+ Meer informatie

„Wie in een raffinaderij 'n peuk opsteekt vliegt er toch ook uit"

5 minuten leestijd

ROTTERDAM/SCHELLUINEN - Een afsluiter wordt te vroeg geopend. Een steekvlam is voorbode van een laaiende brand, een chemische reactie heeft een langzaam overdrijvende gifwolk tot gevolg. De ramp gaat soms vergezeld van een dodencijfer. De naam van het bedrijf gaat over straat, de directie voelt de hete adem van controlerende instanties in de nek, en het milieu is opnieuw het kind van de rekening.

„Mede in verband met de steeds strenger wordende milieuwetgeving en de handhaving daarvan, willen wij u allen met klem onder de aandacht brengen dat wij gedwongen zijn om ook zelf strenger op te gaan treden tegen onzorgvuldigheden van medewerkers, welke hun functie ook moge zijn".

"Wij" is de directie van Tankcleaning Rotterdam CV. en "u allen" zijn de zeventig medewerkers van het bedrijf die onlangs een directieschrijven kregen. De maatregelen: „Ieder krijgt zo mogelijk een laatste waarschuwing alvorens ontslag volgt, tenzij aanleiding wordt gegeven voor een ontslag op staande voet".

Rotterdam heeft twee havenontvangstinstallaties, Tankcleaning en Booy Clean. Amsterdam, Vlissingen. Moerdijk en Gend (bij Nijmegen) elk één. De afvalstoffen van scheepvaart en industrie worden ingenomen en moeten op een verantwoorde manier worden verwerkt, eventueel geregenereerd. De klanten -reders, raffinaderijen, opslagen transportbedrijven- staan onder controle van de overheid. De tankcle^aners nog des te meer.

Verbaasd

Directeur J. A. Langeberg van Tankcleaning is verbaasd over de publiciteit rond het initiatief van zijn bedrijf. „Als je het beleid aanpast, moeten de mensen op de hoogte worden gesteld van de aanscherping. Maar in de hele chemische en petro-chemische industrie zijn milieu en veiligheid toch normale items geworden? Als je in een raffinaderij een sigaret opsteekt volgt ook onmiddellijk ontslag. Dat vindt iedereen logisch. Ik beschouw deze publiciteit dus maar als positief.

Hoe kwam Tankcleaning, een bedrijf met 1000 klanten en een jaaromzet van rond de 50 miljoen gulden, op het idee? „Anderhalf jaar geleden werd door de verwerkers van chemisch afval een manifest opgesteld, om de klant de garantie te kunnen geven dat de verwerking op de goede manier gebeurt. Je moet ons zien als een soort trechter, waar alle afval in terecht komt. Wij moeten er iets van maken dat voor het milieu acceptabel is. Naast dat manifest is een kwaliteitszorgsysteem opgezet voor de hele bedrijfstak, toegesneden op de individuele bedrijven. Onze brief aan het personeel is een onderdeeltje uit het milieu-actieplan, dat verder gaat dan de vergunningen die het minimum eisen".

Een laatste waarschuwing voor ontslag. Mag en kan die eis zo worden gesteld? „De brief is door juristen bekeken, die zien er geen grote problemen in". De Industriebond FNV denkt daar bij monde van bestuurder Antonis anders over: „Alleen na wederzijdse afspraken kun je zoiets opstellen, dat kan nooit eenzijdig worden opgelegd. Verschillende mensen van Tankcleaning hebben ons gebeld met de vraag wat ze moesten doen. Ik heb ze geadviseerd niet te tekenen. Je kunt een werknemer juridisch niet op deze manier verantwoordelijk stellen voor de risico's die zo'n bedrijf nu eenmaal loopt. Zulke afspraken zijn vaker gebruikelijk in de chemische industrie, maar die kunnen niet zomaar worden meegedeeld". Volgende week spreken Langeberg en Antonis elkaar.

Goede naam

Langeberg heeft de bewustmaking van de medewerkers op het oog. „Je zegt: mensen, we zijn met heel gevaarlijke stoffen bezig. Dat vraagt verantwoordelijkheidsbesef. Om die reden investeert ons bedrijf ook enorm in opleiding en bijscholing. Verder bescherm je met zo'n maatregel feitelijk de goeden tegen de kwaden. Als wij fouten maken, staat dat 4 la minuut in de krant. Als je door de nalatigheid van een medewerker je goeie naam verspeelt, is dat niet prettig. De klanten zijn erg zorgvuldig in het uitkiezen van de afvalverwerker. Je kunt je relatief weinig fouten veroorloven". Vandaar ook dat, volgens de directeur, de brief over het algemeen goed gevallen is onder het personeel. „Ik neem aan dat er wel een paar zijn die het er niet mee eens zijn, maar de reacties zijn overwegend positief. Ongeïnteresseerdheid en ongemotiveerdheid moeten worden uitgebannen en men ziet dat de directie serieus aan de continuïteit werkt. Heus, de overheid schroomt niet een bedrijf desnoods te sluiten".

Volgens de secretaris van de Nederlandse Vereniging van Verwerkers van Chemische Afvalstoffen (NVCA) waarbij 95 procent van de afvalverwerkers is aangesloten, Nijdam, is de rigoureuze maatregel nuttig en nodig omdat de controles steeds stringenter worden. „De tijd waarin veel aan de persoonlijke beoordeling kon worden overgelaten, is voorbij. We kunnen weinig meer overlaten aan de vrije interpretatie van mensen. Ieder moet zijn plaats en verantwoordelijkheden kennen, en die moeten schriftelijk zijn vastgelegd", aldus de heer Nijdam.

Hoe heet is de adem van de controlerende instanties in werkelijkheid? De antwoorden van de betrokkenen komen wat aarzelend. De Dienst Centraal Milieubeheer Rijnmond (DCMR) controleert regelmatig bij de havenontvangstinstallaties, maar ook wel buiten de regelmaat om, bij voorbeeld vanwege stankklachten. „Deze bedrijven hebben weleens onze extra zorg nodig, onder andere omdat zich in het verleden nogal eens onregelmatigheden hebben voorgedaan. Natuurlijk hebben ze diverse vergunningen voor de Wet Chemisch Afval (WCA) en de Hinderwet, maar toch belandden er wel processen verbaal bij de officier van Justitie. Op zich kunnen we ons wel voorstellen dat een directie maatregelen neemt om incidenten te voorkomen".

Bekend

Ook voor de Afdeling Gevaarlijke Stoffen van het gemeentelijk havenbedrijf van Rotterdam vormen de tankcleaners „bekende locaties". „Vanwege hun specifieke activiteiten is er dus ook wat ons betreft sprake van speciale aandacht voor die bedrijven. Juist zij zitten met het precaire evenwicht tussen vergunning en praktijk. En vergeet de druk van de publieke opinie niet" aldus woordvoerder Nagtegaal van het gemeentelijk havenbedrijf.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.