Bram

Midden in de nacht worden we gebeld. Het is een man. Hij vermoedt dat er bij zijn buren –in de andere helft van de twee-onder-een-kapwoning– wordt ingebroken. De buren zijn op vakantie. Dat weet hij zeker: hun auto staat ook niet op de oprit. Duidelijk hoort hij geluiden vanuit het buurhuis. Of het van boven of beneden komt, weet hij niet.

Ik type de melding direct in het systeem en zeg tegen de man dat hij aan de lijn moet blijven om mij bij bijzonderheden direct te kunnen informeren.

De collega die de uitgifte van meldingen doet en dus contact heeft met de politie-eenheden, leest de melding en ik hoor dat hij meerdere eenheden naar het bewuste adres stuurt. Ook laat hij er een hondengeleider naartoe gaan. Ik vraag de melder of er iets verandert aan of bij de woning. De man is inmiddels naar buiten gelopen en zegt dat hij licht ziet branden op een van de slaapkamers. De gordijnen zijn dicht. Na enkele minuten komen de eerste collega’s ter plaatse. Zij gaan op aanwijzing van mijn collega direct naar de achterkant van het huis om daar alles in de gaten te houden. Korte tijd later arriveren er ook collega’s die zicht nemen op de voorzijde van de woning. Op deze manier ”bevriezen” we de situatie. We wachten de hondengeleider af, die helaas een lange aanrijtijd heeft.

Ik heb inmiddels de verbinding met de melder verbroken. Op een gegeven moment geven de collega’s door dat het licht in het huis uit gaat. Zij horen daarna geen geluiden meer uit de woning. Er moet dus iemand binnen zijn.

Als de hondengeleider arriveert, loopt hij met zijn viervoeter een rondje om het huis, terwijl de andere collega’s de voor- en achterkant in de gaten blijven houden. De hondengeleider geeft door dat hij nergens sporen van inbraak aantreft. Dat is wel vreemd. Dan besluiten de collega’s die aan de voorkant van het huis staan, aan te bellen. De collega’s aan de achterzijde blijven op hun post.

Na langdurig aanbellen klinkt er gestommel. Even later gaat het licht in de hal aan. Terwijl de collega’s klaarstaan om een vermeende inbreker te pakken, doet een jongeman de deur open. Verbaasd vraagt hij wat er aan de hand is.

Op dat moment komt zijn buurman eraan, degene die ons gebeld heeft. Hij vertelt dat de jongeman de zoon van de buren is. Dan blijkt dat de buren nog wel op vakantie zijn, maar dat hun zoon eerder naar huis is gekomen in verband met zijn werk.

Een melding waarbij de adrenalineniveau behoorlijk gestegen was, maar waar uiteindelijk niets van overblijft.

POLITIEAGENT BRAM VAN DUIJVENVOORDE VERZORGT OP DEZE PLEK EEN WISSELCOLUMN. VOLGENDE KEER AMBULANCEVERPLEEGKUNDIGE PAUL-JAN DEKKER.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen