Minne streken in Steenwijk

Zo op het eerste gezicht lijkt Roderik B. (32) uit Steenwijk een vent die weet wat hij wil. Verzorgd kapsel, oplettende blik, nette kledij. In het benauwde, klaslokaalachtige zaaltje waar de Zwolse politierechter mr. C. Heeregrave zitting houdt, valt dat beeld echter spoedig aan diggelen. Roderik is verslaafd, net als zijn vriendin. Hun twee kinderen zijn uit huis gehaald en onder toezicht geplaatst. Roderik is "de draad kwijt geraakt", vat zijn advocaat samen.

In een poging aan geld te komen, gaat Roderik B. 15 maart 2001 op rooftocht in Steenwijk. Zijn eerste slachtoffer is een vrouw van rond de zestig jaar in een supermarkt. B. weet haar de portemonnee uit handen te rukken. De buit valt tegen: acht gulden.

Roderik besluit nogmaals toe te slaan. Ditmaal krijgt een vrouw van zeventig de schrik van haar leven. B. fietst haar achterna en rukt de tas van haar schouder. De opbrengst is aanmerkelijk hoger. In de tas zitten waardepapieren met een totale waarde van 526 gulden.

"Een minne streek, om een vrouw van zeventig te beroven", houdt politierechter mr. C. Heeregrave de tasjesdief voor.

Roderik: "Mij was haar leeftijd niet bekend."

De rechter: "Hmm, ik ga er niet van uit dat u vooraf even vraagt hoe oud ze is."

Zelf lijkt Roderik ook het laffe van zijn daad in te zien. "Ik heb er geen woorden voor. Het zijn inderdaad minne feiten."

Daar is officier van justitie mevrouw mr. C. Schaap-Meulemeester het volledig mee eens. "Het maakt heel veel indruk als iemand aan je is geweest. Ongedwongen boodschappen doen in Steenwijk is er voor deze vrouwen niet meer bij." Ze eist zes maanden cel. De rechter legt vier maanden op. Daarenboven moet Roderik, die al eerder met de rechter in aanraking kwam, de schade betalen.

Na Roderik komt een collega in het kwaad binnen: Peter S. (36) uit Deventer. De vaalbleke, wat slonzige man bevindt zich al zo'n twintig jaar op het roverspad. Peter is in Deventer de schrik van oude vrouwen. Vanmiddag staat hij terecht voor twee tasjesroven.

Op 7 maart dit jaar weet de man een tas uit de fietstas van een 72-jarige vrouw te trekken. In de tas zit onder meer een bankpas. Mét de pincode op een briefje. Peter weet hoe het werkt bij mensen wier geheugen wat minder is. Vergezeld van een vriendin gaat Peter naar een geldautomaat en trekt hij 1775 gulden uit de flappentap. Op kosten van mevrouw. Intussen zoemt de videocamera. De politie zal later dankbaar gebruik maken van het bewijsmateriaal.

Bij een volgende straafroof heeft Peter het gemunt op een vrouw van omstreeks tachtig. Bij een apotheek steelt hij haar portemonnee. Ditmaal wordt de Deventenaar echter betrapt. Omstanders slaan alarm. Peter kiest eieren voor zijn geld en geeft z'n buit terug.

"Misselijke streken", zegt officier van justitie Schaap-Meulemeester. Met onverholen sarcasme: "Die oude vrouwen tonen geen verzet. Bijna tachtig jaar, lekker oud, dat pakt zo makkelijk. En ze leveren de pincode erbij. Dat verdient snel." De officier eist zes maanden.

Erg veel, vindt Peters advocaat, die gevoel voor dramatiek niet kan worden ontzegd. "Mijn cliënt moet werken. Hij heeft arbeidsethos en een dag- en nachtritme nodig. Een celstraf helpt niet. Zes maanden niet, zes jaar ook niet, levenslang niet en de doodstraf, zoals in Amerika, al helemaal niet." De rechter legt Peter, net als Roderik uit Steenwijk, vier maanden op. "U hebt op slinkse wijze weerloze vrouwen beroofd. U doet dit niet bij stoere mariniers van 2 meter lang. Die zijn namelijk wat sneller en alerter."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen