Van legerchauffeur naar rijinstructeur

Zijn dienstplicht gaf zijn leven een heel andere wending. Jos de Jong stapte de Willem de Zwijgerkazerne binnen als timmerman maar verliet de poorten als vrachtwagenchauffeur. Gewend aan het vrije leven wilde hij niet meer de hele dag tussen vier muren zitten. Daarom besloot de soldaat van de luchtdoelartillerie zich te laten omscholen tot rijinstructeur. Na zijn instructeursbewijs te hebben behaald, maakte hij in 1985 zijn eerste kilometers als rijinstructeur bij een rijschoolhouder.

Wat veranderde er in die 35 jaar?

„In het begin had ik veel oudere leerlingen – mensen die in eerste instantie niet het geld hadden om rijlessen te betalen. Nu geef ik hoofdzakelijk les aan jongeren. Hier in Kruiningen heeft de jeugd meestal een baantje, waardoor geld vaak niet zo’n probleem is en ze dus jong rijles kunnen nemen. Sinds 1985 moeten er toch zo’n 1100 leerlingen hun rijbewijs bij me hebben gehaald.”

U was vrachtwagenchauffeur in het leger, reed auto. U bent van alle markten thuis?

„Ik geef alleen rijles voor de personenauto – rijbewijs B., maar ik behaalde wel bijna alle instructeursbewijzen, behalve die voor de motor. Omdat ik nu parttime-instructeur ben en ook als conciërge op het Calvijn College werk, is de investering te groot. Je moet immers alle voertuigen hebben waar je les in geeft.”

Hoe ziet zo'n opleiding eruit?

„Je moet om te beginnen een geldig rijbewijs B hebben en een mbo-opleiding hebben gevolgd. Tijdens de opleiding krijg je twee gedeelten: theorie en je moet een verplichte stage doen. Ondertussen moet je in korte tijd veel leren over wet- en regelgeving. Dat was voor mij niet zo’n punt, want ik ben reservist geweest bij de rijkspolitie. Na het behalen van je instructeursbewijs moet je drie keer in de vijf jaar een theoretische bijscholing volgen en twee keer een praktische bijscholing. Wie zakt, mag geen rijles meer geven. Die regel vervalt waarschijnlijk binnenkort. Dat is denk ik voor de meeste instructeurs een opluchting.”

Hoe veilig is het om te rijden met leerlingen die geen ervaring op de weg hebben?

Lachend: „Ik zit niet de hele dag met kromme tenen in de auto. Door je ervaring zie je vaak al ruim van tevoren aankomen wanneer iets fout dreigt te gaan, waardoor je tijdig hulp kunt bieden. Dat probeer ik meestal mondeling te doen, want als je twintig keer in een les op de rem trapt, worden leerlingen alleen maar onzeker.” Dan: „Een paar weken geleden ging het wel bijna mis op de A58. We reden met ruim 130 kilometer per uur op de linkerrijstrook om een vrachtauto met daarachter een auto met een trailer in te halen. Schoot die auto opeens ook de linkerrijstrook op. Ik kon het stuur nog net naar rechts trekken en daarmee de situatie redden. Dan besef je weer dat je echt bewaard moet worden.”

Gaat het vaker mis?

„Gelukkig niet. Ik weet nog wel goed hoe er jaren geleden vlak voor onze neus een ongeluk gebeurde. Een vrachtwagen met aardappelen week op het laatste moment uit, waardoor de vracht begon te rollen. Voor we het wisten lag de vrachtwagen op zijn kant. Ik ben toen op de cabine geklommen om de chauffeur te helpen. Dat was een raar gezicht: hij lag met zijn rug tegen de deur. Gelukkig vielen zijn verwondingen mee.”

Zijn de leerlingen geen gevaar op de weg?

„Door je leerlingen word je niet gauw verrast. Je moet gewoon nooit op de automatische piloot rijden. Schade door leerlingen komt ook maar weinig voor.

Ik heb best wat aanrijdingen gehad, maar die werden bijna altijd veroorzaakt door auto’s die achter op de lesauto reden. Dat was in Utrecht, daar rijden ze agressiever dan hier in Zeeland.”

Over agressiviteit gesproken: nooit te maken geha met agressieve leerlingen.

Luchtig: „Je hebt altijd met mensen te maken en elke leerling is anders. Daar moet je ook op inspelen. Het is de uitdaging om goed om te gaan met lastige leerlingen. Ik ben niet voor de harde lijn, want dat maakt leerlingen onzeker. Maar sommige leerlingen zijn zeer overmoedig, die moet je behoorlijk afremmen. Ik confronteer hen daarom met de fouten die ze maken en laat hen weleens link schrikken. Je hoopt dat het blijvend efect heeft, maar na het examen ben ik hen kwijt. Dan is het maar afwachten hoe ze zich op de weg gaan gedragen.”

Komt u leerlingen tegen die beter maar niet op de openbare weg kunnen komen?

„Eigenlijk nooit. Ik heb één keer een mevrouw na tien uur geadviseerd om op een automaat over te gaan. Dat wilde ze niet, want een automaat was voor oudere vrouwen. Na twintig uur had ze de bediening redelijk onder controle, maar op kruispunten keek ze niet goed uit. Uiteindelijk is ze gestopt. Natuurlijk heb je leerlingen van allerlei niveaus in de auto, maar leerlingen doen geen examen voordat ze zelfstandig kunnen rijden.”

Slagen er meer mensen op maandagmorgen dan op vrijdagmiddag?

Resoluut: „Dat verhaal dat het CBR mensen bewust laat zakken om het slagingspercentage te beïnvloeden is een fabeltje. Iedereen die goed rijdt, haalt gewoon zijn rijbewijs. Overigens heb ik niet het idee dat mensen na het behalen van hun rijbewijs de veranderende verkeersregels bijhouden. Een verplichte theoriebijscholing zou wel wenselijk zijn; dan blijven mensen beter op de hoogte van de theorie.”

Begin over rijlessen en de anekdotes komen los. Ook op onze FACEBOOKPAGINA bleek autorijles een dankbaar onderwerp.

Annelies de Bruijn: Oh ja! Heel geconcentreerd autorijden, goed kijken en op gevoel schakelen... had ik alleen vol de knie van m’n rijinstructeur te pakken.

Feya van Wijck: ik reed de laatste les voor mijn examen een flinke deuk in de zijkant van de auto. er klapte een brommer op. ik ben gelijk in opdracht van de instructeur naar de garage gereden en daar heeft hij een nieuwe auto besteld. de volgende dag afgereden en met vlag en wimpel geslaagd!

Nelleke Pol: Met afrijden stonden we voor het rode stoplicht, klaar om de snelweg op te gaan. voor mij stond een vrachtwagen. Toen links van mij het verkeer al mocht gaan rijden, dacht ik: schiet eens op, chauffeur. Wat bleek... Z’n gevarenlichten knipperden, hij stond met pech. eerste keer dus gezakt!

Marieke Ten BolscHer: Tijdens het examen de spiegel van de lesauto gereden.

Dikkie Keuter: Op mijn 18e gezakt voor de theorie. voor mijn 49e verjaardag kreeg ik de eerste rijles van de kinderen om het toch weer te proberen. ik heb alles in vijf maanden tijd gehaald en wat heb ik er veel plezier van.

Simone Foekens: ik stopte tijdens de les op een druk kruispunt keurig voor het rode stoplicht. de instructeur gaf een ruk aan het stuur en meldde dat je hier prima door rood kon rijden.

Conny van den Pangaard: ik ben inmiddels bijna twee jaar getrouwd met mijn rijinstructeur.

Esther van de Craats-Van Eldik: drie keer over theorie gedaan, vijf keer over praktijk en uiteindelijk op m’n verjaardag geslaagd!

Lenn van Zanten-Aangeenbrug: Zowel theorie als praktijk in één keer gehaald. Tijdens het examen wel door rood gereden maar omdat ik heel netjes en goed gereden had toch geslaagd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen