Nooit genoeg gebruikte postzegels
Zendingsvoorlichter B. J. Zijl: Een enkele keer kom je ook psalmboekjes, foto's of vuile sokken tegen
Zending bedrijven is een kostbare aangelegenheid. Ook in financieel opzicht. Op allerlei manieren proberen diverse zendings- en hulporganisaties geld bijeen te brengen. Een van hun methoden is het inzamelen van gebruikte postzegels. Wat daarmee gebeurt, is voor velen een vraag. B. J. Zijl, voorlichter van de Zending van de Gereformeerde Gemeenten (ZGG) weet het antwoord.
"Toen in 1953 de eerste zendingscommissies actief werden, begon men te zoeken naar methoden om zo veel mogelijk geld binnen te krijgen", vertelt de voorlichter uit Waddinxveen. "Boven op giftenacties, verkoopmarkten en dergelijke werd gezocht naar andere mogelijkheden. De organisatie wilde namelijk niet alleen een beroep op de portemonnee van de achterban doen. Die brengt immers per jaar al een groot bedrag bij elkaar. Nee, er moesten activiteiten komen die niet direct geld van de gevers zouden vragen."
Sokken
D. Polder uit Vlaardingen verzette in die pioniersfase aan het thuisfront veel werk. Hij begon de zilverpapieren capsules waarmee destijds melkflessen werden afgesloten, te verzamelen. Ook oude ansichtkaarten en postzegels hadden zijn interesse. Die zijn nog steeds van groot belang voor de zending, terwijl de capsules van zilverpapier er niet meer zijn. Bij veel mensen leeft de vraag wat er met de onafgeweekte postzegels gebeurt. Het gaat tenslotte toch om grote hoeveelheden van dezelfde zegels.
"Dat klopt", beaamt Zijl, "maar dat maakt niet uit. Het aanbod kan nooit groot genoeg zijn. We hebben zelfs een wachtlijst. Met name onder particulieren is er grote vraag naar onafgeweekte postzegels." Die particu lieren zijn de grootste afnemers van de zending. Voor de ZGG is het weliswaar meer werk om de partijen te splitsen in kleinere partijen voor de particulier, maar de prijs per kilo is ook hoger dan bij de handel het geval zou zijn. Dat is een voordeel. Een particulier betaalt 15 gulden voor een kilo. Een handelaar geeft er minder voor, omdat die aan de particulier doorlevert.
"Slechte partijen leveren uiteraard minder op", aldus Zijl. Wat een slechte partij dan wel is? Zijl zoekt even naar de juist woorden. Het blijkt een partij te zijn waar je van alles en nog wat in tegenkomt. Van psalmboekjes, foto's tot vuile sokken. "Gelukkig worden de meeste postzegels wel netjes afgeleverd." Wat de mensen bezielt om postzegels uit te zoeken en af te weken? "Wellicht een soort goudkoorts of spanning. Je weet nooit wat je tegenkomt in zo'n partij. De meesten vullen eerst hun eigen verzameling aan, de rest word gebundeld en verkocht."
Postzegelberg
De grote vraag zorgt ervoor dat de zending met een wachtlijst moet werken. Wie naar Zijl belt met de vraag of hij een paar kilo postzegels kan kopen, loopt dus het risico dat hij nog lang niet aan de beurt is. "De zending zit echt op nieuwe partijen te wachten. Soms leeft de gedachte bij de mensen dat we hier een soort postzegelberg aan het kweken zijn. Dit is doorgaans niet het geval. De laatste berg dateert van zeker tien jaar geleden. Sinds die tijd hebben we alleen maar een postzegeltekort. Echt, het val niet mee om de zegels even vast te houden. Je krijgt dan opmerkingen zoals: Heeft u dan echt niet een paar zakken?
Er worden ook wel eens complete verzamelingen aangeboden. Met name van mensen die overleden zijn. Een heel enkele keer zelfs gaat het om een grote verzameling die veel geld opbrengt. Dat zijn slechts uitzonderingen. Soms geeft de gever een indicatie van de opbrengst. Het gebeurt dan wel eens dat hij er ver naast zit. Soms denkt de gever een verzameling van duizenden guldens weg te geven. Bij navraag blijkt de collectie dan maar enkele honderden guldens waard te zijn. Uiteraard wordt ook zo'n verzameling erg gewaardeerd. Het is alleen jammer voor de gever dat zij minder opbrengt dan gedacht."
Voordat de zending de verzameling definitief van de hand doet, wordt met de gever overlegd. Voor het inschatten van de waarde kan Zijl rekenen op enkele deskundigen op postzegelgebied. Zijl: "De meeste postzegels komen van particulieren en scholen. Ook wel eens van bedrijven. Gelukkig heeft de zending een trouwe achterban. Veel mensen sparen hun postzegels van brieven en kaarten op. Als ze een zak bij elkaar hebben, wordt die bij de zending afgeleverd."
Zendingsdag
Een ideale gelegenheid voor het inleveren van postzegels is de jaarlijkse, landelijke zendingsdag, die de komende maand weer wordt gehouden. Op die dag kun je de gespaarde postzegels inleveren bij de stand van de zending. Omdat de meeste mensen lang moeten sparen voordat ze een zak postzegels bij elkaar hebben, zamelen diverse scholen ook de postzegels in. Sommige geven kinderen bij een bepaalde hoeveelheid ingeleverde postzegels een kaart of een plaatje. Het komt zelfs voor dat enthousiaste kinderen langs de deur gaan om de gebruikte postzegels op te halen.
Plaatselijke zendingscommissie nemen ook gebruikte postzegels in ontvangst. "Het bewaren is een kleine moeite die de zending jaarlijks een fors bedrag oplevert", weet de voorlichter. "Ieder is op zijn eigen manier voor de zending van waarde. Het zit niet in de hoeveelheid, maar in de liefde tot het zendingswerk." In de Paulus, het zendingsblad van de Gereformeerde Gemeenten, worden de ingeleverde partijen afzonderlijk vermeld. De hoeveelheid geld die door de verkoop van postzegels binnenkomt, kan van jaar tot jaar verschillen. Dit is afhankelijk van zowel de hoeveelheid postzegels als van de kwaliteit van die partijen. Doorgaans ligt het bedrag tussen de 8000 gulden en 10.000 gulden per jaar.
Ansichtkaarten
Zijl vindt dit onderdeel van zijn werk als voorlichter "best leuk. Met name het handelen voor de zending blijft spannend." Dat hij zelf geen postzegels spaart, is volgens de Waddinxvener alleen maar een positieve bijkomstigheid. Op deze manier kan hij niet in de verleiding komen zelf de postzegelzakken eerst eens door te snuffelen. Dat dit op sommige scholen wel eens gebeurt door leraren en leerlingen is jammer. Zo kan het gebeuren dat een koper een partij krijgt waar de 'krenten' al zijn uitgehaald.
Behalve de partijen postzegels vormen oude ansichtkaarten een bron van inkomst voor de zending. Vooral kaarten van voor 1960 genieten de voorkeur. Zij worden namelijk door sommige mensen intensief verzameld. Dit gebeurt meestal thematisch aan de hand van onderwerpen als kerken, kastelen, maar ook per plaats. Zijl: "De waarde van deze kaarten is erg afhankelijk van de leeftijd en van het plaatje op de kaart. Hoe ouder een kaart van met name kleinere plaatsen hoe beter. Daar is veel vraag naar."
Sommige mensen knippen met de beste bedoeling van zulke kaarten netjes de postzegels af. Jammer! De kaart had meer opgebracht dan de postzegel. Maar ja, je kunt ook niet alles weten. Je ziet soms aan de ingeleverde postzegels dat ze uit een heel oude kaart geknipt zijn. Uiteraard kun je dat dan beter niet aan de gever vertellen. Ze zouden eens van de kaart raken!
Voor meer informatie of het voor afstaan van postzegels: 0348-489955.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 26 mei 2001
Reformatorisch Dagblad | 40 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 26 mei 2001
Reformatorisch Dagblad | 40 Pagina's