+ Meer informatie

Drie emigratiegolven vanuit Sovjet-Unie

VARIA Negatieve emigratie al vóór 1917

3 minuten leestijd

„Rodina", met dit woord duiden Russische burgers hun geboorteland aan, in feite hun liefde voor „moedertje Rusland" betuigend. „Alleen al het horen van het woord „rodina" doet me trillen van ontroering", bekende een jonge biologe in de Sovjet-Unie eens tegenover de Amerikaanse journalist Hedrick Smith.

REFORMATORISCH DAGBLAD PAG, 8

Inderdaad, ook bij de huidige Sovjetburgers, ondanks alle maatschappelijke moeilijkheden, leeft een voor ons bijna onbekend geworden groot gevoel van vaderlandsliefde. Bij zo"n stand van zaken komt emigreren uit de Sovjet-Unie nogal ongerijmd voor! Toch heeft ook de SovjetUnie haar emigratiebewegingen gekend sinds daar vanaf 1917 een begin werd gemaakt met de opbouw van een ,,arbeidersparadijs". buiten de Sovjet-Unie geconcentreerd zitten."

Tot de derde „éolf" behoren eveneens dissidenten. De sovjetautoriteiten trachten de inheemse dissidentenbeweging o.a. de kop in te drukken door diverse leden ervan (en vooral wereldbekende!) op verschillende manieren in de emigratie te sturen. Deze gedwongen emigratie van met name intellectuelen werd reeds door Lenin toegepast. Wat dat betreft is Brezjnev een ware leninist! Bekende slachtoffers van Brezjnevs verbanningspolitiek \varen: in de eerste plaats natuurlijk de alombekende Solzjenitsyn en voorts de bioloog Zjores Medvedev, de natuurkundige Pavel Litvinov, de schrijvers Vojnovitsj, Kopëlev, Sinjavski, Brodski enz. Hun vertrek betekende een geduchte intellectuele aderlating voor het sovjetregime en een trieste situatie voor hun achterblijvende sympathisanten. Zo klaagde een Russin tegenover Hedrick Smith: ,,We zijn zo eenzaam. Eerst Solzjenitsyn; dan Nekrasov, Galitsj, Litvinov, en al die anderen. Het leven 'in Moskou lijkt nu wel op een leven op de maan."

Hoe vergaat het nu deze emigranten van de derde ,,golf' in den vreemde? Mare Jansen constateert dat ,,de sympathie voor de ,,derde golf" in het Westen niet onverdeeld is." De meeste Russische emigranten moeten weinig hebben van allerlei vormen van socialisme en achten de westerse democratieën te slap. Tegenover zulke westerse strijdpunten als internationale ontspanning en ontwapening staan ze zeer gereserveerd zo niet afwijzend.

121. „Wij wilden morgen naar de kerk," zegt Evert op de eerste zateirdag tot de sergeant van de week. .Jïaar de kerk?" De onderofficier kijkt hem aan of hij het in Keiden hoort donderen. .„Wat moeten leden van de Duitse weermacht daar?" „Bij onze marine kon ieder naar de kerk gaan als hij wilde," antwoordt Evert. „Jullie marinel" Onverholen minachting klinkt in zijn stem. „Daar hadden de zwartrokken alles te zeggen. Vandaar dat jullie zo best gevochten hebben." Het bloed vliegt Evert naar het hoofd. Maar hij bedwingt zich. „Wilt u ons verzoek overbrengen aan de kapitein?" De man haalt de schouders op. „Er is hier geen Duitse kerk," zegt hij. ,Jk wil naar de Hollandse." „Wel ja, meneer heeft maar te willen," spot de Duitser. Maar hij schrijft het verzoek op. Op zondagmorgen bij het ochtendappèl brengt hij het bescheid. „Abgelehnt." „De commandant wU zijn mannen niet naar een Hollandse kerk hebben," voegt hij er aan toe. „Hij zegt dat ze nergens erger worden opgeruid dan daar." Evert hoort het zwijgend aan, maar in zijn hart moet hij erkennen dat er een korrel waarheid in die redenering zit. Hij kent geen plaats, waar steviger verweer geboden wordt tegen het Derde Rijk dan in de kerk. De hele zondag moeten Jan en Evert in het bivak blijven. Op een kamer, waar kornuiten aan het kaarten zijn; in een kantine, waar de grammofoon onafgebroken Hitler-Uederen drenst; op een binnenplaats, waar 's middags luidsprekers een opzwepende rede van Ooebbels uitbazuinen. Evert heeft een bijbeltje. Waar hij anders nooit toe komt, dat doet hij nu. Hij gaat op zijn krib zitten om er in te lezen. En Jan leest met hem mee. FROUCK VAN DER HOONING

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.