Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Fransman met een meidenbrein

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Fransman met een meidenbrein

Examenkandidaten wiskunde krijgen voor het eerst kaart met alle formules erop

6 minuten leestijd

GOES/HOEVELAKEN - Lange rijen tafels in de gymzaal van het Goese Calvijncollege. Helemaal achterin zit een havo-meisje. Apart. "Ze doet als enige Frans oude stijl", fluistert de surveillant. "Zo voorkomen we dat ze de verkeerde opgaven krijgt." Op het 'Calvijn' weten ze uit ervaring dat een foutje snel gemaakt is. Deze week deed een mavo-kandidaat D-examen terwijl het C moest zijn. De vergissing werd na afloop ontdekt. Inspecteur erbij. Gevolg: een herexamen voor het slachtoffer.

Een heleboel meisjes en één jongen. De havo-groep Frans in Goes bewijst dat de taal van Napoleon, Mitterrand en Chirac echt iets voor vrouwen is. Waarom Jan van Vuuren, de enige 'Fransman', toch voor dit examenvak koos? "Ik heb een beetje een meidenbrein." Zijn docent J. van Gilst was blij met die ene heer in de klas: "Er moet een haan bij zitten, dan zijn de kippen beter te hanteren."

Havo Frans, woensdagochtend: veertien teksten in 2,5 uur. Voor Louwra Quist mag het best een beetje minder. "Met de oefenexamens was ik sneller klaar." Ook Liesbeth Simonse kwam in tijdnood. "Ik heb de laatste vijf vragen niet beantwoord." Van Gilst fluit tussen z'n tanden: "Dat hakt erin met je punten." De gatentekst -vul de ontbrekende woorden in- was, zoals meestal, de moeilijkste. "Het ging over invaliden, maar ik snapte er geen bal van", reageert Aleida van de Pol.

Tevreden is Van Gilst over de actualiteit in de onderwerpen: het immigrantenprobleem in Frankrijk, drugsgebruik, skaten en bellen met een gsm'etje. "Vaak zit er veel sport in, nu gelukkig niet." Het verhaal over drie vrienden die een trektocht maken door de woestijn van Marokko sprak de leerlingen het meest aan. Er zat volgens Van Gilst ook een "echte Tweede-Fasetekst" in. "Een massa informatie en dan één vraag. De kunst is met zo weinig mogelijk lezen het goede antwoord eruit te halen."

Kleine dingetjes

De vbo'ers en mavo'ers deden woensdagochtend geschiedenis. Calvijn-docent M. de Visser heeft dit jaar 31 kandidaten, allemaal op D-niveau. "Dat gebeurt bijna nooit. Bij twee leerlingen hou ik wel m'n hart vast." De historici bestudeerden Indonesië en Duitsland na 1945. "Je moet de begrippen goed geleerd hebben", geeft De Visser als commentaar, terwijl zijn leerlingen nog zitten te zweten op de opgaven. "Wie gaan met zo'n examen de mist in? Die zich oppervlakkig hebben voorbereid."

Arian van Leeuwen hoort in ieder geval niet bij die groep. "Ik heb een week lang anderhalf uur per dag aan geschiedenis geleerd." Het viel Carina Koster op dat de examenmakers "veel kleine dingetjes" vroegen. Karin Niewenhuijse, op krukken vanwege "afgescheurde banden", had moeite met het verzinnen van een passend onderschrift bij het plaatje van de voormalige Muur. "Je moest iets bedenken voor de mensen in Oost- en in West-Berlijn. Bij die laatsten wist ik echt niks; die mensen hebben de Muur er toch niet neergezet?"

Het trio kwam er bij geschiedenis achter dat de examentafels eigenlijk te klein zijn. Arian: "Je zit met drie A4-vellen voor je: de opgaven, het bronnenboekje en je antwoordenblad. Dat past niet." Carina en Karin stoorden zich aan de schoolbel. "Dat ding gaat elk uur en is goed te horen in de gymzaal."

Negen Calvijn-vwo'ers verdiepten zich woensdagochtend in Latijnse teksten van Caesar. Peter Smit had zich matig voorbereid -"te laat begonnen"- maar het examen viel hem mee. Dat komt hem goed uit "want Latijn is m'n minste leuke vak. Ik heb het gekozen omdat ik dacht ermee te kunnen scoren, maar dat viel tegen." Janneke Vroegop is haar leraar G. J. van 't Spijker dankbaar voor de tips. "Hij zei: Let goed op hoofd- en bijzinnen en op verbindingswoordjes, want die zijn heel belangrijk in het Latijn. Dat bleek te kloppen."

Op het dakterras

Woensdagmiddag drie uur, een halfuur voor afloop van het examen, zit de aula van het Van Lodensteincollege in Hoevelaken nog tjokvol. Gebogen ruggen, tafels met aan beide zijden een examenkandidaat. Houten schotjes beletten het afkijken. Plaatsvervangend locatiedirecteur M. Floor blikt de zaal in: "Je kunt zien dat Engels een moeilijk vak is, veel leerlingen zitten de tijd uit." Docent H. van de Biezen surveilleert vanaf het podium. "Het is m'n vrije middag", fluistert hij met onverholen verlangen naar de zon.

"Niet moeilijk, maar wel heel veel lezen", reageert Alike Leijen op het vbo-D-examen Engels, terwijl ze uitblaast op het dakterras van de school. Jantine van Schothorst, C-kandidaat, heeft haar woordenboek, dit jaar voor het eerst toegestaan, "een keer of vijf" gebruikt. Alike nul keer. "Ik ben hem vergeten." Govert Jan de With vond het "knap lastig." "Ik doe alle vakken op B-niveau, behalve Nederlands en Engels. Dan valt C tegen." Hun leraar J. F. de Reuver beoordeelt het examen als "redelijk te maken."

Ook de vwo'ers deden woensdagmiddag Engels. De tweede tekst, over satellieten die foto's naar de aarde sturen, was een van de moeilijkste, aldus Klaas Jan van der Maas, leerling van het Van Lodensteincollege in Amersfoort. Zijn jaargenote Rieneke Sonnevelt vond de "sociale teksten" het leukst, zoals die over plastische chirurgie en racisme.

Met de woordenboeken had de school een probleem. Lerares S. de Jong: "We kwamen er tekort, omdat mavo en vwo tegelijk Engels deden. We hebben woordenboeken moeten lenen bij het Hoornbeeck College, maar daar staat minder in." Rieneke: "Klopt, ik kon twee keer iets niet vinden. Bijvoorbeeld "to whinge on". Uit het tekstverband begreep ik dat het zoiets als "doorzeuren over" betekent."

Een gemene

Wiskundeformules uit het hoofd leren is niet meer nodig voor havisten nieuwe stijl. Ze staan allemaal op een kaart die vóór het examen wordt uitgedeeld. De kandidaten mogen bovendien een grafische rekenmachine gebruiken die bij formules tabellen en grafieken levert. Een devaluatie? Docent H. Beijeman: "Je kunt evengoed een examen op niveau maken. Bovendien zijn leerlingen door de spanning soms ineens bepaalde formules kwijt. Dat probleem bestaat nu niet meer."

Janny Rebel vond de laatste opgave, over kansberekening, "een gemene." Ondanks dat Maarten Visser pas een dag van tevoren aan de 200 pagina's leerstof begon, is hij tevreden over het examen. "Veel afwisseling en een goede uitleg zonder gezwam eromheen." Beijeman constateert dat opgaven rond thema's zoals misdaad en gokken altijd populair zijn. "Van de cijfers word je niet vrolijk, de vragen zijn vaak aardig."

Terwijl het examen naar het einde loopt, probeert een kandidaat vanaf de gang de zaal weer binnen te glippen. Conrector H. Klaassen trekt hem aan z'n T-shirt net zo hard terug. "M'n mobiele ligt nog binnen", jammert de jongen. "Dan heb je pech", zegt Klaassen onverbiddelijk. Surveillant A. J. de Korte bemiddelt. Hij loopt naar de tafel met in beslag genomen voorwerpen en komt met drie telefoons terug. "Kies de mooiste maar uit."

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 25 mei 2001

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

Fransman met een meidenbrein

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 25 mei 2001

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's