+ Meer informatie

Een commando als dominee of een dominee als commando?

3 minuten leestijd

Dominee zijn bij de commando's, dat is heel wat anders dan herder en leraar zijn van een burgergemeente. Daar komen we achter wanneer we praten met dominee C. Baas, legerpredikant bij het Korps commandotroepen.

Ds. Baas is NH-predikant (GB) en diende achtereenvolgens de gemeenten van Haaften, Nieuwerkerk a/d IJssel en Hendrik Ido Ambacht.

Legerpredikant zijn is op zichzelf nog niet zo'n unieke zaak; wat wel uniek is, dat is het feit, dat ds. Baas na zijn benoeming in het leger zelf nog op veertigjarige leeftijd vrijwillig de hele commando-opleiding gevolgd heeft. En nog bezoekt hij de jongens altijd steevast wanneer ze in het veld zitten, om samen met hen de „hitte des daags en de koude des nachts" te beleven.

Als geestelijk verzorger bij de commando's ziet ds. Baas het „gestalte geven aan het evangelie op alle mogelijke manieren" als zijn belangrijkste taak.

In het veld
Omdat de commando's in hun opleidingstijd ontzettend veel in het veld zijn vindt de geestelijke verzorging hoofdzakelijk buiten de kazerne plaats, aldus ds. Baas. 's Nachts in een schuttersput of een ligsleuf komt het gesprek soms beter op gang dan overdag. Door de stresssituatie waarin de jongens verkeren hebben ze vaak behoefte aan een bemoedigend woord. Het komt soms voor dat ze je deelgenoot maken van hun persoonlijke problemen. De keiharde opleiding in de vrije natuur doet een besef van afhankelijkheid ontstaan. Daarop kun je dan inhaken door erop te wijzen, dat de mens van minuut tot minuut afhankelijk is van de bewarende hand Gods. De christen mag daarbij nog leven uit het besef: „De Heere is bij mij, ik zal niet vrezen". In de kerkdienst, die vooraf gaat aan de afmattingsweek lees ik meestal bepaalde gedeelten uit de Bijbel. Elia in de woestijn of de apostel Paulus tijdens de vervolgingen behandel ik dan het liefste. Voor de kerken ligt er mijns inziens een unieke kans, die nota bene door de overheid gegeven wordt, om in het grensgebied van kerk, staat en wereld het evangelie gestalte te geven.

Van de jongens die hier opkomen is slechts zo'n tien procent kerkelijk meelevend. Bij de GV-uren op vrijdagmiddag is echter toch meestal de hele club aanwezig. Het vraagstuk van oorlog en vrede komt vrijwel altijd aan de orde. Ook het probleem van het gebruiken van geweld komt dan meestal altijd aan bod. Soms ook de verhouding met thuis.

Zondeval
Ik begin altijd bij het begin en wijs de jongens erop waar de zaak fout gegaan is, namelijk bij de zondeval in het paradijs. Veel jongens begrijpen trouwens niet, dat je tegelijk dominee kunt zijn en commando. Ik vond het voor mezelf absoluut noodzakelijk om ook de commandoopleiding te volgen, omdat ik in oorlogstijd ook bij hen onder extreem moeilijke omstandigheden moet kunnen werken en bovendien kun je de jongens ook nu veel beter aanvoelen tijdens de oefeningen.

Tja, wat dat geweld betreft, dan moet ik wijzen op het ambt van de overheid, die volgens Gods woord het zwaard niet tevergeefs draagt. In de GV-uren bespreek ik verder de dreiging van het oprukkende atheïsme en communisme, maar daarnaast ook het gevaar van de „American way of life" met zijn uitwassen op allerlei gebied. Het ontwapeningsvraagstuk behandel ik altijd vanuit de optiek van de tweezijdige ontwapening, zoals ook het ICTO dit voorstaat. Op de allereerste plaats staat volgens ds. Baas echter het brengen van het evangelie. „Dat beschouw ik als mijn roeping".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.