Paul-Jan

Toch maar even mijn grote zus achternagaan, zal het kereltje net voor de klap gedacht hebben...

Wanneer je als ouder één of meer kleine kinderen mag hebben, kom je af en toe ogen en oren tekort.

Op deze zaterdagmiddag is dat ook het geval bij een gezin in Leidschendam. Vader is in de tuin bezig en moeder is huishoudelijke klusjes aan het doen. Ze heeft haar zoontje van tien maanden mee naar boven genomen, zodat ze hem goed in de gaten kan houden.

Tijdens een onbewaakt moment kruipt zoonlief vrolijk rond. Uiteraard gaat zijn ontdekkingstocht ook richting het traphekje. Normaal gesproken zit het hekje dicht, maar doordat zijn zus van 3 er zojuist langs is gelopen, staat het dit keer open. Toch maar even mijn grote zus achternagaan, zal het kereltje net voor de klap gedacht hebben...

Zijn moeder schrikt enorm als ze even later een hard gebonk op de trap hoort. Ze vindt haar zoontje daarna bewegingloos onder aan de trap op de betonnen vloer. Ze roept haar man, die direct 1-1-2 belt. Een paar tellen daarna gaan onze piepers af en vijf minuten later staan wij voor de deur van de eengezinswoning. Als we naar binnen stappen, horen we tot onze opluchting hard gehuil. Met horten en stoten vertelt de moeder ons het verhaal. Nadat haar man 1-1-2 had gebeld, begon hun zoontje weer te reageren en is hij gaan huilen, tot nu toe.

Snel doen we bij de kleine dreumes lichamelijk onderzoek. Op wat schrammen en een flinke buil op zijn voorhoofd na vinden we niets bijzonders. Ook kijkt hij ons tussen het snikken door met grote ogen aan en volgt ons nauwlettend. Dit stelt mij gerust.

Toch besluiten we hem ter observatie mee te nemen naar het ziekenhuis. Vader blijft met het dochtertje thuis en moeder gaat met ons mee.

Onderweg leg ik haar uit dat een val op het hoofd bij kinderen vaak onschuldig is. Toch is het belangrijk om de symptomen (zeker na een val waarbij er sprake is van bewustzijnsverlies) goed in de gaten te houden. Vermoedelijk besluit de kinderarts dat er een scan gemaakt wordt van het hoofdje en zal er een wekadvies volgen.

Inmiddels zijn we aangekomen bij het Juliana Kinderziekenhuis, waar we op een fijne en rustige manier worden opgevangen. Na de overdracht melden we ons weer beschikbaar en krijgen meteen daarna een volgende rit. Nog even zwaaien we naar ons kleine vriendje, dat nu een glimlach op zijn gezicht tovert.

PAUL-JAN DEKKER VERZORGT OP DEZE PLEK EEN WISSELCOLUMN. VOLGENDE KEER POLITIEAGENT BRAM VAN DUIJVENVOORDE.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen