Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Jij uniek

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Jij uniek

Voetballen met vluchtelingen

9 minuten leestijd

Op het Calvijn College in Krabbendijke voeren ze regelmatig actie om op die manier geld op te halen voor goede doelen. Deze keer mochten leerlingen geld ophalen én als ze uitgekozen werden na het schrijven van een sollicitatiebrief mochten ze mee naar Sicilië. Daar bezochten ze vluchtelingenkampen. Drie jongeren vertellen ons over deze bijzondere ervaring.

André Goudzwaard

13 jaar, woont in Bruinisse

“Ik vond het voetballen met de vluchtelingen heel bijzonder. Het was mooi om te zien hoe ze hiervan genoten en het was natuurlijk ook leuk dat we complimenten kregen omdat we goed konden voetballen.”

Voice of Hope

“Bij ons op school is er elk jaar een actie. Dit jaar was dat voor Voice of Hope. Deze organisatie helpt vluchtelingen die na een angstige vlucht aankomen op Sicilië. Ook brengen ze hen in contact met Gods Woord. Een leraar van onze school gaat hier vaker heen om te helpen. Om mee te mogen, moesten wij een sollicitatiebrief schrijven. Daarin moest een goede motivatie staan, met een uitleg wat we van de reis hoopten te leren en hoe we aan duizend euro sponsorgeld dachten te komen. Dat was namelijk één van de voorwaarden. Het doel van de reis was om Gods Woord te verspreiden, vluchtelingen te helpen en ook ontspannende activiteiten met hen te doen. We organiseerden een sponsorloop, verkochten broodjes in de pauze op school en benaderden bedrijven om ons te sponsoren. Van het geld werden Bijbels, toiletartikelen en eten aan de vluchtelingen uitgedeeld.”

Sicilië

“In de voorjaarsvakantie waren wij op Sicilië. We bezochten acht verschillende kampen waarvan één vrouwen-en kinderkamp. De vluchtelingen wonen in appartementen, zo ver mogelijk bij de andere huizen vandaan. We gingen in gesprek met de vluchtelingen, speelden een partijtje voetbal of Bijbels memory waarbij we in gesprek gingen over de afbeeldingen op de kaartjes. Daniël is gevlucht uit Sierra Leone, een arm land in Afrika. Hij is nu evangelist onder de vluchtelingen en preekt elke zondag in een kerkje in Palermo.”

Denise de Korne

Woont in Krabbendijke, zit net als André, in de tweede klas

Het levensverhaal van James heeft het meest indruk op mij gemaakt. Dit vond ik een heel bijzonder en een heftig verhaal. Hij vertelde over Gods werk in zijn leven. Bijzonder was het ook om te zien hoe tevreden deze mensen zijn met kleine dingen.”

James

James groeide op als arme moslim. Vanwege de burgeroorlog en later de ebola-uitbraak in Sierra Leone is hij gevlucht. Hij zwierf jaren rond, maar werd overal weggestuurd omdat hij uit een land komt waar ebola was. Hij zwierf vrijwel zonder eten en drinken door de woestijn en belandde uiteindelijk in een gevangenis waar hij zich vrij kon kopen door twee jaar slavenarbeid te doen. In Libië is hij met een groep het water opgegaan om Italië te bereiken. Onderweg zag hij veel mensen verdrinken en dacht hij dat zijn einde gekomen was. Hij overleefde en kwam aan op Sicilië, hier kwam hij in contact met pastor Daniël. Hij is hier ook christen geworden. Omdat hij acht talen spreekt is hij vaak tolk voor Daniël. Zijn toekomst is onzeker.

Meer lezen over James die nu in Nederland is? Scan de code!

Volg het account @reis_sicilie op Instagram om meer van de reis te zien.

“Ik heb Gods Woord, ik hoef niets anders.”

Jantine de Looff

16 jaar - woont in Yerseke, zit in de examenklas

“In het eerste kamp deelden we eten uit. Daar was een man die het niet hoefde. Hij zei: ‘Ik heb het Woord van God en ik hoef niets anders’. Ook het vrouwen- en kinderkamp vond ik erg bijzonder. De mensen waren dankbaar voor alles wat ze kregen en dat terwijl ze zoveel hebben meegemaakt. De meeste indruk heeft het levensverhaal van James op me gemaakt, dit zal ik nooit vergeten!”

Corona

“Onderweg naar Palermo hoorden we dat er corona was geconstateerd. Hier schrokken we natuurlijk wel van. We moesten vaak onze handen wassen, hoesten in onze elleboog en bezochten verder geen kampen meer. De gedachte dat we misschien niet naar huis zouden kunnen, speelde wel even door ons hoofd, maar gelukkig mochten we op vrijdag toch naar Nederland vliegen.”

Levensles

“Zo’n reis, het zien van vluchtelingen en horen van hun verhalen doet wat met je. Je ziet dat het niet ‘normaal’ is hoe wij in Nederland kunnen leven. We moeten tevreden zijn met wat we hebben en niet steeds meer willen. We moeten ook niet te snel oordelen over andere mensen. We hebben mensen gesproken waar wij op het eerste gezicht niet van zouden verwachten dat ze zo veel met Gods Woord bezig waren. We hebben geleerd dat we ook in ons eigen land vluchtelingen moeten helpen. We moeten er meer voor andere mensen zijn en onze naaste liefhebben. Kijk verder dan je eigen dorp, stad, of land!”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van Thursday 14 May 2020

Daniel | 32 Pagina's

Jij uniek

Bekijk de hele uitgave van Thursday 14 May 2020

Daniel | 32 Pagina's

PDF Bekijken