Voorwerk

"Ziet, een zaaier ging uit om te zaaien."

Matthéüs 13:3

Een zaaier heeft zijn akkers waarin hij het zaad werpt. Zo is het ook met geestelijke zaaiers. Die hebben hun land waarin zij zaaien, namelijk de harten van de mensen. Eerst noem ik de Heere Jezus. Hij zaaide onder het Joodse volk. Daarna kwamen de apostelen, en nu de herders en leraars, die aan elk van hen toebetrouwde gemeente het Woord van het Evangelie prediken.

Een goede zaaier bereidt eer hij gaat zaaien eerst het land. Hij zuivert het zoveel mogelijk van stenen, hij ploegt en bemest het. Dat doen de geestelijke zaaiers ook. Zij trachten de harten van de mensen te zuiveren van stenen: stenen van ongeloof, stenen van afgoden en stenen van een versteend hart. De grond moet gezuiverd worden van onkruid en dwalingen. In het prediken trachten zij de harten van de toehoorders te doorploegen, te breken en te vermorzelen. Zij trachten het, als het hart van Lydia, te openen. Zij gebruiken daarvoor het Woord en trachten het bemest te krijgen door Gods Geest en Zijn zaligmakende genadegaven. Zij zenden daartoe hun gebeden smekend naar de hemel.

Een goede zaaier neemt om te zaaien de rechte tijd waar. Zo ook geestelijke zaaiers. De leraars moeten niet gaan prediken indien ze niet gezonden worden. Als ze gezonden zijn, moeten ze aanhouden in het prediken, tijdig en ontijdig, bestraffend en vermanend. Want nu is het de aangename tijd, de dag der zaligheid.

Gerardus van Aalst,

predikant te Westsaandam

(De parabel van de zaaier, 1748)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen