Dienstweigeraar kan alsnog straf krijgen

Behalve de Amersfoorter zijn er nog enkele tientallen dienstweigeraars die in hetzelfde schuitje zitten.

Bij de Raad van State diende gisteren een beroepszaak van de Amersfoortse dienstplichtige tegen het ministerie van Defensie. Inzet is zijn erkenning als gewetensbezwaarde.

Defensie heeft de man nooit willen erkennen omdat hij geen overtuigend verhaal zou hebben. Vijf verzoeken tot erkenning diende de man in tussen 1990 en 1999.

Telkens boog de Commissie voor Advies Inzake Gewetensbezwaren Militaire Dienst zich over de morele bezwaren van de dienstplichtige. Vijf keer werd zijn verzoek afgewezen. Twee keer ook verwierp de Raad van State het beroep dat hij tegen de afwijzing instelde.

De zaak die gisteren diende was de derde beroepszaak. De Amersfoorter, die welgeteld één dag in militaire dienst is geweest, was er niet. Hij zou door een recente verhuizing de oproep voor de zitting hebben gemist.

De zaken worden niet door het openbaar ministerie geseponeerd. Ook bij de strafkamer van de Hoge Raad ligt nog een aantal dossiers van gewetensbezwaarden te wachten op een oordeel over de aan hun opgelegde straf.

Een veroordeling tot zes maanden dienstverlening is standaard voor een dienstweigeraar die de strijd met Defensie heeft verloren. Vroeger was de straf zeven maanden onvoorwaardelijke celstraf.

De zaak kan nog langer worden gerekt door de Raad van State erbij te betrekken. "De Wet gewetensbezwaarden voorziet niet in een einde", zei woordvoerder Roosjen. Rechter Offers noemde het "de overheid die zichzelf in de staart bijt."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen