Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Pizzakoerier herdenkt

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Pizzakoerier herdenkt

8 minuten leestijd

Genesis 50:10 En Jozef maakte zijn vader een rouw van zeven dagen.

Daar stond ‘ie: petje af, hoofd gebogen en de bezorgfiets naast zich. De Hoornse pizzakoerier Sem die zijn pizza’s twee minuten koud liet worden tijdens de Nationale Dodenherdenking op 4 mei. Sindsdien staat hij symbool voor het herdenken. De reacties zijn lovend. ‘Wat een ontroerende foto!’ zo twitterde Annemieke. Ze krijgt bijval van Maarten: ‘Wat een held! Als er een Nobelprijs voor respect was, dan zou hij die moeten krijgen!’ Hopelijk hebben jullie ook op een of andere manier stilgestaan bij de doden die in de oorlogen zijn gevallen. Ik denk dat dit heel Bijbels is. Heel in het algemeen zien we dat de Bijbel ons respect wil bijbrengen voor de dood. Daar wordt de tijd voor genomen. Jozef deed dat ook.

Als je Genesis 50 leest dan zou je jezelf af kunnen vragen: waarom moet ik dat eigenlijk allemaal weten? Dat Jakob na zijn dood gebalsemd is, en dat ze hem zeventig dagen beweenden, en daarna in Kanaän nog eens zeven dagen? Waarom staat dat in de Bijbel? Nou, in ieder geval kun je ervan leren dat men toen ruimschoots de tijd nam om te rouwen. De rouwrituelen uit de Bijbel waren uitgebreid en veelomvattend.

En laten we dat juist in onze tijd maar als een voorbeeld meenemen. Want ik vrees dat we dit steeds meer gaan kwijtraken. In onze tijd waarin alles snel gaat, is er bijna ook geen tijd meer om te rouwen. Ik las van een heel extreem voorbeeld in Amerika, waar je zelfs een drive-in-condoleance hebt. Zoiets als een McDrive, maar dan om te condoleren. Mensen kunnen dan met de auto langs de opgebaarde overledene rijden en daarna weer verder gaan met hun jachtige leven. Ze hoeven niet eens meer uit te stappen. Bizar!

In ons land is dat gelukkig nog niet zo, maar wel denk ik dat je steeds minder tegenkomt wat Jozef deed: zijn vader beklagen en bewenen. Er heerst tegenwoordig steeds meer een stoïcijnse geest, waarin mensen heel bekoeld reageren op de dood. En er wordt soms geen traan meer gelaten.

Maar in de Bijbelse tijd was er ontzag vanwege de majesteit van de dood. Er werd ruim de tijd genomen om de doden te verzorgen en te begraven. Er was een periode van bewenen en rouwen. Vroeger zag je dat bij ons ook. Dan liep men een jaar in de rouw als iemand gestorven was.

Waar is die eerbied in onze tijd, bijvoorbeeld voor een rouwstoet? Gelukkig zijn er nog wel mensen die stil staan als de stoet voorbij komt, maar ik zie maar al te vaak dat jongeren en ouderen gewoon doorgaan waar ze mee bezig zijn. Sommigen kunnen het niet opbrengen om te wachten en ze halen de stoet aan alle kanten in. Jonge mensen, als er een rouwstoet voorbij komt, dan moet je niet doorgaan waar je mee bezig was. Dan moet je niet doorfietsen en net doen alsof er niets aan de hand is. De dood spreekt. Daar hebben we ontzag voor te hebben. En respect te tonen aan de nabestaanden. En de roepstem ook tot ons te laten doordringen. Heden ik, morgen gij…

Neem een voorbeeld aan die pizzakoerier op 4 mei. Hij liet de pizza’s die hij moest bezorgen gerust twee minuten koud worden om zijn respect te betonen voor diegenen die in de Tweede Wereldoorlog en daarna voor volk en vaderland zijn gestorven.

Hebben jullie dat ook gedaan? Ben je weleens bij een herdenking geweest, misschien wel op de Grebbeberg in Rhenen of de Dam in Amsterdam? Het is goed om dat eens een keer te doen. En om elk jaar stil te zijn bij de Dodenherdenking. Zoveel jonge mensen, ook van jullie leeftijd, hebben hun leven in de oorlogen verloren. Zij hebben de prijs betaald voor de vrijheid waar wij in mogen leven.

Laten we de tijd nemen om te rouwen en een voorbeeld nemen aan Jozef. Niet dat wij precies die perioden moeten gaan overnemen van zeventig en zeven dagen, maar wel dat we niet zomaar weer overgaan tot de orde van de dag. Het mag best weken en maanden duren dat je op enige manier laat blijken dat je nog niet vergeten bent dat je opa is overleden, of dat je je moeder mist.

En als omstanders moeten we niet te snel denken dat iemand nu maar weer verder moet met zijn leven en niet moet blijven treuren. Memento Mori: denk eraan dat ook jij moet sterven!

M.A. Kempeneers www.bewaarhetpand.nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 29 mei 2018

Bewaar het pand | 12 Pagina's

Pizzakoerier herdenkt

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 29 mei 2018

Bewaar het pand | 12 Pagina's

PDF Bekijken