+ Meer informatie

Tegelgeschiedenis

2 minuten leestijd

Van oudsher worden voorwerpen uit kleiaarde houdbaar gemaakt door middel van drogen, verhitten of door directe inwerking van vuur. In de oudste beschavingen waren gebruiks- en siervoorwerpen van kleiaarde en keramiek te vinden.

Niet alleen het materiaal speelde een rol, ook de aard van de bevolking. Daaruit kwam de inspiratie voor het verfijnen en decoreren van de producten voort. Ambachtelijk en artistiek talent, technische kennis en eigen vervaardigingstradities liggen ten grondslag aan de ontwikkeling van de tegel.

Het verwerken van decoratieve tegels is een traditie die al vroeg in onze beschaving te vinden is. De geschiedenis van veelkleurige, geglazuurde tegels gaat terug tot in het Oude Egypte en Mesopotamië. Rond die tijd werden de eerste Egyptische tegels vervaardigd. Daarna gebruikten de Assyriërs en de Babyloniërs veelkleurige wandtegels en geglazuurde bakstenen met figuratieve voorstellingen. Toen het oude Perzië weer tot culturele bloei kwam, werden wanden met een combinatie van pleisterwerk en tegels bekleed. Op die manier kregen ze een meer decoratieve functie en zette de ontwikkeling van het verfijnen van de tegel zich voort.

De Arabieren namen de tegelkunst over van de landen die ze veroverden. Via Spanje kwam de oosterse kunst, waaronder de tegel, naar het Westen. Van daaruit breidde de toepassing van tegels zich uit naar Italië. Afgezien van het Moorse Spanje, werden decoratieve tegels in Europa in de tweede helft van de 12e eeuw maar weinig als wandtegel gebruikt. Geglazuurde wandtegels waren kostbaar bouwmateriaal, waardoor het gebruik meestal beperkt was tot het decoreren van kerken en paleizen.

De eerste soorten gebakken vloertegels werden in Noord-Frankrijk gebruikt als goedkoop vervangingsmateriaal voor mozaïekvloeren. Het waren vaardige Italianen die tijdens de Renaissance enorme veranderingen teweegbrachten in de tegeltechniek en zo het karakter van de tegelproductie, ook in de Nederlanden, tot in lengte van jaren bepaald hebben.

Aan het eind van de 19e eeuw, toen de persoonlijke hygiëne sterk opkwam, maakte de tegel zijn opwachting in badkamers en keukens en zo ontstond er langzaamaan een ruimere toepassing. Tegenwoordig komen veel (mediterrane) tegels uit landen als Spanje, Portugal, Italië en Marokko.

Bron: www.im-ex.nl.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.