Wie maakt het verschil?

‘De beste stuurlui staan aan wal’ zeggen wij vaak. We hebben het dan over mensen die van een afstand commentaar leveren op stuurlui die aan het roer staan. Het heeft iets gemakkelijks over zich. Wie zelf weleens gestuurd heeft, weet dat het niet altijd makkelijk is om goed te sturen als je er bovenop staat. Iemand die op de oever staat en toekijkt heeft wat dat betreft makkelijk praten. Zo’n gevoel moeten die leerlingen ook hebben gehad, die ochtend, toen Jezus aan hen die eenvoudige vraag stelde: ‘Hebben jullie iets te eten?’ Daar heb je weer zo’n opperste beste stuurman aan wal. Nee, ze hebben niks te eten. Dat het antwoord ietwat bars uit hun mond komt, lijkt mij niet zo vreemd. Je zult je maar de hele nacht hebben uitgesloofd om vis te vangen, ervaren vissers als ze zijn. De beste tijd van de dag, of beter gezegd: de nacht, uitgekozen om te gaan vissen. Maar in die nacht vingen zij niets…

Zo kan het soms ook voor ons vandaag de dag voelen in de kerk. Je zwoegt wat af. Als kerkenraad en dominee zoek je naar het beste moment van de dag waarop je vissen kunt. Niet letterlijk natuurlijk maar figuurlijk bedoeld. Je probeert die momenten te benutten waarop je iets van het vreugdevolle evangelie van Christus kunt uitdragen, maar met welk resultaat? Lege netten? Alsof we het mensen vissen verleerd zijn! Hoe komt dat toch? Wat is er aan de hand? Je kunt er onzeker van worden. Wat heb ik verkeerd gedaan? Wellicht dat Jezus’ leerlingen zoiets ook even hebben gedacht. Hebben ze er wel goed aan gedaan om aan Petrus’ onbesuisde idee gehoor te geven, en het oude beroep weer op te pakken?

Geen vreemde gedachte weten wij inmiddels. Want dat zit ook in dit verhaal over de zelfopenbaring van Christus aan zijn leerlingen na zijn verrijzenis. Petrus en de zijnen keren terug naar een oude situatie: ‘back to normal’! En de duivel glimlacht instemmend. Zie je wel: die Jezus van Nazareth maakt geen verschil. Zijn impact is nihil. Kijk maar naar zijn leerlingen! Zo van dichtbij meegemaakt en ontdekt dat Jezus niet zomaar iemand uit de provincie is, met een bijzonder geloof, maar dat Hij de Zoon van God is. Al de tekenen die Hij deed verwezen ernaar. Als een soort lichtend spoor waarin Christus zijn glorie aan de mensen liet zien. En dan ook nog eens geleidelijk aan, zodat zijn leerlingen en al die andere mensen, tijd zouden hebben om de impact ervan tot zich te laten doordringen. Maar wat was ervan terechtgekomen? Kijk ze eens vissen! Alles is bij het oude gebleven. Is er dan niks veranderd?

God-zij-dank laat Christus dat niet gebeuren! Hij is namelijk de opperste beste Stuurman. Deze keer aan de oever of zo u wilt: aan wal maar dan anders dan wij gewoon zijn. Deze Stuurman maakt het verschil! Hij levert geen commentaar, alhoewel: indirect wel. Als ze aan wal komen zien ze een vuurtje met erop een brood. Ze hadden die nacht alles goed gedaan? Het tijdstip was juist geweest, maar ze waren één ding vergeten: de presentie van Christus. En dat heeft ons iets te zeggen tot op vandaag want dit verhaal over de verschijning van Christus is een Kerkelijk verhaal. Wij kunnen in de kerk ook wat afzwoegen zonder enig resultaat. Alleen maar lege netten. Misschien komt dat wel doordat we Iemand vergeten, gewoonweg over het hoofd zien, de opperste beste Stuurman. Alleen als Christus onder ons tegenwoordig is, zijn onze inspanningen niet tevergeefs. Wij moeten het in deze tijd van Godsverlating meer dan ooit hebben van de goede, nobele Stuurman. Alleen als wij zelf met Christus leven, in een levende relatie staan waardoor ons hart tot leven is gewekt, zal onze inspanning niet tevergeefs zijn.

We zien dat zo mooi aan Jezus’ vraag aan Petrus: ‘Breng ook wat van de vis die jullie daarnet gevangen hebben’. Het heeft iets troostends over zich. Denk nou niet dat Christus ons zwoegen niet ziet. Hij vergeet onze inspanningen niet. Ze worden gezien en op waarde geschat. En dat heeft iets wat ons dan ontspannen kan. Vergeet bij alles wat we als kerk doen niet dat we Christus in ons midden nodig hebben. Luister naar zijn wijze raad als Stuurman op de oever en heb er vertrouwen in dat Hij er zelf voor zorgt dat de erfenis van zijn leven, de boodschap van het Evangelie, niet verloren gaat maar het verschil maakt. Wie vanuit de aanwezigheid van de verrezen Christus leeft maakt (bijna) als vanzelf het verschil. Daar zorgt Christus wel voor!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen