+ Meer informatie

Piraten houden huis in Surinaamse wateren

Moedeloze eigenaren vissersvloten verwachten weinig hulp van overheid

4 minuten leestijd

PARAMARIBO - Vissers met als thuishaven Suriname worden er moedeloos van: met de regelmaat van de klok slaan piraten voor de kust van de vroegere kolonie hun slag en nemen de complete, kostbare vangst mee.

Zwaar bewapend en gemaskerd weten ze razendsnel de bemanning te overrompelen, niet zelden schietend of met kapmessen zwaaiend. De eigenaren van vissersvloten hebben tevergeefs aangeklopt bij de autoriteiten. Een Koreaanse ondernemer schoof op het ministerie van Defensie zelfs 25.000 Amerikaanse dollars onder de tafel door in ruil voor bescherming, die hij uiteindelijk nooit kreeg.

Vrijwel altijd verlopen de overvallen volgens een vast patroon. Eerst vaart een zogenaamde vissersboot langszij bij het potentiële slachtoffer. Laatstgenoemde denkt met een collega van doen te hebben en maakt een gezellig praatje. Plotseling doemen enkele bootjes op aan de horizon die bliksemsnel toeslaan. De gemaskerde piraten springen aan boord, vuren een paar waarschuwingsschoten in de lucht en takelen vervolgens bemanningsleden af, soms zelfs met een kapmes. Vervolgens poetsen de rovers de plaat met de totale visvangst en kostbare apparatuur.

Met name garnalenvissers zijn erg in trek bij de piraten. Voorzover de politie er zicht op heeft, wordt de gestolen vis op verschillende manieren aan de man gebracht. Men probeert de garnalen in kleine aantallen te verkopen op de lokale markt. Een ander alternatief is uitwijken naar Guyana en daar de vis te slijten. Ook worden grote hoeveelheden illegaal geëxporteerd naar Europa, meestal via Nederland. Volgens politiewoordvoerder Ro Gajadhar is sprake van een samenwerkingsverband tussen Surinaamse en Guyanese criminelen. De piraten zijn blijkbaar niet alleen geïnteresseerd in de financiële opbrengsten van de vis.

Op de uitkijk

Dat de piraten uitwijken naar buurland Guyana is allerminst verwonderlijk. Volgens ooggetuigen hebben de overvallers bijna altijd een Guyanees accent. Daarom is de Surinaamse politie gaan samenwerken met de Guyanese collega's. En met succes. Onlangs kon een Guyanese man worden aangehouden die bekende samen met andere Guyanezen en Surinamers vissers te hebben beroofd. Gajadhar denkt dat de Surinamers op de uitkijk staan en de Guyanezen het echte werk doen.

Het is nog niet zo lang geleden dat dergelijke praktijken eerder uitzondering dan regel waren. In de jaren 1997 en 1998 werden veel meer overvallen gepleegd dan in voorafgaande jaren. Bij de politie zijn alleen cijfers bekend over overvallen bij de zeemondingen van de Saramacca- en de Commewijnerivier. Hier wordt gevist op inheemse vissoorten zoals Kandra Piki en Witi Witi. Alleen al op de Commewijnerivier hadden in 1997 tien overvallen plaats en in 1998 veertien.

Een goede verklaring voor deze plotseling opbloei van de rivierpiraterij kan de Surinaamse politie niet geven. Gajadhar zelf vermoedt dat de slechte economische situatie waarin Suriname en Guyana zich al enige jaren bevinden de aanzet heeft gegeven tot het plegen van overvallen. Een van de bedrijven die danig schade hebben ondervonden door de overvallen is het garnalenverwerkingsbedrijf Sail. Boten die voor Sail vissen, werden in het verleden acht keer beroofd van hun vangsten.

President-commissaris Lieuw A Joe antwoordt noch bevestigend noch ontkennend op de vraag of de daders Guyanezen waren. In verband met zijn nevenfunctie als directeur van het ministerie van Landbouw en Visserij moet hij oppassen voor de betrekkingen met de buurlanden.

Geen idee

Ook hij bevestigt dat het om grote bedragen gaat, soms vangsten van 10.000 tot 100.000 dollar. De vissers, veelal Surinamers, Guyanezen, Koreanen en Japanners, zijn bang geworden om uit te varen. Niet voor niets. Bij Guyana Seafood werd een keer een kapitein gedood. De meeste overvallen waar Lieuw A Joe over spreekt, hebben plaats als de garnalenboten zich ver uit de kust bevinden.

Van de onderneming Surjafi werd het afgelopen halfjaar voor de veertiende keer een schip geënterd. De vangst, die 40.000 dollar waard was, werd in haar geheel meegenomen. Surjafi, dat in Surinaamse en Japanse handen is, heeft 53 garnalentrawlers in de vaart. De overvallen vonden veelal zo'n 60 tot 80 mijl buiten de kust plaats. Schepen van Surjafi worden altijd overvallen door grote zeewaardige korjalen met een duidelijke Guyanese signatuur. Men heeft geen idee wie erachter zit. Het is opvallend dat Surinaamse marineboten zich gewoonlijk op totaal andere locaties bevinden als de overvallen op zee plaatshebben. De opperbevelhebber van het Surinaams Nationaal Leger, Jules Sedney, heeft in het verleden sterke verdenkingen geuit richting de eigen gelederen. Volgens hem is het niet uit te sluiten dat de piraten hulp krijgen van informanten die werkzaam zijn voor de Surinaamse marine.

Wanhoop

Die wetenschap maakt de vissers er niet vrolijker op. Het is voor de eigenaren vrijwel onmogelijk zich tegen de piraterij te wapenen. Lee Young, directeur van het Koreaanse Woo-R Fisheries Co Ltd, weet daarover mee te praten. Hij stapte vorig jaar naar het ministerie van Defensie in Paramaribo om bescherming te zoeken. Die kon hij krijgen, maar of hij eerst 25.000 dollar wilde betalen. Uit pure wanhoop legde hij het geld op tafel, maar het mocht allemaal niet baten: enkele weken later werd er weer een vissersboot van zijn bedrijf overvallen en leeggeroofd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.