Museum rekent af met dé Limburger

Dé Limburger bestaat niet. Ondanks alle vooroordelen over de bourgondische levensgenieter die doorlopend carnaval viert of bezig is met de voorbereiding daarvan. In het Limburgs Museum wordt daarmee afgerekend en aangetoond dat er binnen Noord-, Midden- en Zuid-Limburg grote verschillen bestaan. Er zijn sterke culturele tegenstellingen. Niet vergeten moet worden dat de huidige provinciegrenzen uit de 19e eeuw dateren en dat Limburg nog niet zo heel lang geleden een lappendeken van staten en staatjes was.

De noord-zuidtegenstelling wordt misschien wel het best getypeerd door het doorlopende gesteggel tus- sen 'noord' en 'zuid' over een groot aantal in Zuid-Limburg gedane archeologische vondsten. Die collectie, ook landelijk belangrijk vanwege de op- gravingen uit de Romeinse tijd, was tot vorig jaar ondergebracht in een ander provinciaal museum, het Bonnefantenmuseum in Maastricht. Dat heeft de collectie afgestoten en sindsdien staan de deuren in Venlo wagenwijd open voor deze vondsten. Achter de schermen wordt druk gelobbyd. Hoewel een vervangend onderkomen nog lang niet (financieel) rond is, weigert Maastricht echter de collectie naar 'noord' te laten verhuizen. Recent hebben de archeologen een vergadering in het Limburgs Museum verzet naar een andere plek, bang om door die bijeenkomst hun instemming met een eventuele verhuizing te betuigen...

Communicatiemedewerker Sef Derkx van het Limburgs Museum houdt zich verre van het gekrakeel. "We hebben door allerlei vondsten ook hier al een volwaardig beeld van de verschillende tijdsperiodes."

Uitkijkpost

Het Limburgs Museum ontstond in 1994 uit een fusie van het gemeentelijk Goltziusmuseum en het Limburgs Volkskundig Centrum te Limbricht. Al die jaren is er gesproken over de bouw van een nieuw museum, dat de afgelopen drie jaar is opgetrokken tegenover het NS-station in Venlo. De opvallende architectuur van de Nederlandse architecte Jeanne Dekkers trekt de aandacht als een poortgebouw naar de binnenstad.

Op de plek waar het Limburgs Museum is gebouwd, stonden eeuwenlang de stadsmuren en vestingwerken van Venlo. In het ontwerp is het oudste bewaard gebleven tankstation van Nederland opgenomen. Het gebouwtje staat pal voor het nieuwe museum en wordt ingericht als bibliotheek- en informatiecentrum.

Multimediaal

Een monumentale gebogen rode muur roept de herinnering aan de oude stadsmuur op en trekt direct de aandacht. Een transparante 'uitkijkpost' aan de buitenzijde geeft de bezoekers een fraai beeld van het Stationsplein van Venlo. Binnen zijn er in het drie verdiepingen tellende gebouw twaalf vaste exposities en een grote ruimte voor wisseltentoonstellingen. De presentaties zijn chronologisch opgebouwd, maar kunnen ook kriskras worden bezocht. "We dwingen de bezoeker niet tot een vaste route. Het is meer als een warm en koud buffet. Ieder haalt eruit wat hij of zij aardig vindt", licht Derkx toe.

De niet-elitaire aanpak loopt als een rode draad door de inrichting van het museum. "De wensen van de bezoekers staan centraal", zo drukt Derks het uit. Dat komt tot uiting in de presentaties, waarbij gebruik wordt gemaakt van poppen, interactieve computerprogramma's en multimedia. De Limburgers uit het verleden vertellen zelf hun verhaal. De ondersteunende teksten aan de wanden zijn tot een minimum beperkt. Derkx: "Als men meer wil weten is het mogelijk via de computer informatie op te vragen." Het museum richt zich niet alleen op de 3,5 miljoen Limburgers, maar vooral ook op de meer dan 7 miljoen mensen die jaarlijks in deze provincie hun vakantie doorbrengen. Veel gezinnen dus. Iedere presentatie is compleet met doe-spelletjes voor kinderen en jeugdigen vanaf vier jaar.

Het museum is verder voorzien van een filmzaal en een zogenaamde historocoop, een multimediale museumshow waarin de Maas 'vertelt' over de geschiedenis en wat Limburgers overkwam. "Een modern Panorama Mesdag, waarbij de circa dertig bezoekers die de zaal aankan rondom met behulp van veertig projectoren worden overrompeld", aldus de communicatiemedewerker.

De vaste presentaties gaan over de prehistorie (waarbij de opvattingen over de leeftijd van de aarde niet stroken met de bijbelse gegevens), de Romeinse tijd, ridders en kastelen, het stadsleven, godsdienst en politiek, familieleven, voeding en eetcultuur, kleedgedrag (klederdrachten) en feesten, verenigingsleven en dialect. Ook een historisch beeld van het carnaval, dat in Limburg door de jaren heen een prominente plaats heeft ingenomen. Heel opmerkelijk is de presentatie over het belang van de kerk in de periode na de Romeinse tijd (400) tot het aanbreken van de Franse tijd (1795). Er wordt in een 'kerk' verhaald over monumentale bouwstijlen en over architectuur. Daarnaast is er veel aandacht voor het bijgeloof, dat mensen ertoe bracht op bepaalde plekken in de Maas te offeren. Dat leidde tot vele vondsten. Ook begrafenisrituelen krijgen aandacht.

Skeletten

Enigszins omstreden is daarbij de aanwezigheid van een skelet uit de 17e eeuw. Ook op een andere plek, waar wordt verteld over de mantelzorg in de Middeleeuwen, toont het museum een skelet: van het vrouwtje van Lottum, dat als gevolg van tbc ernstig vergroeide. Derkx beseft dat de skeletten weerstand oproepen: "Dat weten we, maar toch hebben we gemeend ze te moeten tonen in relatie tot het levensechte verhaal dat hun omgeving vertelt."

Het Limburgs Museum rekent erop dat de komende jaren het bezoekersaantal zal oplopen tot minimaal 35.000. Gemiddeld verblijft een gezin naar verwachting meer dan drie uur in het museum. Dat komt ook door het grote restaurant bij de ingang. De menu's daar vermelden typische streekgerechten. Bij exposities over bepaalde periodes uit de Limburgse geschiedenis zullen er ook gerechten uit die tijd verkrijgbaar zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen