Mans zal z'n huid duur verkopen

Wethouder Buursink, net als Mans van de PvdA, trok daags na de presentatie van het rapport-Oosting zijn conclusies. De Enschedese bestuurder (Verkeer en Volkshuisvesting) wachtte het debat in de raad niet af, maar stapte op. Mans niet.

De gemeente Enschede krijgt er in het rapport-Oosting flink van langs. De gemeente controleerde SE Fireworks nauwelijks, ook niet als daar een reden toe was. Was er al een controle, dan stelde die haast niets voor. De vergunningverlening was uitermate gebrekkig.

Toch liet Mans zich kort na de presentatie van het rapport-Oosting niet uit het veld slaan. Verbeten pareerde hij een spervuur van vragen van journalisten. Natuurlijk, de gemeente heeft fouten gemaakt. Maar als vuurwerkbedrijf SE Fireworks zich aan de vergunning had gehouden en niet zulk zwaar vuurwerk had opgeslagen, zou de ramp nooit hebben plaatsgehad, wilde Mans maar zeggen. Of de gemeenteraad met die redenering maandag genoegen neemt, is zeer de vraag.

Doortastend

Feit is dat burgemeester Mans een potje kan breken bij de bevolking van Enschede. Een overgrote meerderheid vindt dat hij niet hoeft op te stappen. Bij de gewone burger heerst alom waardering voor de doortastende en betrokken wijze waarop Mans na de vuurwerkramp het heft in handen nam. Oosting en de zijnen denken daar trouwens een slag anders over. Die vinden dat de coördinatie binnen de rampenstaf te wensen overliet.

Jan Mans, opgegroeid in het rooms-katholieke Heerlen, wilde altijd al graag burgemeester worden. In een recent portret in NRC Handelsblad omschrijven vroegere klasgenoten van het gymnasium Mans als ambitieus. "Hij was wat streberig, had voortdurend een oog op de toekomst. Bij het dansen wilde hij nog wel eens een minder leuk meisje kiezen, omdat haar vader een goede winkel had. Hij stond ook wat dichter bij de leraren, al was hij geen onderkruiper."

Toen Mans eind jaren vijftig in Nijmegen sociologie studeerde, maakte hij met een vriend en twee vriendinnen een uitstapje, zo vertelt een oud-studiegenoot in het NRC-portret. Ze belandden op het bordes van een klein stadhuis, waar de vrienden vroegen: "Jan, laat eens zien hoe dat moet, burgemeester zijn." Daar stond hij, in burgemeestershouding op het bordes, het zat in hem."

Reizen

In Limburg kon Mans in 1982 de ketting omdoen. Hij werd toen burgemeester in Meerssen. In 1988 klom hij op tot burgemeester van Kerkrade. In de jaren negentig bleek uit corruptieaffaires hoe het bedrijfsleven en het openbaar bestuur in het Limburgse twee handen op een buik waren. Ook Mans was daarbij betrokken. Zo maakte hij in 1991 op kosten van een aannemer een reis naar Israël. De aannemer had, toen Mans nog burgemeester was in Meerssen, een synagoge mogen restaureren. Mans mocht blijven.

De burgemeester mag sowieso graag het land uit. De raad in Enschede heeft zich er in het verleden over beklaagd dat Mans wel erg vaak op reis is. De wethouders hebben er een stokje voor gestoken dat hij een trip naar Nicaragua zou ondernemen. De onderhandelingen konden wel per fax.

Peper

Mans zelf ergert zich publiekelijk aan wat hij noemt "puriteins Holland." In Elsevier nam hij het recent op voor oud-minister Peper, die ook wel weet hoe een vliegticket eruitziet. Van Mans mogen Nederlandse bestuurders wel wat meer aandacht besteden aan de entourage rond vergaderingen. Collega's uit Barcelona en Wenen, die weten hoe het moet. "Wij Hollanders komen alleen en eten een broodje op een krukje, want wij hebben alleen een kleine vergoeding en we krijgen op onze falie als we thuiskomen. Was je al weer op vakantie?"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen