Hemelvaartsdag — Kroningsdag!

Hemelvaartsdag is de kroningsdag van Jezus. Ieder jaar mogen wij vieren hoe Hij eens als koning door engelen in de hemel werd ingehaald en ingehuldigd. Hij mocht de troon van het grote heelal beklimmen Want voortaan was Zijn plaats aan de rechterhand van Zijn Vader om als Zijn gevolmachtigde het bewind te voeren over heel de wereld.

De apostel Paulus doet in zijn machtige opstandingshoofdstuk een kernachtige en inhoudrijke uitspraak over die verhoging en verheerlijking van Jezus, die het dubbel en dwars waard is om door ons te worden overdacht. "Hij moet als koning heersen, totdat Hij al Zijn vijanden onder Zijn voeten gelegd heeft " Hij gebruikt hier twee woordjes, die veelzeggend zijn en die wij daarom onderstrepen, n.l de woordjes "Moet" en "Totdat".

Allereerst staan wij erbij stil, dat de apostel zo nadrukkelijk schrijft. "HIJ MOET als koning heersen". Let wel' er staat niet, dat Hij als koning kan of w//ot zal heersen. Nee, Paulus kiest een sterker woord "HIJ MOET als koning heersen". Blijkbaar wil hij daardoor laten uitkomen, dat de koninklijke heerschappij van Jezus meer is dan een mogelijkheid. Ze is zelfs nog meer dan een werkelijkheid, n 1 een noodzakelijkheid, een onvermijdelijkheid, een onontkoombaarheid God wil het! En daarom kan mets en niemand het verhinderen of ongedaan maken.

En waarom wil God het perse? Omdat Jezus door Hem voor het koningschap bestemd is en omdat het Hem ook rechtens toekomt' Hij heeft Zichzelf in vrijwillige gehoorzaamheid tot het allerdiepste toe vernederd voor de redding van een verloren wereld Daarom heeft Hij het ten volle verdiend om na de volvoering van Zijn opdracht op het allerhoogst verheven te worden. Die beloning van Zijn moeite en die bekroning van Zijn strijd is geen gunst, maar een recht God zou Zijn Zoon te kort doen, als Hij volstond met een minder eerbetoon en met een lagere waardigheid. Daarom staat Hij erop om Hem de naam toe te kennen, die boven alle andere namen uitgaat: Heer der wereld!

Het is voor ons erg nuttig, dat Paulus zo met na druk heeft verklaard "Hij MOET als koning heersen". Want hoe is het vaak met ons gesteld? Wij ontkennen het koningschap van Jezus niet ronduit Wij zeggen zelfs, dat wij eraan geloven Maar geloven wij het met hart en ziel of geloven wij het maar half Er valt zo bitter weinig van te zien en er is zoveel, dat ertegen indruist. "Zou het wel echt waar zijn, dat Jezus het heft in handen heeft? Waarom lijkt het er dan zo vaak meer op, dat Zijn grote tegenstander de dienst uitmaakt'^" De apostel helpt ons van ons kleingeloof af en sterkt ons in het geloof door zijn stellige verzekering: "HIJ MOET als koning heersen" Dat komt Hem toe als een onvervreemdbaar recht, waarvoor de hoogste prijs is betaald. Het kan eenvoudig met anders het staat ontwijfelbaar vast!

Laten wij nu dat tweede belangrijke woordje onderstrepen' "Totdat" De apostel vervolgt "Hij MOET als koning heersen, TOTDA T Hij al Zijn vijanden onder Zijn voeten gelegd heeft". Let wel er staat met, dat Jezus pas als koning zal gaan regeren, nadat Hij eerst goed en wel Zijn vijanden onderworpen heeft. Zijn heerschappij zal met pas beginnen op de dag van Zijn wederkomst Maar ze is al direct begonnen op de dag van Zijn hemelvaart. Zeker, het wemelde in Zijn rijk toen nog van oproerige vijanden. En dat is na bijna tweeduizend jaar nog altijd het geval. Maar dat was voor Jezus geen verhindering om het wereldbestuur te aanvaarden Hij heerst (zoals het in Psalm 110 staat) temidden van Zijn vijanden.

Er wordt van allerlei kanten en op allerlei manieren verzet gepleegd tegen Jezus' bewind Er wordt zelfs alle mogelijke moeite gedaan om Zijn troon omver te stoten. Maar Jezus is niet bang, dat die oppositie Hem de baas zal worden. Op den duur zal ze het onderspit moeten delven Met zachte drang is Hij bezig om Zijn tegenstanders voor Zich te winnen en in medestanders te veranderen. In de loop der eeuwen hebben millioe nen zich aan Hem overgegeven, omdat de macht van Zijn liefde hun te sterk werd. Zij riepen met langer. "WIJ willen met, dat Deze koning over ons zal zijn". Maar zij kwamen tot de goede keuze van het geloof en beleden. "U kiest ons hart eeuwig tot zijn Koning'"

Het IS een echte genade-heerschappij, die Jezus voert. HIJ gaat niet met dwang en geweld te werk, maar met geduld en overreding. Hij heeft de macht om hardhandig in te grijpen en daardoor alles en allen naar Zijn hand te zetten Maar Hij ziet liever, dat mensen vrijwillig aan Zijn voeten knielen dan dat zij tegen wil en dank onder Zijn voeten gelegd worden Dat gebeurde in oude tijden met overwonnen vijanden' de zegevierende vorst zette zijn voet op hun nek en deed hen voor zich in het stof bijten Jezus doet dat niet graag en stelt dat steeds maar weer uit

Dat IS, natuurlijk, erg lankmoedig en dus ook edelmoedig van Hem Maar wij zouden soms wel graag willen, dat Hij nu toch eindelijk eens korte metten maakte en krachtdadig doortastte Want met zachtmoedigheid redt Hij het met Alleen door Zich krachtig te laten gelden kan Hij Zijn gezag metterdaad doorvoeren. Het moet er nu maar eens van komen! Intussen is het wel de vraag of wij zelf echt voor Jezus hebben gecapituleerd en of wij ons er ook voor ingezet hebben om anderen daartoe te bewegen. Dat is onze eerste roeping en verantwoordelijkheid En verder wordt van ons gevraagd te blijven geloven, dat van uitstel geen afstel komt. Want het geduld van Koning Jezus is wel oneindig, maar niet eindeloos. Eens breekt de dag aan, waarop Hij Zijn vijanden een halt toeroept en met hen afrekent. En na die grote zuivering zal Hij de heerschappij overdragen aan de Vader. De tijdelijke en voorlopige Christus-regering wordt dan gevolgd door het definitieve en eeuwige Koninkrijk van God, waarin Hij alles in allen zal zijn.

"Hij MOET als koning heersen, TOTDAT Hij al Zijn vijanden onder Zijn voeten gelegd heeft". Door zijn woordkeus typeert de apostel nauwkeurig het tijdsbestek tussen Jezus' hemelvaart en wederkomst, waarin wij leven. Zijn koningschap is een onomstotelijk feit, maar wel grotendeels verborgen en daarom voor ons besef nog erg onvolkomen. Anders gezegd: het is nog een zaak van geloof en nog niet van aanschouwen. Wij mogen er vast op rekenen en wij moeten er ook ernstig mee rekenen. De eerste christenen hebben dat in tijden van vervolging inderdaad gedaan. Dat blijkt uit aantekeningen in hun martelaarsboeken. Zij vermelden daarin, in welk regeringsjaar van de keizer iemand om zijn geloof ter dood is gebracht. Maar zij voegen daar steevast aan toe: "Maar bij ons was Jezus Koning!" En bij de christenen die later repressailles ondergingen omdat zij de Hervorming waren toegedaan, was het niet anders. Een groep die in een belegerde stad zat opgesloten en gesommeerd werd om zich over te geven, weigerde dat pertinent. Hun motief was kort en krachtig: "Regem habemus", d.w.z. Wij hebben een Koning!

Als christenen in de eindtijd hebben wij datzelfde geloof nodig, dat vorige geslachten pal deed staan. Het wordt er voor de gemeente niet gemakkelijker op. En het ziet er ook niet naar uit, dat dat binnen afzienbare tijd ten goede verandert. De onverschilligheid voor en de tegenstand tegen het evangelie nemen toe onder ons volk. De geestelijke dampkring waarin wij leven wordt meer en meer anti-christelijk. Maar die negatieve ontwikkelingen kunnen het grote heilsfeit van Jezus' kroning niet ongedaan maken. Aan Hem is gegeven alle macht in hemel en op aarde. Dat is niet meer terug te draaien en dat zal straks voor aller oog openbaar worden. God geve ons in dat geloof te volharden tot het einde, zodat wij Jezus blijven toejuichen: "Leve de Koning!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen