Het brandmerk van de WAO'er

"In 1999 kwam Ton Voorsluijs (54), altijd werkzaam geweest in de verpakkingsindustrie, in de WAO. "Ik was drukvormvoorbereider. Wat dat is? Als je een plastic bekertje yoghurt opentrekt, doe je dat door aan het lipje van een voorbedrukt dekseltje te trekken. Dat dekseltje ontwierp ik."

Door een combinatie van factoren -Tons vrouw overleed, de collega met wie hij nauw samenwerkte pleegde zelfmoord- kwam Voorsluijs in de Ziektewet en vervolgens in de WAO. Als psychisch arbeidsongeschikte. "Daarna heb ik een zogenaamde dtp-opleiding gedaan (desk top publishing, dat wil zeggen: opmaakwerk achter een pc, red.). Ik loop nu sinds een paar maanden stage bij Multicopy. Daar geef ik vorm aan geboortekaartjes en dergelijke. Maar verder kom ik niet. Bij officiële sollicitaties vang ik steeds bot."

Min of meer toevallig had Voorsluijs enkele maanden terug een gesprekje met de directeur van uitgeversconcern Wegener. De WAO'er begon meteen over zijn verlangen om te werken. "De reactie van de directeur was heel positief. Mensen zoals ik had hij net nodig. Er waren wel een stuk of zeven vacatures voor dtp'ers. Ik moest vooral solliciteren. Maar het resultaat? U hebt te weinig ervaring, schreven ze terug."

Voorsluijs vermoedt dat er meer achter zit. "Werkgevers hebben, als puntje bij paaltje komt, liever geen WAO'er. Ze denken dat ze met zo iemand meer risico lopen dan met een gewone werknemer. Wij hebben een brandmerk. Het gevolg is dat er van het overheidsbeleid om zo veel mogelijk arbeidsongeschikten weer te reïntegreren, weinig terechtkomt."

Tegen de muur

De ervaring van Voorsluijs dat het met het stigma van de WAO uiterst moeilijk is een betaalde baan te vinden, is de ervaring van tienduizenden arbeidsongeschikten. Velen willen dolgraag weer aan de slag, als het kan morgen al, maar lopen voortdurend tegen een muur op. Reïntegratie, het sleutelwoord in elk politiek debat over de WAO, lijkt meer een bezweringsformule dan een maatschappelijke werkelijkheid.

Om arbeidsongeschikten op een directe, basale wijze te helpen, startten Henry de Jong en Jan Jongbloed van Add is Multiply in Den Haag ongeveer een jaar geleden www.WAObank.nl.

De website is een verbijzondering van www.cvbank.nl, waarop werknemers die van baan willen veranderen hun cv'tje kwijt kunnen.

Jongbloed: "We hadden het idee dat we gedeeltelijk arbeidsongeschikten het best zouden kunnen helpen als we voor hen een aparte databank zouden maken. Op cvbank.nl staan 16.000 werknemers ingeschreven, op WAObank.nl inmiddels 1500. De WAO'ers presenteren zich daar met hun wensen, mogelijkheden, vaardigheden en papieren. Een werkgever kan heel snel zien of de capaciteiten van die man of vrouw aansluiten bij zijn vraag. Er zijn zo'n 75 werkgevers die soms een cv'tje van de site opvragen."

Het resultaat van de website is na een jaar nog niet overweldigend, geeft Jongbloed toe. "Daar moet ik eerlijk in zijn. Misschien dat er tien tot twintig mensen werk door hebben gevonden. Maar ik ben ervan overtuigd dat er veel meer mogelijk is. Liefst zou ik die 1500 namen vertienvoudigen. Dat moet zeker mogelijk zijn want het huidige bestand is gemakkelijk, door niet meer dan mond-tot-mondreclame, totstandgekomen."

Jongbloed gelooft dat uiteindelijk een succespercentage van 50 procent mogelijk moet zijn. "Daarvoor is dan wel nodig dat we een paar stappen meer zetten dan we nu doen. Eigenlijk moet je met de arbeidsongeschikten eerst eens goed op een rijtje zetten: wat wil ik, wat kan ik en hoe sluit dat aan bij de huidige arbeidsmarkt. De gemiddelde WAO'er zit al zo'n vier jaar thuis. Die loopt achter qua kennis van de arbeidsmarkt.

Vervolgens moet je daadwerkelijk naar de werkgevers toestappen en zeggen: Ik zie dat u die en die vacatures hebt, ik weet dat u zich laat voorstaan op een sociaal beleid. Hier heb ik vijf mensen voor u. Wat houdt u tegen?"

Maar voor zo'n aanpak is geld nodig. Tot nu toe is WAObank.nl verliesgevend. We hebben bij Sociale Zaken een aanvraag voor subsidie ingediend. Daar moeten we nog antwoord op krijgen."

Bureaucratisch

Jongbloed is ervan overtuigd dat hij, met enige subsidie, gemakkelijk kan concurreren met officiële, particuliere reïntegratiebureaus. "Ik geef daar niet op af, want ik weet hoe het in die wereld werkt. Maar op WAO'ers komt het allemaal heel bureaucratisch over. Onze aanpak is tot nu toe eenvoudiger en directer. De motivatie van de mensen uit ons bestand is onze kracht. Bij ons schrijven zich alleen mensen in die dolgraag willen werken en die ook iets kunnen. Officiële reïntegratiebureaus krijgen van de overheid 8000 tot 10.000 gulden subsidie voor elke te reïntegreren WAO'er. Ik weet zeker dat wij met minder financiële hulp meer kunnen bereiken."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen