Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

De Laatste Eer

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

De Laatste Eer

8 minuten leestijd

Richteren 16:31 Toen kwamen zijn broeders af en het ganse huis zijns vaders, en namen hem op en brachten hem opwaarts, en begroeven hem tussen Zora en tussen Estháol, in het graf van zijn vader Manóach; hij nu had Israël gericht twintig jaar.

Het is in onze taal een begrip om ‘iemand de laatste eer te bewijzen.’ We hebben het over ‘een eervolle begrafenis.’ Honderden uitvaartverenigingen in Nederland dragen de naam ‘De Laatste Eer.’ Maar, is een begrafenis nu eigenlijk wel zo eervol? Ik bedoel, hoe komt het ook alweer dat de mens moet sterven? Is dat niet een gevolg van de zonde? Het is een straf! Is dat eervol? En wat gebeurt er als de mens sterft? Zijn lichaam gaat tot ontbinding over. En laat ik daar verder maar niet over uitweiden… Is dat eervol? Voor het kroonjuweel van Gods schepping? Geschapen tot Gods eer, om eeuwig te leven. Maar wat is de vreselijke werkelijkheid? ‘Stof zijt gij, en tot stof zult gij wederkeren.’ Paulus zegt in 1 Korinthe 15:43 ‘Het (dode lichaam) wordt gezaaid in óneer…’.

En toch kan er sprake zijn van een eervolle begrafenis. We zien dat bij Simson.

We gaan de serie over Simson afsluiten. De laatste keren hebben we stilgestaan bij de manier waarop hij aan zijn einde is gekomen. Hoe hij bad om wraak voor zijn ogen. Hoe hij kracht van de Heere kreeg om die immense pilaren om te duwen en zo duizenden Filistijnen te doden. We hebben gezien dat dit geen zelfmoord is geweest en dat Simson ook geen zelfmoordterrorist is geweest. God nam wraak op de vijanden van Zijn volk en Hij gebruikte Simson als wapen. En met deze laatste actie, waarin hij het hoogste offer bracht, werd Simson als richter gerehabiliteerd. Hij stierf door het geloof, zo lezen we in Hebreeën 11.

Simson werd door de Heere verlost van zijn Filistijnse kwelgeesten. Hij werd ook verlost van zijn blindheid. Want nu mocht hij God zien, van aangezicht tot aangezicht (1 Korinthe 13:12). Maar ook was Simson van Simson verlost. Kun je meevoelen wat dat laatste betekent?

Geen ellendig mens meer. Geen lichaam des doods meer (Romeinen 7:24), maar verlost. Keer mijne ziel, tot uwe ruste weder; gij zijt verlost, God heeft u welgedaan.

Maar wat gebeurt er met zijn lichaam? Blijft dat liggen in dat massagraf, tussen de vijanden des Heeren? Nee, God zorgt ervoor dat dit niet gebeurt. Als zijn familieleden horen wat er in de tempel van Dagon in Gaza is gebeurd, gaan ze in de puinhopen zoeken. En als ze Simsons lijk gevonden hebben, nemen ze het mee en geven het een eervolle begrafenis in de buurt van zijn geboorteplaats, in het graf van zijn vader Manóach. En de Filistijnen zijn door de gebeurtenissen zo verlamd, dat ze zich er niet tegen verzetten.

Op die manier is er na zijn dood voor Simson gezorgd. Is dat geen extra bewijs dat de Heere Zijn ontrouwe Nazireeër toch weer in dienst genomen heeft? Vandaar dat de Bijbelschrijver eindigt met deze woorden: ‘hij nu had Israël gericht twintig jaar.’

Jonge mensen, wij gaan een keer sterven, net als Simson. Zul jij een eervolle begrafenis krijgen? Dat zal niet bepaald worden door uiterlijkheden. Mensen zoals de rijke man uit de gelijkenis worden met pracht en praal naar hun laatste rustplaats gebracht. En er worden tijdens de uitvaartplechtigheid wellicht mooie toespraken gehouden. Maar dat bepaalt niet of zo’n begrafenis eervol is. De rijke man sloeg zijn ogen op in de pijn. In zijn tijd op aarde was hij geëerd. Maar de dood bracht hem eeuwige oneer en oneindig verderf.

Voor een eervolle uitvaart moet je kijken naar dat hoopje ellende dat voor de poort van die rijke man lag. Wiens enige vrienden de honden waren, die zijn wonden likten. Maar Lazarus werd door de engelen gedragen in de schoot van Abraham. Tijdens zijn leven telde hij niet mee. Hij werd over het hoofd gezien en veracht. Maar de Heere eerde hem door hemelse troongeesten te sturen om hem op te halen. Of zijn lichaam eervol begraven is, weet ik niet. Maar in de eeuwigheid werd hij met koninklijke eer en heerlijkheid gekroond. En die kroon der rechtvaardigheid is weggelegd voor allen die de verschijning van de Heere Jezus hebben liefgehad (2 Timotheüs 4:8).

Jonge mensen, zoek de Heere terwijl Hij te vinden is en roep Hem aan, terwijl Hij nabij is (Jesaja 55:6). Dan alleen krijg je een eervolle begrafenis. Een laatste, maar ook eeuwige eer!

Ds. M.A. Kempeneers

www.bewaarhetpand.nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 12 maart 2020

Bewaar het pand | 12 Pagina's

De Laatste Eer

Bekijk de hele uitgave van donderdag 12 maart 2020

Bewaar het pand | 12 Pagina's

PDF Bekijken