Trektocht door de nationala parken van Californië
Oog in oog met manarchvlinders
Oktober is een ideale maand om de nationale parken van Californië te verkennen. Worden de reservaten in het hoogseizoen door miljoenen bezoekers overspoeld, in het najaar is het er heerlijk rustig en niet zo verzengend heet. Elk park heeft zn eigen charmes, hetzij door ontelbare monarchvlinders of grappige zeeotters, hetzij door majesteitelijke sequoias of grillige yucca-bomen.
In de omgeving van het stadje Monterey, aan de beroemde Highway 1, is veel te zien: kustvogels, zeeotters en als belangrijkste attractie het voor Amerikaanse begrippen piepkleine nationale park Natural Bridges State Park. Daar is de monarchvlinder in groten getale te bewonderen. Het bijzondere van monarchvlinders is dat ze trekken, net als vogels. Daarbij vormen ze massale groepen. Bij duizenden hangen ze aan eucalyptusboomtakken te wachten op de eerste zonnewarmte in de vroege morgen. Als je over de Monarch Trail wandelt, kun je ze gemakkelijk waarnemen. De beste tijd om ze te zien, is van oktober tot februari.
In de omgeving van de havens zien we veel zeeotters. Deze grappige dieren zijn bijzonder behendig in het vangen van hun favoriete voedsel: schelp- en weekdieren. Na een behendige duik in het zoute water komen ze bijna altijd boven met de buit. Op hun rug liggend in het water en met behulp van een steen die ze op de borst leggen, slaan ze de harde schelpen kapot en eten ze de inhoud smakelijk op. Deze dieren zijn totaal niet schuw, je kunt er dichtbij komen.
Op verschillende plaatsen langs de Highway 1 zijn zeeolifanten te zien. Op de stranden zijn deze ogenschijnlijk trage zeeolifanten tot op enkele meters te benaderen. Maar voorzichtig, ze kunnen ondanks hun logge uiterlijk flink uithalen naar te opdringerige toeristen/fotografen. In Point Lobos zien we rotspunten met honderden zeeleeuwen, in de zee wemelt het van (alweer) zeeotters.
Sequoias
Een van de meest aansprekende nationale parken is Death Valley. Een woestijn, een onafzienbare vlakte van zand, stenen en zout. Een van de warmste plekken op aarde. In de zomer kan het wel 48 graden worden. Death Valley is een kaal, soms bergachtig gebied. We fotograferen hier het bekende uitkijkpunt Zabriskie point. Borden geven uitleg over dit golvende zandlandschap.
Met meer dan een miljoen bezoekers per jaar is Yosemite National Park een van de drukst bezochte parken van de VS. Het is bekend om zijn grote rijkdom aan dieren, waaronder beren. Voor ons zijn de oeroude sequoias het absolute hoogtepunt. Deze bomen hebben een ontzagwekkende omtrek, hoogte en ouderdom. De Grizzly Giant is een sequoiaboom van ruim 2700 jaar oud! In Yosemite kwamen we de eerste sneeuw tegen.
Vergeleken met wat we gewend zijn in Nederland is het opvallend schoon in de nationale parken. Ook langs de weg vind je geen zwerfafval. Ik blijf me verbazen over zoveel discipline onder de talrijke bezoekers. We krijgen regelmatig (ongevraagd!) tips van mensen over bijvoorbeeld een bijzondere vogel of een mooi uitkijkpunt.
Om de nationale parken te kunnen bezoeken heb je een toegangsbewijs nodig. Deze zijn te verkrijgen bij alle ingangen van een nationaal park. Er zijn kaarten te koop die drie dagen geldig zijn, voldoende om een park goed te kunnen bekijken.
Rotsformaties
Mono Lake is voor fotografen een must, werd ons door een aantal collegas in Nederland verzekerd. Door de steeds heviger wordende sneeuwval in de bergen moesten we een grote omweg maken om het meer te bereiken. Mono Lake is een rijk vogelreservaat waar duizenden vogels broeden en waar in het najaar honderdduizenden vogels, zoals futen, rusten. In het meer zie je verschillende tufa-rotsformaties boven het zoute water uitsteken. Dit is voor ons de attractie waar we de omweg graag voor over hadden. De grillige tufa rotsen zijn prachtig in het oplichtende zonlicht. De licht besneeuwde bergen op de achtergrond vormen de finishing touch.
Joshua Tree park is gelegen in de Mojave- en Sonoran-woestijn. Zodra we het park inrijden, zien we een landschap zoals we nog niet eerder zagen tijdens onze reis. De Joshua-bomen bepalen het beeld, overal zijn deze yucca-bomen waar te nemen. Ze groeien heel langzaam en kunnen honderden jaren oud worden. Tijdens een fraaie zonsondergang maken we nog eenmaal een wandeling door dit bijzondere landschap. De grillige Joshua-bomen tekenen fraai af tegen de kleurrijke lucht. Met de gemaakte fotos nog in ons hoofd rijden we zwijgzaam terug naar ons motel.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van woensdag 13 oktober 1999
Terdege | 140 Pagina's