De nieuwe betekenis van zalm en mint

Interieurtrends zijn vluchtig. Minder dan die van de kleding —je koopt gauwer een nieuwe trui dan een nieuw bankstel— maar toch. Het is nog niet zo heel lang geleden dat je voor ouderwets werd versleten als je (donker) eiken meubelen uitzocht voor je interieur. Donker werd geassocieerd met vroeger, en nu moest alles wit en licht en fris.

De huizen in Nederland werden grondig bewerkt met de witkwast, bruine verf en bloemetjesbehang waren aan de straatstenen niet meer te slijten en als de meubels al niet werden vervangen door iets wits (van kunststof natuurlijk) kregen ze een flinke witte opknapbeurt.

Zalm en mint

Langzamerhand is het besef doorgedrongen dat wit toch wel erg wit is. Ongezellig eigenlijk. Alleen de kleurnaam "alpinewit" al; roept gedachten op aan kille gletsjers. Dan maar grijs erbij, bedachten de sfeermakers. Grijs vraagt echter ook een fel of warm kleurtje om de haast onvermijdelijke saaiheid op te vrolijken. Rood of dieproze, felgeel, maar ook zachtere tinten. Inmiddels zie je bijna niet anders: pastelkleuren bij wit of grijs, dat is pas mooi.

Roze, lichtblauw, zachtgeel om te beginnen. En al gauw kent vrijwel ieder de tweede betekenis van zalm, mint en perzik: niet alleen vis, pepermunt en vrucht, maar ook aanduiding voor de kleuren zalmroze, mintgroen en zacht-oranje.

Sommige tinten zalm lijken verdacht veel op beige. Hier en daar zie je het zelfs al: beige bad- en toiletmatten. Weliswaar in combinatie met wit en niet met chocoladebruin sanitair, maar deze (samen met bruin) verbannen kleur is dan toch aan een terugkeer bezig.

Warm hout

Ook hout komt terug. Er zijn natuurlijk mensen die zich nergens wat van aantrekken en al die jaren rustig in een massief eiken bed hebben geslapen zonder zich te storen aan de massa, die steriel witte kunststof, liefst mdf, prefereerde om zich ter ruste te begeven. Mdf (medium density fibreboard) leek het einde. Onlangs verklaarde een verkoper van slaapmeubelen echter openlijk dat het wel sterk materiaal is, maar dat hij het niet zo ideaal vindt: „Een stoot met de stofzuiger ertegen en je hebt er een splinter af of minstens een kras op". Bij hout is zo'n kleine beschadiging gemakkelijk weg te werken, bij kunststof niet.

Hout dus. Toch zie je weinig donker getinte bedden en kasten in de winkels. Donker eiken wordt wel gekocht, en daar behoeft niemand zich voor te schamen, maar de blanke variant is meer in trek. En om dat blanke een wat warmere tint te geven is er ook "honing eiken". Dat lijkt wat op grenenhout. Grenen meubelen zijn nooit helemaal weg geweest, maar staan nu weer in het openbaar opgesteld. Ook warm getint kersenhout, soms glanzend gelakt, doet z'n intree.

Parelmoer

Verder zie je veel witgeverfd hout. Maar het oogt niet steriel. Kon een schilder vroeger z'n carrière wel op z'n buik schrijven als hij het te verven object niet keurig "dekkend" had geschilderd, tegenwoordig is het juist de bedoeling dat je de nerf van het hout nog ziet. Je dient op het eerste gezicht te merken dat je met hout van doen hebt, al is dat dan wit. En zo krijgen we de wit eiken en wit essen slaapkamermeubels „met houtstructuur".

Het nieuwste op dit gebied is essen parelmoer. Dit soort meubels zijn na het verven voorzien van een laagje mat glanzende lak met een parelmoereffect. Daardoor ziet het meubelstuk er nog minder wit uit. Het gaat richting... jawel, beige. Welke kleur het meubel 'krijgt' hangt overigens ook wel wat af van de stoffering in het vertrek. Bij daglicht lijkt "essen-parelmoer" nog het meest op wit. In een meubelzaak waar een essen-parelmoerslaapkamer door gelig licht werd beschenen en was voorzien van een dekbedovertrek in roze tinten, leken bed en kast bijna een zalmroze kleur te hebben.

Gezellig

De populaire lamellen (die naar mijn smaak meer op een kantoor horen) lijken van hun plaats te worden verdrongen door gebloemde gordijnstof, tot voor kort als hopeloos ouderwets bestempeld. Al die veranderingen maken duidelijk dat het weer gezellig mag zijn in de huizen en slaapkamers. In die laatste vooral. Want, beweren de mensen en organisaties die het weten kunnen, de slaapkamer wordt steeds meer leeh'ertrek. We schijnen die ruimte niet meer uitsluitend te betreden om de ogen te sluiten. Nee, je nuttigt daar 's ochtends een ontbijtje, anderen kijken daar 's avonds nog even naar de tv...

Dat ontbijt-op-bed (niet echt handig trouwens) zal zich wel beperken tot de zaterdag- en zondagmorgen of atv-dagen, want hoe je dat wilt doen als je om kwart voor zeven de deur uit moet is me een raadsel. En tv-kijken doet ook maar een bepaald aantal Nederlanders. Je zou haast zeggen dat de fabrikanten dit soort trends verzinnen om toch vooral maar veel 'gezellige' spullen voor de slaapkamer te kunnen verkopen.

Kostbaar

Individualisme, ook in de woninginrichting, kenmerkt de jaren negentig. Wie aan een trend wil meedoen, moet zich afvragen of hij die werkelijk mooi vindt. Want over een paar jaar is deze kleur, dat materiaal of dit soort meubel nog niet oer-ouderwets, maar toch uit de mode. Meedoen omdat „iederéén" groene kasten, zalmkleurige vloerbedekking of rieten meubels heeft is een kostbare zaak.

Praktischer en goedkoper is het om in het bestaande interieur wat kleuraccenten te wijzigen (bij voorbeeld andere gordijnen omdat de oude toch verschoten zijn, een bijpassend tafelkleed en bijpassende kussentjes in de bank). En het is uiteraard niet verboden een kastje in de op dit moment zo favoriete kleur 'oud' groen te verven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen