„Mag ik uw stropdas afknippen?” en zeg dan maar eens nee...

Als een boer met kiespijn. Zo lacht koning Willem-Alexander naar de camera’s als op 21 januari een werknemer van een dak- en thuislozenopvang zijn oranje stropdas afknipt. Om zijn hals prijkt namelijk een favoriet die hij liever niet wil missen. Als de koning van tevoren had geweten dat het gebouw ooit op deze manier was geopend en de gastvrouw hem spontaan zou vragen het ritueel te herhalen, zou hij vast een ander exemplaar hebben omgeknoopt. Maar daar is het nu te laat voor, want de schaar staat al in zijn dure das van Hermès.

SPONTANE REACTIE

Nee zeggen had natuurlijk wel gekund, maar een spontane actie vraagt ook om een spontane reactie. Een weigering zou de gastvrouw in verlegenheid brengen, wat erger zou zijn dan een kapotte das. Honderd euro meer of minder op zijn rekening merkt de koning tenslotte toch niet, en een das kan vervangen worden. Maar een spontane actie loopt niet altijd even goed af. Zo kreeg Máxima in 2004 onverwachts haring aangeboden. Als de hofhouding dit van tevoren had geweten, had ze er vast een stokje voor gestoken. Want hoe dol Máxima ook is op vis: rauwe haring met een zoute smaak is wel een ander verhaal. Toch begon ze dapper aan de delicatesse. In eerste instantie ging het nog wel, maar halverwege de hap ging het toch bijna mis. Al kokhalzend slikte ze de haring door, terwijl de omstanders ietwat ongemakkelijk om zich heen keken. Oeps. Dan had de Russische burgemeester het wat makkelijker. Wat wilde het geval? Met regelmaat kreeg prinses Beatrix eters over de vloer, en over een weigerende oven of een ingezakte cake hoefde zij zich dan niet druk te maken. Toch kwam ze in de jaren zeventig voor hete vuren te staan toen prins Claus impulsief de burgermeester van Lenigrad uitnodigde voor een etentje op Kasteel Draeckenstein. De kok was namelijk een dagje vrij, en op het menu stond kip met appelmoes en patat omdat een van de prinsjes jarig was. Na een verhitte discussie met haar man besefte prinses Beatrix ook wel dat er niets anders opzat dan de Russische burgermeester het Hollandse feestmaal te serveren. Gelukkig genoot de burgermeester met volle teugen .

Tijdens een buitenlands moskeebezoek in 2009 verliep het programma ook niet volgens het boekje.

Bij de voorbereiding hadden de hofdames uitvoerig gevraagd naar de kledingvoorschriften. Was een hoofddoek voldoende? Het antwoord was ja geweest, maar ter plekke bleken de regels toch strenger te zijn. Alleen als ze zich zou hullen in een traditioneel gewaad zou de prinses welkom zijn. Zichtbaar gefrustreerd begon ze voor het oog van de camera aan een verkleedpartij.

Omdat omstandigheden zoals kledingvoorschriften soms op het allerlaatste moment wijzigen, vraagt een koninklijk bezoek soms ook gewoon om improvisatievermogen. Dat is niet erg, maar er zijn ook fouten die wél te voorkomen zijn. Zo levert de Nederlandse vlag nog weleens problemen op, terwijl dat op internet zo gecheckt kan worden. In Ierland hing de driekleur ondersteboven, en soms wordt onze vlag verwisseld met die van Luxemburg, die rood, wit en Nassaublauw is.

CHAMPAGNE

En wat te denken van het dopen van schepen? Blijkbaar is het bouwen van een schip minder ingewikkeld dan het vernielen van een fles champagne. Zo spatte in 2010 een fles champagne recht voor de voeten van koningin Beatrix kapot omdat de knoop losliet en de fles op de grond belandde. En in 2014 ging de fles juist met geen mogelijkheid stuk toen koningin Máxima een reddingsboot mocht dopen. Terwijl koningin Máxima ongemakkelijk lachtte, hengelde de gastheer net zolang aan het touw tot de fles in duizend stukjes knalde. Naast eigenwijze flessen champagne kan ook het publiek altijd voor een verrassing zorgen. Prinses Beatrix houdt uit voorzorg vaak wat fysieke afstand, maar van tijd tot tijd wordt ze toch overrompeld. Zo ging ze onlangs verplicht op de foto met een fan, die bijna als plakband aan haar zat vastgeplakt. De beveiliging had weliswaar kunnen ingrijpen, maar op een gekrenkt imago of een dreigende sfeer zit niemand te wachten.

De overtreffende trap van een selfie laat zich wel raden: een kus. Op Koninginnedag 1988 werd prinses Beatrix compleet overrompeld toen ze tijdens een bezoek aan de Amsterdamse vrijmarkt twee zoenen kreeg van een wel heel enthousiaste omstander, die haar op een bijzondere manier begroette: „Geef me een zoen, meid!” Dat dit niet in het draaiboek stond, spreekt voor zich.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen