4. Daarna opende Job zijn mond

Sprakeloos en radeloos zaten de drie vrienden bij hun vriend Job. In de Bijbel staat: Alzo zaten zij met hem op de aarde, zeven dagen en zeven nachten; en niemand sprak tot hem een woord, want zij zagen dat de smart zeer groot was (Job 2:13). Daarna opende Job zijn mond (Job 3:1). Hij ging spreken. Sprak hij (zoals in Job 1:21): De HEERE heeft gegeven en de HEERE heeft genomen, de Naam des HEEREN zij geloofd? O nee, we lezen dat hij zijn geboortedag vervloekte en wenste nooit geboren te zijn. Bitter klaagde hij het uit: ‘Was ik maar nooit geboren en was ik maar als baby gestorven. Dan zou ik nederliggen (in het graf) en stil zijn; ik zou slapen, dan zou voor mij rust wezen’ (Job 3:13).