+ Meer informatie

Dwang

4 minuten leestijd

De Amerikaanse auteur dr. Dan B. Allender, die zelf als jongen misbruikt is, schreef op een invoelende manier een boek over seksueel misbruik van vrouwen. Dit is in het Nederlands vertaald onder de titel "Voor het leven getekend?" Deze uitgave roept bij mij ambivalente gevoelens op. Al lezend stuit je op de evangelische geloofsbeleving van de schrijver. Hij stelt een slachtoffer verantwoordelijk om zijn naaste lief te hebben en te dienen. Als slachtoffer moet je degene die jou kwaad doet liefhebben. Ook al is het van groot belang ervoor te zorgen dat er niet opnieuw misbruik zal plaatshebben. Soms kan de relatie met de dader niet hersteld worden. Het proces om tot vergeving te komen ziet de therapeut als iets wat niet opgedrongen kan worden. Maar als een slachtoffer het gebod om -zelfs een dader- lief te hebben verzaakt, is zij in zijn ogen niet beter dan degene die haar heeft misbruikt. Wel beschrijft Allender het vergeven als een uitvloeisel van het genezingsproces. Hij stelt echter dat als een slachtoffer zijn zelfbescherming -het zich gevoelloos maken voor de verwoestende uitwerking van het seksueel misbruik- op volwassen leeftijd voortzet, dit zonde is tegen Gods hoogste gebod, namelijk God en de naaste lief te hebben. Hij zondigt tegenover een medemens en wijst Gods recht om hem als Zijn instrument van liefde en genade in de wereld te gebruiken van de hand. "De wet van de liefde aanvaardt geen excuses. De pijn van het misbruik in het verleden rechtvaardigt nog geen liefdeloze zelfbescherming in het heden. De schade die het slachtoffer anderen toebrengt doordat hij faalt om God en zijn naaste lief te hebben met zijn gehele hart, verdient een oordeel - namelijk de gerechte straf van de dood en afscheiding van God." Gods gebod om Hem lief te hebben met het gehele hart en de naaste als jezelf komt hier als een enorme dwang op beschadigde schouders te rusten. Hier wordt de wet van God op een dwingende en wettische manier op een slachtoffer gelegd.

Toch merkte ik bij mijzelf tijdens het lezen waardevolle feedback. De eis van Gods wet -God en de naaste lief te hebben- geldt ieder mens. Ook al kan die door ernstige emotionele beschadiging heel erg moeilijk zijn. Begrip en meeleven tonen in plaats van te oordelen en te eisen is de enige echt liefdevolle houding. De feedback die ik er voor mijzelf uithaalde, had echter niet zozeer met mijn vak van psychotherapeut te maken als wel met het feit dat ik als schepsel van God mijn Schepper en mijn naaste moet liefhebben. Het gaat in de relatie met God en de naaste om liefde. Als de liefde er niet is, dan mis je alles. Dan is een relatie kil, hard en zakelijk. Dan gaat het om je eigen ik, je eigen belang. Misschien verzachten christenen dit door relaties onder te verdelen in bijvoorbeeld sociaal-emotionele of functioneel-taakgerichte relaties. Maar in alle relaties draait het om respecteren en waarderen. In het sociaal, maatschappelijk en kerkelijk omgaan met elkaar is de opdracht van God allereerst om elkaar liefde te schenken.

In evangelische kringen wordt, terecht, een sterk appèl op elk mens gedaan om elkaar lief te hebben. Er is vaak veel spontaniteit en hartelijkheid. Het besef elkaar lief te moeten hebben als vrucht van Gods Geest lijkt er meer handen en voeten gegeven te worden dan elders. Er wordt gesproken over de zonde van liefdeloosheid ten opzichte van elkaar. Gods wet, die de liefde centraal stelt, wordt elkaar ter opscherping voorgehouden. Als ik mij niet vergis, meer dan in reformatorische kringen, waar het vaker over uiterlijkheden en leerstellige zaken gaat. In reformatorische kringen kan men elkaar op een harde en scherpe wijze de maat nemen. Vaak onder het mom van rechtzinnigheid en pal staan voor de "oude waarheid". Maar als de liefde tot de naaste er niet in is, is het als een hol klinkend metaal. Men voelt zich wel een strijder voor de waarheid, maar hoe zuiver zijn de diepere motieven? De inhoud van een reactie kan volkomen bijbels zijn terwijl toch de juiste toon gemist wordt. Het ontbreekt aan liefde voor de naaste.

Zelfreflectie op eigen motieven is niet gemakkelijk. Het vraagt inspanning en moed. Maar het vraagt ook inzet om met elkaar te werken aan een verbetering van de juiste omgangsvormen op je werk of in je eigen kerkelijke gemeente. Het liefdegebod verlangt elkaar te bevragen op onze grondhouding en zo nodig feedback te geven. Ook is het benoemen van de zonde van liefdeloosheid in het omgaan met onze naaste een bijbelse opdracht. Geen dwang, maar wel een roeping voor allemaal!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.