+ Meer informatie

UIT DE KERKELIJKE PERS

7 minuten leestijd

In „De vriend van oud en jong" (christelijk weekblad) troffen we in de rubriek „Onder ons gezegd" van de hand van Jakobus het volgende aan:

„Onder ons gezegd stuit men in de kerkelijke Pers altijd weer op merkwaardige zaken, om maar niet te zeggen „vreemde zaken". Ik noem geen namen, noch van kerk, noch van predikant, noch van de plaats waar zich dit afspeelde, om alle schijn van partijdigheid te vermijden.

Een predikant van een kerk uit de Gereformeerde gezindte, bevond zich met zijn gezin op vakantie in één van de vele plaatsen die aan zee zijn gelegen. Omdat daar geen kerk van eigen formatie was, bezocht hij 's zondags een kerkdienst van een na verwante kerk, welke daar ter plaatse wèl was. Zulks is op zichzelf een goede zaak. Maar onder ons gezegd kunnen we minder goed vinden, wat dàn volgt. We lezen: „Het was een mooie zomer, dat herinner ik me. Iedereen was blij. Niet naar school en er eens fijn, helemaal uit. We kwamen op zaterdag aan en dus de volgende dag naar de kerk. Je zag er kermissen. „Hallo, zitten jullie hier ook?"

De stemming was een beetje uitgelaten. Totdat de dominee op de preekstoel verscheen. Hij was erg in het zwart. Hij zei: onze voorzang zij uit de honderddertigste psalm, vers 1. De eerste regel luidt: „Uit diepten van ellenden..." Verscheidene mensen zullen gedacht hebben: dit kan niet, man, we zitten vandaag niet in de put. Het antwoord zou wel hebben geluid: „Jullie behoren in de put te zitten, is het om je zonden, dan wel om alle ellende in de wereld. Je mag niet vrolijk zijn."

Kort geleden vroeg zich iemand af of alle psalmen wel geschikt zijn om gezongen te worden in de kerk. Ik wilde maar zeggen dat we een treurig lied moesten zingen bij een vrolijk hart (het omgekeerde van Spreuken 25:20). Het zette zo'n domper op de kinderen dat één van hen meteen vroeg: „Vader, we hoeven vanmiddag hier toch niet weer naartoe?"

Er is een gezegde, dat luidt: je hebt arme rijken. Hier zou je kunnen zeggen: je hebt droevige blijdschap. Althans bij de dominee, die bovenstaande regels schreef. Hij heeft er zeker nooit van gehoord dat je bedroefd kunt zijn al is het het mooiste weer van de wereld en al ben je op vakantie. Juist dan kan het gebeuren, dat je inderdaad de zonde van jezelf en de ellende van de wereld op je aan krijgt. Was het zo vreemd, dat de daar voorgaande predikant in het zwart op de preekstoel stond?

Ik zou zeggen: Gelukkig. Dat was er dan nog één, die het decorum wist te bewaren en er niet uitzag of men zich in een bioscoop bevond in plaats van in een kerk. Bovendien: de gemeente die daar vergaderde was niet op vakantie. Zij woonde en leefde daar en het was voor hen een zondag als alle andere zondagen. En de weg van Gods kerk door de eeuwen heen is nog altijd geweest: per aspera ad adstra, door de doornen naar de sterren, door de diepte naar de eeuwige hoogte, onder ons gezegd."

In het reformatorisch opinieblad „Koers" schrijft drs. P. Koeman, over het huwelijk dat in diskrediet gebracht wordt.

„Volgens statistieken en steekproeven is het aantal huwelijken dat ontbonden wordt enorm: één op de vier of de drie. Alternatieve samenlevingsvormen zijn gepropageerd, eerst voorzichtig en geraffineerd, maar nu hoe langer hoe brutaler en grofweg uitgeprobeerd en „in" verklaard. Het samenwonen van ongehuwden, communes, open huwelijken het is schering en inslag geworden in onze maatschappij.

Van hogerhand wordt er mee gerekend en voor betaald. Het huwelijk, zoals we dat tot nog toe kenden en sanctioneerden, de verbinding van huwelijk en kinderzegen is niet meer vanzelfsprekend. Eerder is het tegendeel het geval. Als thema is „de chaos rond eros" beleden. Heel deze ontwikkeling heeft de christelijke gezinnen en gemeenten niet onberoerd gelaten. De chaos is, wat de meningsvorming over al deze zaken betreft, eveneens binnen de kerken, groot. Wat dat aangaat doet de duivel zijn naam en werk opnieuw eer aan. In het voortschrijdende secularisatieproces is de "heilige, huwelijkse staat", niet veilig noch gerespecteerd.

(...)

Wie er in woord en daad protest tegen aan durft te tekenen, wordt alle mogelijke manieren als conservatief gehekeld en zelfs verwijten met uit hun verband gerukte Bijbelteksten worden gebruikt om je van liefdeloosheid te betichten! Vanuit het emancipatiedenken zijn de verhoudingen tussen mannen en vrouwen anders geworden. Er is een zogenaamde relatievrijheid die in de praktijk ongebondenheid betekent en in wezen geen respect meer kent voor de door God gegeven ordeningen, noch voor het lichaam en de geest van de ander.

(...)

Bovenvermelde faktoren zijn voor de veranderingen terzake van het huwelijk(sleven) van belang en er debet aan. Maar de belangrijkste reden voor het in diskrediet brengen van het huwelijk is wel de secularisatie. In dit proces van verwereldlijking worden de belangrijkste sectoren van het maatschappelijk leven onttrokken aan de Kerk en aan het geloof. Dieper nog los van God en Zijn wil gemaakt om nu een eigen leven te leiden. Alles wordt horizontalistisch en op de kaart van dit leven gezet.

Een eigen moraal wordt ontwikkeld, waarin er geen plaats meer is voor God, voor Zijn Woord en het gezag daarvan. Elk beroep op de Bijbel wordt afgewezen en gehekeld als legalisatisch. De mens maakt zelf uit wat goed en slecht is en heeft God en Zijn Wet daarbij beslist niet nodig. Een autonome moraal, een nieuwe moraal verovert het terrein van het huwelijk. Daarbij wordt een bepaalde vorm van naastenliefde, geïnterpreteerd naar eigen snit en smaak de enige norm. Heel vaak wordt door deze nieuwe moraal het formalisme en wetticisme in de traditionele moraal aangewezen; de dubbele moraal die er ook ten aanzien van het huwelijk was en is."

In het reformatorisch weekblad „De Schakel" heeft Hannie haar rubriek — Mijmeringen van het platteland — waarin zij het volgende opmerkt:

„We zijn zaterdag met verschillende leden van onze vrouwenbeweging naar de landelijke samenkomst tot bezinning en gebed in Rotterdam geweest. Ik heb daar veel indrukken opgedaan en die wil ik graag aan u doorgeven.

Zoals ik al opmerkte, zijn we zaterdag met verschillende vrouwen en ook enkele mannen per bus naar Rotterdam gereisd. Aan die busreis hebben we ook een hele fijne herinnering overgehouden. Onze zustervereniging van de Gerefonneerde Gemeenten had contact met ons opgenomen om gezamenlijk een bus te huren. Natuurlijk gingen we daar gretig op in. Vooral omdat wij in onze kerkelijke gemeente zo heel weinig van elkaar afweten. We waren deze dag dus echt samen op weg. Op de heenreis hebben we om de tijd wat te korten maar ook om ons voor te bereiden op hetgeen we te horen zouden krijgen, psalmen gezongen. Het samen zingen geeft altijd weer een band. En ook door de gesprekken die in de bus gevoerd werden voelde je toch een eenheid. Bij mij kwam de gedachte sterk naar voren, laten we dit eerste contact proberen te bewaren. Dat zou kunnen door bijvoorbeeld iedere winter als hervormde vrouwenvereniging en de vrouwenvereniging van de Ger. Gem. gezamenlijk een verenigingsavond te houden. Als de mannen het dan zo af laten weten, laten wij vrouwen het dan eens proberen. Voor ons gaat het ook allemaal wat gemakkelijker, denk ik. Wij hoeven ons niet te verdiepen in allerlei kerkelijke vraagstukken. Gewoon de Bijbel open leggen en samen een gespreksavond houden als vrouwen van de verschillende kerken. Vurig hoop ik dat dit in onze woonplaats nog eens gebeurt. En het is eigenlijk heel gemakkelijk te verwezenlijken. Toen we na een voorspoedige reis de grote Ahoyhallen binnen traden waren de stoelen voor een groot gedeelte al bezet.

Omdat ik zo'n fijne plaats had kon ik alles niet alleen goed horen, maar ook goed zien. De drie predikanten uit drie verschillende kerkgenootschappen zaten broederlijk naast elkaar op het podium. En ook de hoofdbestuursleden van de diverse vrouwenbonden zaten eensgeestes achter de groene tafel. De denk dat er op dat moment geen spoor van wantrouwen te vinden was. Weet u, de nood waarin ons land en volk zich bevindt, had ons deze dag bij elkaar gebracht. Want ons land is in grote nood en wij zijn een deel van dit volk."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.