+ Meer informatie

Wachtlijst voor gvt's groeit bijzonder snel

FIAD gaat 'politiek' bewerken

2 minuten leestijd

UTRECHT — De wachtlijst voor een plaats in een gezinsvervangend tehuis (gvt) voor geestelijk gehandicapten groeit alarmerend snel. In de eerste helft van dit jaar kwamen er ruim 500 wachtenden bij, evenveel als in heel 1988. Als er niet snel plaatsen bijkomen zal in de jaren '90 de gemiddelde wachttijd oplopen tot meer dan tien jaar. Nu is die wachttijd al gemiddeld twee jaar en dat is al onaanvaardbaar lang.

Dat zegt de FIAD, de vereniging van dag- en woonvoorzieningen voor geestelijk gehandicapten. Woordvoerster A. Meijer van de FIAD zei vanmorgen desgevraagd dat de gezinsvervangende tehuizen momenteel circa 12.500 plaatsen hebben. Op de allengs langer wordende wachtlijst stonden per 1 juli '89 bijna 3900 mensen. Dat zijn volgens Meijer allemaal urgente tot zeer urgente gevallen.
Veelal betreft het geestelijke gehandicapten kinderen —vaak zelf al van middelbare leeftijd— van wie de ouder wordende ouders de zware verzorging thuis niet meer aan kunnen. „Die gehandicapte kinderen zouden eigenlijk van vandaag op morgen al in een gezinsvervangend tehuis moeten worden geplaatst. Maar vanwege plaatsgebrek moeten ze vaak nog maanden wachten voor het zover is. Een onacceptabele situatie", aldus Meijer.


Politiek
De FIAD en verwante organisaties als de NZR (ziekenhuizen) gaan zich de komende weken „indringend" tot de politiek richten met de eis om (eindelijk) extra geld op tafel te leggen om de groeiende nood te lenigen.
Om het capaciteitsgebrek op te heffen is 172 miljoen gulden extra nodig (43.000 gulden per plaats). Op zich een fors bedrag maar gezien de noodsituatie en de miljarden die er in de totale gezondheidszorg omgaan relatief een peuleschil, redeneert de FIAD. „De meeste politieke partijen wijden in hun programma's aandacht aan onze problemen. Laten ze die woorden nu maar eens omzetten in daden", aldus Meijer.
Belangrijkste oorzaak voor de snel wassende wachtlijst is de vergrijzing. Niet alleen worden de verzorgende ouders steeds ouder en kunnen ze met het klimmen der jaren hun zeer veeleisende taak steeds minder goed aan. Ook worden de zwakzinnige kinderen die verzorging behoeven steeds ouder waardoor de doorstroming in de gezinsvervangende tehuizen meer en meer wordt vertraagd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.