Een klaar-over met een emmer

Majella van der Wel (49) heeft het er al sinds 1997 tweeënhalve maand per jaar lang druk mee. De beestjes gaan in het voorjaar massaal het pad op om een diepe sloot te zoeken waar ze hun eitjes kunnen leggen. Vaak ligt er nog wel ergens een weg die ze moeten oversteken. "En het verkeer blijft daar natuurlijk maar denderen."

Dus loopt Van der Wel iedere dag "vanaf Castricum langs de Beverwijksestraatweg tot halverwege de weg naar Heemskerk. Vanaf de andere kant, uit Heemskerk, loopt er ook iemand. 's Morgens loop ik de emmers langs." Padden die willen oversteken, verdwijnen in een emmer. Aan de andere kant van de weg mogen ze er weer uit. Langs de hekken van de Castricumse voetbalclub zijn emmers ingegraven. De dieren die daarin getuimeld zijn, worden ook naar de andere kant van het asfalt gebracht. Net een klaar-over, maar dan met een emmer.

"Afgelopen nacht heb ik er niet één gevonden, maar van de week had ik een keer 114 padden en drie kikkers op een avond. Vorig jaar waren het er bij elkaar 635 uit de emmers. Zo'n 1450 heb ik gewoon van de straat af opgepakt. Dus dat zijn er bijna 2000. En dan lopen er natuurlijk nog meer mensen."

Met een vrouw uit Beverwijk loopt Van der Wel al vier jaar lang. "Maar ja, zij zit in de verpleging en moet dus af en toe 's nacht werken, waardoor ze niet kan komen. Sinds kort loopt er ook een man mee die bij de gemeente werkt. En een paar mensen komen zo af en toe eens helpen. Via de Paddenvereniging hebben we er nu een stuk of zes nieuwe vrijwilligers bij. Iedere avond loopt er nu minstens drie man langs de weg." Een rooster houden de vrijwilligers er niet op na. "Als je kunt, moet je gewoon lopen."

Ingepikt

Eigenlijk kwam het padden helpen spontaan. Bij het uitlaten van de twee honden van het gezin Van der Wel kwam Van der Wel tientallen padden tegen op het fietspad. "Dan zie je ze zo zitten. Toen heb ik de honden maar weer thuisgebracht, een plastic zak gepakt en die beestjes geholpen. En als je ze goed bekijkt, ga je ze steeds leuker vinden. Ik kan niet zo maar thuiszitten als zij hier lopen. Dus zolang ik kan, loop ik. Wij hebben tenslotte hun weg ingepikt. Dan denk ik: Dan kun je best wel eens wat terugdoen."

De buren zijn er inmiddels aan gewend. "Een keer heeft een buurvrouw gezegd: Ik vind het echt goed dat je dat doet, hoor. Dan denk ik: Waarom help je dan niet even een keer mee?" Majella's eigen man en haar zoon helpen ook niet. Haar man heeft het te druk met zijn snackbar, aannemersbedrijf en distributiewerk voor een ochtendkrant. Zoonlief ziet het ook niet echt zitten om met de padden op stap te gaan. "Hij lacht me uit. Ik toeter niet hoor ma, als ik je zie, heeft hij gezegd. Maar als hij jonger was geweest had-ie het vast wel gedaan."

Kroketten

Het padden helpen doet Majella 'even' tussen het werk in de snackbar door. "Als ik tot vijf uur in de snackbar sta, denk ik wel eens: O jongens, het is zacht weer. Ik moet weg, de padden." Een enkele klant weet ook wat de snackbareigenares in haar vrije tijd doet. "Ze zeggen het wel eens: Draai je die soms door de kroketten heen?"

Tussen alle in de emmer vallende padden zit een enkele keer ook een veldmuisje. "Daarom zet ik 's avonds in iedere emmer een stokje. Kunnen die beestjes eruitklimmen, want anders zijn ze de volgende dag dood. Muizen zijn heel gestresst. Die beestjes zijn dan zo in paniek dat ze doodgaan."

De padden hebben het ook niet altijd even breed. "Als ik ze oppak, plassen ze wel eens een beetje in mijn hand. Niet veel hoor. Maar ja, moet jij je eens indenken dat je door zo'n grote reus wordt beetgepakt. Doe je het ook in je broek, toch?"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen