Uiterlijke dingen...

Ik kan me heel wat catechisatielessen herinneren waarin jongeren mij –met het nodige vuur– allerhande vragen voorschotelden over uiterlijke dingen. „Het gaat toch vooral om het innerlijk, om het hart?” „De uiterlijke dingen doen er dan toch niet zo veel toe?” Of: „Waarom moet er altijd zo moeilijk gedaan worden over hoe je eruit hoort te zien?”

Laat ik om te beginnen –van harte– toegeven dat het inderdaad gaat om het innerlijk, om het hart. De vernieuwing van een zondaar zet daar in, als de Heilige Geest Zijn intrek neemt. Zoals je weet wordt in de Bijbel het hart aangemerkt als het wezen van mensen. Het geldt als de zetel van verstand, gevoel en wil. De vernieuwing die inzet in het hart, zet echter wel door in het hele leven. Het zou getuigen van een on-Bijbelse tweedeling als we ons innerlijke en uiterlijke leven zo zouden scheiden, dat we menen dat het gaat om het hart en dat het uiterlijke leven er niet toe doet. We zullen ons menselijke bestaan, met zijn innerlijke en uiterlijke kant, toch veel meer als een twee-eenheid moeten begrijpen.

Trouwens, volgens mij vinden jongeren door de bank genomen juist helemaal niet dat het uiterlijk en de uiterlijke dingen er niet toe doen. Als er in onze tijd iets toe doet, is juist dat het. Of denk jij niet heel goed na over hoe je overkomt op anderen? Is het voor jou niet belangrijk wat ze –al op het eerste gezicht– van je vinden? Weinig dingen worden zo zorgvuldig in elkaar gezet en bijgehouden als... ons profi el op sociale media. Het komt er immers op aan dat we ons goed presenteren aan anderen. En we zijn voor niets zo beducht als voor ‘imagoschade’. Juist de uiterlijke dingen zijn ons visitekaartje.

Laten we niet juist graag zien wat we belangrijk vinden, wat we mooi vinden en wie we graag willen zijn? In de uiterlijke dingen brengen we ons innerlijk tot uitdrukking. Een wijsheid die al heel lang meegaat, en ik onderstreep die wijsheid graag. Uiterlijke dingen doen ertoe. Ze zijn als een belijdenis zonder woorden. En in een tijd waarin het vooral op het zien aankomt, zijn ze misschien nog wel belangrijker dan voorheen. Daarom: is onze uiterlijke verschijning een versiering van ons innerlijk? En is het andersom geen aanklacht als we ons leven zo inrichten dat wat mensen zien op zijn minst op gespannen voet staat met wat de Bijbel ons leert over het christenleven?

Voor alle duidelijkheid: dat geldt heel nadrukkelijk jong én oud; dat geldt jullie, u en mij. Ik leg mijzelf en jullie een paar lastige vagen voor. Wat zegt het over ons hart als we naar buiten toe in overdaad leven? Wat zegt het over ons hart als ons voorkomen schaamteloosheid en verleiding etaleert? Maar ook: wat zegt het over ons hart als we als oudere een krampachtige jeugdigheid vertonen die een stilzwijgende ontkenning van het ouder worden is? Het zijn wat voorbeelden van toch wel bijzondere uitdossingen van mensen die doorgaan voor belijdende christenen.

De uiterlijke dingen doen ertoe. Niet in een wettische geest, maar als uitingen van een leven waar de Geest in ademt. En vergis je niet. Zo’n Bijbels ‘profi el’ kan zomaar een ander uitnodigen om ons te vragen wat ons toch beweegt om zo te leven. Of liever nog: Wie ons bezielt. Uiterlijke dingen: ze kunnen zomaar aanleiding zijn voor een vraag naar het hart.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen