Bram

In ons werk hebben we vaak te maken met mensen die geestelijk in de war zijn. Dat komt soms door drank- en drugsgebruik, maar ook de hedendaagse gejaagdheid en werkdruk vragen soms het uiterste van mensen. Mensen met een burn-out komen in alle rangen en standen van de samenleving voor. Deze klachten hebben niet met leeftijd te maken; mensen hebben soms vóór hun 30e al een burn-out. Stress kan een oorzaak zijn.

Binnen de hulpverlening lijden heel wat collega’s aan PTSS, een posttraumatische stressstoornis. Die ontstaat nadat incidenten heftige emoties oproepen, die vervolgens niet goed verwerkt worden. Sommige collega’s komen pas na een zeer lange herstelperiode aan het werk. Anderen lukt dat niet meer; dan leidt de PTSS tot arbeidsongeschiktheid. Denk je eens in dat je bij een babyreanimatie komt en samen met de ouders en andere hulpverleners vecht voor het leven van zo’n klein mensje. Zeker als je dan thuiskomt en je sluit je eigen kindje gezond in de armen, doet dat iets met je. Of als je bij een woningbrand komt, wetend dat er nog iemand binnen is, en je kunt gezien de vlammen niet meer naar binnen. Dat gevoel van machteloosheid doet veel met een hulpverlener.

Mensen die psychisch ziek zijn, reageren heel verschillend. Depressieve mensen hebben nogal eens last van suïcidale neigingen. Soms zijn het dezelfde mensen met wie we in het voor- en najaar te maken hebben. Ja, inderdaad, als de blaadjes komen en als de blaadjes gaan.

Soms raken mensen bij het ouder worden geestelijk het spoor bijster. Zo kreeg ik te maken met een dame op leeftijd die last kreeg van waanideeën en angststoornissen. Haar man was geestelijk gelukkig goed bij de tijd. Die dame zag van tijd tot tijd in de voortuin soldaten met geweren lopen. Ook zag ze onder de struiken tanks rijden. Ze dacht dan werkelijk dat het oorlog was. Ze bleef maar zeuren tegen haar man dat ze moesten onderduiken. Omdat haar man niet wist wat hij op zo’n moment met zijn vrouw aan moest, belde hij de politie met de vraag of wij haar gerust konden stellen.

Ik kreeg de vrouw aan de telefoon en vroeg wat ze precies zag. Nadat ze haar verhaal gedaan had, probeerde ik haar gerust te stellen. Ik beloofde haar meerdere malen dat we onmiddellijk zouden komen en alle soldaten en tanks zouden wegsturen. Ze werd rustiger en gaf de telefoon weer aan haar man, die mij hartelijk bedankte. Na zo’n gesprek ging het meestal weer een paar weken goed met deze dame. Tja, dienstbaar zijn is hulp verlenen aan hen die dit behoeven.

POLITIEAGENT BRAM VAN DUIJVENVOORDE VERZORGT OP DEZE PLEK EEN WISSELCOLUMN. VOLGENDE KEER AMBULANCEVERPLEEGKUNDIGE PAUL-JAN DEKKER.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen