"Nog geen bruid onder de sluier"

Zelfs de vraag naar het oplichten door de commissie van een tipje van de sluier door ds. G. de Lange -"om te weten in welke richting u denkt"- werd door preses ds. J. Bouma in de kiem gesmoord met als motief dat dit de inhoudelijke discussie zou raken.

Het antwoord van commissielid mevrouw M. Vrijmoeth-de Jong luidde dan ook: "Om een sluier op te lichten moet je wel eerst een bruid hebben." Over de uitlegmethode vertelde zij verder niets. Pas in 2004 is er een inhoudelijke discussie met besluitvorming mogelijk.

Eerst overleg

In een tussenrapport legt de commissie uit dat er nog geen uitgebreide rapportage is. Dat komt mede doordat de commissie uit de opdracht van de Landelijke Vergadering van Doorn begreep dat er eerst overleg moest zijn met de deputaten van de Christelijke Gereformeerde Kerken en de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt). Zaterdag klonk echter van verschillende kanten (de predikanten J. Kiers, J. van 't Hof en J. J. van Es) dat dit niet nodig is.

Ds. Kiers uit Den Helder wilde weten of alleen de hermeneutiek (uitlegkundige principes) een rol speelt bij de doordenking van de ambtsvisie, "of gelden er ook andere argumenten?" Hij noemde het "liefdegebod" en -als er geen mannen zijn om ambten te vervullen- de "nood der gemeente." De zeven commissieleden hebben elk een andere visie en zijn volgens mevrouw Vrijmoeth nog niet toe aan conclusies. "Het raamwerk van het rapport en het steigerwerk staan, de hoofdstukken zijn ingedeeld en mijn indruk is dat voor de LV van 2004 het commissierapport afgerond zou kunnen zijn." Ze stelde dat de nood van de gemeente, het liefdegebod en het apostolaat zwaar wegen bij de commissie.

Prof. dr. J. G. Knol, niet-stemhebbend lid van de kerk van Utrecht, meldde dat zijn kerkenraad al jaren een vrouwelijke ouderling heeft. Hij beriep zich op de vrijheid van de kerkenraad en was bang voor een rapport met als kern: "En gij, Utrecht, haal uw vrouwelijke ouderlingen als een haas terug."

Mevrouw Vrijmoeth zei daarop dat de commissie zeker "niemand als Utrecht" voor het hoofd wil stoten. De commissie wil het ambt "op zichzelf wel weer eens bekijken", maar gaat vooralsnog uit van "de huidige ambtsvisie, of die nu bijbels is of niet."

Ds. De Lange brak een lans voor die gemeenten die uit de nood tot het bevestigen van een vrouw als ouderling kwamen. Desondanks stelde hij dat "al vinden ze hun gronden bijbels, ze wel voor de muziek uit lopen en ze moeten wachten."

Raamwerk

Ds. J. M. Mudde concludeerde, op grond van de argumenten vanuit de gemeenten met vrouwelijke ouderlingen, dat de nood der gemeente nergens speelt en dat het alleen om theologische keuzen gaat. Hij noemde het karakter van de Nederlands Gereformeerde Kerken complex. Afgevaardigde J. M. Louwerse vond het moeilijk een antwoord te geven op de vraag hoe men met elkaar moet omgaan in een "rekverband als onze kerken."

Sinds 1995 zijn vrouwelijke diakenen toegestaan in de Nederlands Gereformeerde Kerken. Er zijn relatief veel vrouwelijke ouderlingen in zogeheten samenwerkingsgemeenten van Nederlands gereformeerden en christelijke gereformeerden.

Ter tafel lagen diverse brieven met reacties op de kwestie. Er was namelijk zorg geuit over het feit dat enkele gemeenten nu al hun gang gaan en vrouwelijke ouderlingen kennen. De afgevaardigden discussieerden lang over de vraag of die brieven beantwoord moesten worden, omdat, naar een woord van de preses, "dat ongewild polarisatie zou bevorderen."

Drs. H. de Jong, emeritus predikant te Zeist, was aanwezig als niet-stemhebbend lid namens de kerk van Zeist. Hij wilde de discussie wél een inhoudelijke kant op sturen: "Sinds 1970 schrijf ik in ons blad "Opbouw" over deze kwestie. In het oude verbond werden meisjes niet besneden. In het Nieuwe Testament worden ze wél gedoopt." Op grond van deze ontwikkeling vindt de predikant dat er "een ontwikkeling plaatsheeft, die onder Paulus niet toeliet dat de vrouw in het ambt stond, maar waarin dat nú wel kan."

Seksueel misbruik

De Landelijke Vergadering nam unaniem het besluit te komen tot een tijdelijke commissie Meldpunt Seksueel Misbruik in pastorale relaties. Desgewenst kan de commissie in contact treden met soortgelijke commissies uit de Christelijke Gereformeerde Kerken en de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt om te komen tot een gezamenlijke aanpak.

Tijdens de discussie kwam naar voren dat opzicht en tucht wel bij de kerkenraad moeten blijven, "omdat commissies gemakkelijk meer gezag krijgen dan hun toekomt." Ds. De Jong: "Als een lid van de kerkenraad betrokken blijft in die commissie, kan ook beter beoordeeld worden of het om seksueel misbruik gaat of om een 'wraakoefening' van een gemeentelid tegen een ambtsdrager."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen