dan hun medewerkers. Onverwacht goed weer leidde ertoe dat het aantal betalende mensen met 3 procent steeg. Bij onverwacht slecht weer daalde dit aantal met 3 procent. En na 11 september 2001 verbeterde het betalingsgedrag met 2 procent.

Moraal

Wat betekenen deze resultaten voor ethiek in organisaties? Medewerkers en collega's als criminelen behandelen voert veelal te ver: 87 procent van de mensen betaalde wel, terwijl het vrij gemakkelijk was om een bagel te stelen. Ten tweede heeft grootschaligheid een negatieve invloed op de moraal. Ten derde geldt: hoe hoger in de hiërarchie, des te losser de moraal. Ten vierde is het van belang dat mensen zich identificeren met de eigenaar en de organisatie. En ten slotte zijn de cultuur, het moreel sentiment en de gesteldheid van mensen van invloed op hun gedrag.

Kortom, wilt u het gedrag van mensen op het werk verbeteren? Geef dan vertrouwen, zorg voor kleinschaligheid in de organisatie, geef als management het goede voorbeeld, zorg voor onderlinge binding en verbondenheid en creëer een positieve cultuur.

En trakteer misschien eens wat vaker.

De auteur is hoogleraar bedrijfsethiek aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en directeur bij KPMG Integriteit. Reageren aan scribent? Nietbijbroodalleen@refdag.nl.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 30 november 2007

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

De moraal van de Bagelman

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 30 november 2007

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

PDF Bekijken