"Blauwe duivel" plaagt Azië

Wetenschappers waarschuwen dat het leven onder water door het ondoordringbare plantentapijt wordt aangetast. Maleisiërs en Indonesiërs noemen de schadelijke plant intussen "blauwe duivel".

Zuidoost-Azië maakte in 1887 kennis met de Eichhorhia Crassipes, zoals de waterhyacint officieel heet. In dat jaar arriveerden de eerste planten in de botanische tuinen van Bogor, in Indonesië. Volgens Soetikno Sastroutomo, een Indonesische wetenschapper, was de koning van Thailand in het begin van deze eeuw tijdens een bezoek aan Bogor zo onder de indruk van waterhyacinten, dat hij er een stel meenam naar Bangkok.

Vanuit Thailand verspreidde de plant zich al snel naar Indochina en het Maleisische schiereiland. In 1903 werd ze in Hongkong, Sri Lanka, India en Singapore gesignaleerd. „Sinds die tijd is deze hyacint veranderd in het schadelijkste waterkruid van Azië", zegt Sastroutomo, in Maleisië verbonden aan het Centrum voor Plantenonderzoek van de Asean, de organisatie van Zuidoostaziatische landen.

Veevoer

De.waterhyacint heeft bij haar voortplanting geen bestuiving nodig, Z07 dat de verspreiding razendsnel gaat. Onder gunstige omstandigheden verspreiden tien planten zich binnen acht maanden over een oppervlak van 0,4 hectare. Na twaalf maanden hebben ze zich dan vermenigvuldigd tot een massa met een gewicht van 180 ton.

Waterhyacinten worden met biologische en chemische middelen in onder meer Thailand bestreden. „Met weinig succes", zegt Sastroutomo. Volgens de directeur van het planteninstituut, Abdul Wahid Jalil, bestaat vooral over het weinig succesvolle gebruik van chemicaliën in Zuidoost-Azië een steeds grotere verontrusting.

In Maleisië is de snuitkever, een Argentijnse kever die waterplaten eet, in d: strijd geworpen, ook al zonder veel resultaat. Daarvoor is deze natuurlijke vij and van de waterhyacint te weinig verspreid, meent Abdul Wahid.

De plant zorgt niet alleen in Zuidoost-Azië voor grote overlast, maar ook in Latijns Amerika, zuidelijk Afrika en de landen rond de Nijl. Zimbabwe luidde vorig jaar de noodklok. Daar overwoekert de helderblauwe plant onder meer het Macillwaine-meer en bedreigt daarmee de watervoorziening van de hoofdstad Harare.

In Soedan wordt geëxperimenteerd met het gebruik van waterhyacinten als grondstof voor veevoer, compost, papier en biogas. Volgens Sastroutomo ge- bruikt op Java een aantal boeren de plant al als veevoer. Toch waarschuwt hij voor het te snel oogsten van waterhyacinten. Dat zou kunnen leiden tot de grootschalige verspreiding van het onkruid Salvinia Molesta, dat gedijt onder vergelijkbare omstandigheden als de waterhyacint.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen