+ Meer informatie

Gezondheidszorg allerlei

5 minuten leestijd

Reuma

De vakgroep reumatologie van de Rijksuniversiteit Leiden wil nog dit jaar een nieuwe, door hen ontwikkelde geneesmethode voor reuma (reumato'ide artritis) in de praktijk gaan beproeven. Met de nieuwe geneesmethode zijn bij dieren al gunstige resultaten geboekt, zo meldt het blad Cicero, het maandblad van het Academisch ziekenhuis Leiden.
De behandeling richt zich op het afweermechanisme tegen ziekten. Dit zogenaamde immuunsysteem kan worden vergeleken met een leger dat er voor zorgt dat zich in het lichaam geen vijandelijke troepen (bacteriën of virussen) kunnen nestelen. Dergelijke indringers worden door het immuunsysteem onschadelijk gemaakt.
Bij reuma, maar ook bij andere zogenaamde auto-immuunziekten, als diabetes (suiker), multiple sclerose en schildklierontsteking, is er iets misgegaan met dit verdedigingsmechanisme. De verdedigers gaan bij deze ziekten door nog onopgehelderde oorzaak 'vechten' tegen eigen lichaamscellen, die zij niet als zodanig herkennen. Het gevolg hiervan is dat er, voor wat betreft reuma, ontstekingsreacties optreden in de gewrichten. Die ontstekingsreactie gaat gepaard met vochtophoping, zwelling, pijn en op den duur misvorming van het gewricht.
Door de initiatieven in Leiden gloort er weer hoop voor (vooral de beginnende) reumalijders. Bij hen hebben zich nog geen onherstelbare gewrichtsbeschadigingen voorgedaan. Maar ook reumapatiënten die de ziekte al jaren hebben, zullen er baat bij hebben als het ziekteproces niet verder voortschrijdt.
De Leidse reumatologen richten hun onderzoek op een speciaal soort verdedigers, de zogenaamde T-lymfocyten, behorende tot de 'orde' der witte bloedlichaampjes. Er zijn veel aanwijzingen dat deze cellen bij reuma de oorzaak zijn van de ontsporing van het afweersysteem. Bij dierproeven heeft men met succes geprobeerd deze cellen weer tot de orde te roepen. Het immuunsysteem kan namelijk, mits daartoe aangezet, een actief onderdeel afremmen. Met andere woorden: de actieve soldaten (T-cellen) kunnen door andere soldaten worden teruggestuurd naar de kazernes. Het vermoeden bestaat dat dit mechanisme bij reuma en andere auto-immuunziekten ontbreekt.
De nieuwe methode waarmee men nu in Leiden wil gaan experimenteren op patiënten, wil het afweersysteem er met behulp van veranderde T-cellen toe aanzetten geen eigen T-cellen meer naar de gewrichten te 'sturen'. Die veranderde T-cellen zijn in een eerder stadium uit het gewricht gehaald en met behulp van technische hoogstandjes onschadelijk gemaakt door er alleen de celmembraan (de schil) van intact te laten. Deze cellen worden vervolgens in het gewricht teruggespoten. Het afweersysteem registreert dan een gigantische hoeveelheid T-cellen, leidt daaruit af dat de 'vijand' onder controle is gebracht en stuurt zelf geen nieuwe T-cellen meer.
Geslaagde dierproeven zijn al in verschillende universitaire centra in de wereld uitgevoerd. De methode is echer nog niet op de mens beproefd. In Leiden wil men daar nog dit jaar mee gaan beginnen. In eerste instantie zullen alleen patiënten die al enige tijd reuma hebben, worden behandeld. De onderzoekers willen dan vooral nagaan of er inderdaad een vermindering van het aantal ontspoorde T-cellen kan worden bewerkstelligd. Als dit lukt, wil men vervolgens patiënten gaan behandelen die nog niet zo lang reuma hebben.
Overigens worden in de Amerikaanse stad Boston thans ook al drie patiënten met multiple sclerose behandeld volgens dezelfde principes. Omdat MS een ziekte is die tientallen jaren kan duren, zijn daarvan thans nog geen resultaten te melden.

Wondgenezing

 Het open laten van een wond is het beste voor de genezing. Als de patiënt van tevoren de juiste medicijnen krijgt en de wond na de operatie openblijft, is de kans op infecties aanzienlijk kleiner. Voor de patiënt is het echter wat minder prettig en duurt het genezingsproces wat langer. Dat stelt drs. Chr. van der Werken in zijn proefschrift waarop hij over twee weken hoopt te promoveren aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Jaariijks worden er in Nederland tienduizenden operaties verricht waarbij chirurgen de buikwand openmaken. Een derde daarvan zijn zogenoemde vieze operaties, ingrepen aan de blinde en dikke darm. In 30 tot 40 procent van deze gevallen treedt wondinfectie op. Een infectie belemmert niet alleen het herstel van de patiënt, maar jaagt ook de kosten op doordat de patiënt langer in het ziekenhuis moet blijven. Uit het onderzoek van Van der Werken onder operatiepatiënten blijkt dat eenmalige toediening van  antibiotica kort voor de operatie de  kans op wondinfectie erna tot een minimum beperkt. Bij de 'vieze' operaties, waar bacteriën hun kans grijpen,  blijkt het open laten van de wond de  kans op wondinfecties tot bijna nul' terug te brengen. De verschillende lagen van de buikwand worden wel gesloten, maar de huid blijft open. De opnameduur en poliklinische nabehandeling worden daardoor nauwelijks verlengd, aldus Van der Werken.

 Suikerziekte

Het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG) berichtte onlangs dat suikerziekte steeds vaker voorkomt. Als oorzaak daarvoor worden onder meer genoemd de vergrijzing en de grote voedselrijkdom in de westerse wereld (lees: het westerse', consumptiepatroon, WvH.). Daardoor neemt het aantal mensen die na het vijftigste levensjaar suikerziekte  krijgen, toe. Omdat huisartsen in hun praktijk  steeds meer met dit soort patiënten te, maken krijgen, heeft de NHG nieuwe  richtlijnen geformuleerd voor de be- , handeling van suikerziekte.
Het onderkennen en de behandeling van de zogenaamde ouderdomsdiabetes is van groot belang. Bij niet behandelde patiënten treden in een latere levensfase eerder en meer complicaties' door orgaanbeschadigingen op dan  bij patiënten die hun leefwijze wel hebben aangepast aan deze ziekte.
De belangrijkste complicaties zijn beschadigingen in het netvlies, waardoor het gezichtsvermogen achteruit gaat, en veranderingen in de bloedvaten, onder andere van de voeten, waardoor in het ergste geval amputaties nodig zijn.
De patiënt met ouderdomsdiabetes't hoeft meestal niet met insuline te-"ï worden behandeld. Te zware patiënten moeten afslanken met behulp van dieetadviezen, eventueel ondersteund met medicijnen voor het reguleren van het bloedsuikergehalte. Nog beter is het uiteraard om door een meer natuuriijke leefwijze -gewoon minder en vooral gezonder eten- het ontstaan van dit soort problemen te Wi voorkomen. ,?

' W. van Hengel

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.