De grote lijnen van de Schrift
Jonge mensen en hun ouders worden nogal eens geconfronteerd met Bijbelteksten waaruit enerzijds het zalig worden bijna onmogelijk lijkt te zijn, en anderzijds de deur zo wijd open lijkt te staan dat het enige wat gedaan moet worden is geloven en komen, alsof de Heere alle mensen wil zalig maken.
Jongeren voelen aan dat dit niet klopt, maar weten niet goed een antwoord te geven. In deze artikelenserie wordt geprobeerd hen te helpen door wat handvatten te geven in het Schriftuurlijk Bijbellezen. Hierbij zal eerst gekeken worden naar de tekst zelf en de vragen die deze tekst geeft. De antwoorden zullen worden gezocht in de context van de tekst en het geheel van de Schrift, waarbij gebruikgemaakt wordt van de kanttekeningen die onze Statenvertalers ons hebben nagelaten.
We hopen van harte dat de Heere de overdenking van de Schrift niet alleen wil gebruiken om antwoorden te krijgen voor een ánder, maar dat Hij dit ook gebruiken wil voor uw en jullie hart.
Goed lezen
Ondertussen zijn er al een paar belangrijke zaken genoemd. Allereerst het goed lezen van Gods Woord. Dat kost tijd en aandacht. Het is zeer aan te bevelen om de Bijbel in zijn geheel te lezen, te beginnen bij Genesis 1 en te eindigen bij Openbaring 22, om dan weer opnieuw te beginnen. Wanneer steeds een stukje wordt gelezen, of afwisselend bijvoorbeeld ’s morgens het Oude Testament en ’s avonds het Nieuwe Testament, maken we ons Gods Woord eigen en komen de grote lijnen van de Schrift naar voren. Zo worden we niet ‘overgeleverd’ aan een enkele, vaak uit zijn verband geciteerde tekst.
Het is ook zeer nuttig om de verwijsteksten, zoals ze in de kanttekeningen worden genoemd, op te zoeken, waardoor ook het geheel van de Schrift dichtbij komt. Daarnaast worden de teksten in de context gelezen, dat wil zeggen: in het verband van de andere teksten die om de gelezen tekst heen staan.
Sowieso is het ook zeer nuttig om de kanttekeningen erbij te lezen. Deze geven veel uitleg over de redenen voor de manier waarop de tekst vertaald is en geven vaak ook de keuzemogelijkheden aan waarvoor de Statenvertalers hebben gestaan. Zo is het mogelijk redelijk dicht bij de oorspronkelijke tekst te komen waarin de Heere Zijn Woord heeft laten opschrijven.
Een tweede groot voordeel van de kanttekeningen is dat hierdoor een gereformeerde uitleg van de Schrift wordt gegeven, waardoor niet alleen de tekst duidelijker kan worden, maar ook het bevindelijke leven, gegrond op de Schrift, naar voren wordt gebracht. Wanneer we Gods Woord zonder de kanttekeningen lezen, missen we dus bijzonder veel. We zouden het nog sterker kunnen zeggen: de Statenvertaling kan eigenlijk niet zonder de kanttekeningen gelezen worden.
Voorbeelden
Gaan we op deze manier Gods Woord niet lezen door de bril van mensen? Die vraag kan ik me goed voorstellen. Toch menen we dat dit niet het geval is. De Statenvertalers hebben het Oude Testament in het Hebreeuws voor zich gehad en het Nieuwe Testament in het Grieks. Bij het vertalen hebben zij keuzes moeten maken, omdat de tekst naar een andere taal moest worden overgebracht. Als er in de kanttekening Hebr. of Gr. staat, wordt omschreven welke mogelijkheden deze grondtalen geven, of hoe het nog letterlijker had weergegeven kunnen worden. Zo staat in Genesis 1 vers 2 bij het woord ‘woest’: ‘In het Hebreeuws woestheid of ongestaltheid, en ledigheid of ijdelheid’. Daarna volgt een uitleg: ‘hetwelk van de aarde gezegd wordt, omdat zij was zonder zulke gedaante, orde, onderscheid, sieraad, gebruik, en de inwoners, die naderhand daarin geschapen zijn’. Daarna volgt hoe deze woorden in het geheel van de Schrift worden gebruikt: ‘Met deze Hebreeuwse woorden wordt elders in de Heilige Schrift uitgedrukt de uiterste verwoestheid, ongestaltenis, ijdelheid, nietigheid of ledigheid die ergens in is’.
Nieuwe Testament
Bij de woorden ‘op de wateren’ zegt kanttekening 9: ‘Hebr. op het aangezicht der wateren’. Hier lezen we een nóg letterlijkere vertaling, wat kan helpen om de tekst beter te verstaan. De kanttekening helpt daar ook in door uitleggend toe te voegen: ‘dat is, op het opperste der wateren die de aarde bedekten’. Een voorbeeld uit het Nieuwe Testament is Lukas 2:10: ‘En de engel zeide tot hen: Vreest niet; want zie, ik verkondig u grote blijdschap, die al den volke wezen zal’. Bij het woordje ‘verkondig u’ zegt kanttekening 14: ‘Gr. evangeliseer’. De kanttekening legt verder uit: ‘dat is, verkondig blijde tijding’. Door kanttekening 15 te lezen, weten we gelijk dat ‘al den volke’ ziet op Gods volk (in het enkelvoud).
In het volgende artikel willen we Johannes 1 vers 12 bezien: ‘Maar zovelen Hem aangenomen hebben, dien heeft Hij macht gegeven kinderen Gods te worden, namelijk die in Zijn Naam geloven’. We hopen u/ jullie dan bij de hand te nemen om te helpen deze tekst in zijn verband te lezen met de bede de zin en mening van Gods Geest te mogen verstaan.
wordt vervolgd
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 november 2024
De Saambinder | 20 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 november 2024
De Saambinder | 20 Pagina's