Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

1. De brief aan Titus

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

1. De brief aan Titus

13 minuten leestijd

Persoon Titus wordt, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Timotheüs, Filippus en vele anderen, niet genoemd in het bijbelboek Handelingen. Hij moet echter wel een bekende geweest zijn voor de christenen in de eerste gemeenten. Paulus spreekt over hem in de brieven / aan de Galaten en aan de gemeente van Korinthe/ De schriftplaatsen die over Titus spreken, geven een korte karakterschets van deze^/ zendingswerker. ^ ^

Titus is niet van joodse afkomst. Hij is afkomstig uit de zogenaamde heidenchristenen, in de Bijbel 'Grieken' genoemd. Vermoedelijk is hij geboren in Antiochië, een stad in Noord-Syrië.

Deze stad is voor Paulus steeds de uitvalsbasis voor zijn zendingsreizen geweest. In Antiochië worden de volgelingen van de Heere Jezus Christus voor het eerst Christenen genoemd.

Titus is door de verkondiging van de apostel Paulus tot geloof gekomen. Na zijn bekering is hij zendeling geworden. Evenals Paulus werkt hij vooral in de heidengemeenten. Daarbij heeft hij onder andere bemoeienis gehad met de gemeente van Korinthe. Paulus verwijst daar in de tweede Korinthe-brief meerdere keren naar.

Op het moment dat Titus de brief van Paulus ontvangt, verblijft hij op Kreta.

Dit is het eiland waar hij een groot gedeelte van zijn leven gewerkt heeft.

Uit 2 Tim. 4: 10 blijkt dat hij, naast zijn verblijf in Korinthe en op Kreta, ook op andere plaatsen is geweest. Zo heeft hij een reis gemaakt naar Dalmatië, het huidige Bosnië.

Jeruzalem

In het jaar 49 vergezelt Titus de apostel Paulus naar het apostelconvent (= vergadering, bijeenkomst) in jeruzalem (Cal. 2). Van verschillende kanten wordt er op aangedrongen dat Titus besneden zal worden. Hoewel Paulus eerder in een vergelijkbare situatie rond Timotheüs de eis tot besnijden wel heeft ingewilligd (Hand. 16: 3), weigert hij nu. Dit is geen willekeur van Paulus. Oorzaak van Paulus' weigering is dat het in Jeruzalem om een wezenlijke discussie gaat. De vraag is namelijk of je door het houden van de wet zalig wordt of niet. Dus of het houden van allerlei oudtestamentische ceremoniële inzettingen van wezenlijk belang is. Paulus laatzien dat dat niet zo is. In zijn werk onder de heidenen is hij niet gebonden aan de ceremoniële wet.

Tijdens het apostelconvent erkennen de andere apostelen Paulus' roeping en taak onder de heidenen. Het Evangelie moet aan alle volken gebracht worden (Mark. 16:15). Niet alleen aan het joodse volk! In het verlengde van Paulus' taak krijgt ook Titus een plaats in het werk in de heidengemeenten

Korinthe

Titus moet een sterke persoonlijkheid geweest zijn. Al snel gaat hij, ondanks zijn jonge leeftijd, zelfstandig zijn weg.

Vermoedelijk heeft Titus zending bedreven en nieuwe gemeenten gesticht. Volgens Titus 1:5 is hij op Kreta met de leiding van de gemeente belast.

Titus straalt gezag uit. Hij heeft de gave om kordaat en rustig op te treden. Op het moment dat er moeilijkheden rijzen in Korinthe en er een anti-Paulus stemming ontstaat in deze gemeente, gaat Titus daar op af. Hij werkt dan met zegen in Korinthe. De gemeente van Korinthe komt terug van haar zonden. Juist uit zijn aanpak in Korinthe blijkt dat hij zich in leer en leven één weet met Paulus. Het gaat er Titus niet om dat hij eer en aanzien verkrijgt ten koste van Paulus. Zijn doel is om de wantoestanden weg te nemen en de gemeente weer te richten tot de dienst aan de Heere.

Hierover toont Paulus in 2 Kor. 7: 9 en 10 zijn blijdschap.

iCufa

Paulus schrijft de zendbrief om Titus te helpen zijn doel te bereiken op Kreta.

Titus is daar immers achtergelaten om de gemeenten te stichten en op te bouwen. Om dat te bereiken moeten er ambten ingesteld worden. Titus moet van stad tot stad ouderlingen aanstellen, de voorwaarde voor een georganiseerd kerkelijk leven. Uit de brief blijkt echter dat het Paulus niet om een georganiseerd gemeenteleven op zich te doen is. Het gaat om een nieuw, aan Christus toegewijd leven in de gemeenten van Kreta (Titus 2). De brief aan Titus wordt, evenals de beide brieven aan Timotheüs, wel een pastorale brief genoemd. Een pastorale brief bevat allerlei aanwijzingen en vermaningen voor de christelijke gemeente.

In de eerste plaats valt hierbij te denken aan allerlei regels voor het gemeenteleven. Een voorbeeld is de opsomming van richtlijnen voor het op de juiste wijze vervullen van de ambten.

Op heel wat plaatsen in de pastorale brieven wordt grote nadruk gelegd op het bewaren en verdedigen van de overgeleverde leer. Er wordt gewaarschuwd voor dwaalleraars. In de brief aan Titus gaat het over dwaalleraars die zich bezighouden met dwaze vragen en geslachtsrekeningen, twistingen en strijdingen over de wet (Tit. 3:9).

Tenslotte zijn er in de pastorale brieven, naast de aanwijzingen voor het geordend gemeenteleven en de nadruk op de leer, ook algemene vermaningen opgenomen. Bijvoorbeeld de oproep aan slaven om in hun levenswandel te laten zien dat zij christen zijn.

De brief van Paulus heeft twee doelen.

Mochten er vanuit de gemeente vragen zijn naar Titus' roeping en opdracht, dan maakt de brief allereerst duidelijk dat Titus door Paulus wordt gesteund. Het gezag van Paulus speelt op de achtergrond van het werk van Titus mee.

In de tweede plaats is de brief voor Titus zelf een bevestiging van zijn opdracht. De brief bevat tevens een samenvatting van de belangrijkste zaken met betrekking tot het gemeenteleven. Deze zaken moeten binnen de gemeente blijvend onder de aandacht gebracht worden.


De brieven van Paulus aan Korinthe

In de Bijbel staan twee zendbrieven van Paulus aan de gemeente van Korinthe. In totaal schreef Paulus echter in een tijdsbestek van enkele jaren (vermoedelijk de jaren 53 - 55 na Chr.) vier brieven aan deze gemeente.

Paulus is in het jaar 50 in Korinthe aangekomen en heeft daar anderhalf jaar gewerkt. Niet lang na zijn vertrek hoort hij van zondige toestanden binnen de gemeente. Hij schrijft dan een onbekend gebleven, vermanende brief (zie 1 Kor. 5:9-13). Naar aanleiding van de reacties op deze brief schrijft hij dan vanuit Efeze de bekende eerste zendbrief aan de gemeente van Korinthe. Deze brief heeft veel weerstand opgeroepen. Als Paulus dat hoort, vertrekt hij naar Korinthe. Hij bestraft en vermaant de Korinthiërs. Weer terug in Efeze schrijft hij zijn derde - eveneens onbekend gebleven- brief aan de gemeente. Deze brief wordt wel de 'tranenbrief' genoemd omdat Paulus in deze brief zijn grote verdriet over de toestanden in de gemeente kenbaar maakt. De 'tranenbrief' is door Titus naar Korinthe gebracht. Titus heeft vervolgens de misstanden op een goede wijze aangepakt en bestreden. Zozeer zelfs dat de Korinthiërs 'bedroefd zijn geweest tot bekering' (2 Kor. 7:9); er vindt een verandering plaats in de gemeente. Als Paulus daarvan hoort schrijft hij zijn 'verzoeningsbrief' aan de gemeente: de Tweede zendbrief aan de gemeente van Korinthe.


De brieven van Paulus

In het Romeinse Rijk was er een goed georganiseerde postdienst voor staatspost en post van welgestelden. Minder welgestelden gaven hun brief mee aan reizigers. De brieven van Paulus zijn vaak meegenomen door gemeenteleden of door één van Paulus' medewerkers.

De brieven van Paulus komen gua indeling en stijl overeen met de meeste brieven uit die tijd. Zo'n brief had de volgende indeling:

1. Een zogenaamd prescript (inleiding) met de naam van de afzender;

Adres en groet;

De eigenlijke inhoud of mededelingen;

Een korte groet.

Paulus heeft zowel brieven aan personen als aan gemeenten gericht.

Beide briefsoorten zijn echter bedoeld om door meer personen of gemeenten gelezen te worden dan alleen de oorspronkelijk geadresseerde(n).


Datering van Paulus' brieven

De precieze datering van de brieven van Paulus is niet bekend. Op grond van diverse gegevens wordt vaak onderstaande chronologische volgorde aangehouden:

De brieven aan de Efeziërs, Filippenzen en Kolossenzen zijn geschreven vanuit de gevangenis te Efeze. De tweede brief aan Timotheüs (Paulus' 'geestelijk testament') vanuit de gevangenis te Rome.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 november 1997

Mivo +16 | 24 Pagina's

1. De brief aan Titus

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 november 1997

Mivo +16 | 24 Pagina's

PDF Bekijken