Bijzonder staatsbezoek in Indonesië

Wij hebben de roodwit-blauwe vlag in Nederlands-Indië verdedigd. Ik heb alles verloren wat mij lief is. (...) Dit is een steek in de rug van onze Indische Nederlanders, Nederlanders en Molukkers.” Met ogen vol woede en verdriet smijt een Indiëveteraan op 11 maart zijn onderscheidingstekens op de grond. Als prullaria blijven ze liggen, want de eerbetonen van weleer hebben voor hem geen waarde meer.

EXCUSES

Ruim 11.000 kilometer verderop heeft de koning eerder die dag namelijk zijn excuses aangeboden voor de „geweldsontsporingen van Nederlandse zijde” tijdens de onafhankelijkheidsoorlog van 75 jaar geleden. Dat de grenzen van fatsoen destijds werden overschreden weet de veteraan maar al te goed, maar de daden van de Indonesiërs omschrijft hij als „veel erger.” En de excuses? Die vindt hij dan ook „verschrikkelijk.”

En hij is niet de enige. Diverse Kamerleden uiten eveneens kritiek op de inhoud van de toespraak. Sommigen vinden de toon te zwak, terwijl Thierry Baudet de historische woorden juist weer onnodig vindt. De kans is groot dat de koning dergelijke reacties wel had zien aankomen, want tijdens de toespraak komt hij nerveus en gespannen over. Toch slaat hij zich er dapper door heen. Dat moet ook wel, want het staatsbezoek is niet zomaar een gezellig snoepreisje. Nee, er moeten enkele belangrijke onderwerpen besproken worden, waaronder onderlinge handel, duurzaamheid, democratie en godsdienstvrijheid. Als rode draden lopen ze door het programma heen.

Dat is de bedoeling althans, maar tijdens de voorbereiding van het staatsbezoek gaat er iets vreselijk mis. In Sebangau National Park botsen tijdens een proefvaart twee boten op elkaar. Zeven mensen overlijden, nog meer raken er gewond. Na koortsachtig overleg wordt besloten dat het programma van de derde dag komt te vervallen en dat het staatsbezoek wordt ingekort. Een knuffelmoment met orang-oetans verdwijnt van het programma, evenals een voetballes en meerdere bijeenkomsten over duurzaamheid.

BATIKSTOFFEN

Gelukkig biedt het programma naast enkele schaduwkanten en diplomatieke knelpunten ook ontspanning en vermaak. Zo krijgt koningin Máxima op dag 1 prachtige batikstoffen te zien, en mag ze zelf een klein stukje stof bewerken.

De Indonesische muziek krijgt eveneens aandacht, en op de tweede dag van het staatsbezoek bewondert het koningspaar nog de Prambanan, het grootste hindoeïstische tempel complex van Indonesië. Een bijbehorend poseermoment levert prachtige beelden op.

Dat kan trouwens ook gezegd worden van Máxima’s mooie jurken, want ondanks de hoge temperaturen komt de koningin goed en gekleed voor de dag. Bij de aftrap van het staatsbezoek draagt ze een zachtgroene capejurk met een koket retrohoedje en een golvend kapsel.

Op dag 2 kiest ze eveneens voor klassiek, maar dit keer een gebloemde midijurk met subtiele klokmouwen. Terwijl de koning steeds van overhemd moet wisselen, lijkt de koningin dankzij slimme stofkeuzes en een elegante waaier weinig last te hebben van de warmte.

DOCHTERS

Na drie veelbewogen dagen wordt het staatsbezoek op donderdag 12 maart afgesloten met een persgesprek. Koning Willem-Alexander grapt en grolt er op los, maar geeft ook aan dat zijn toespraak met excuses geen verrassingen bevatte en de lijn volgde van de regering. Koningin Máxima geeft op haar beurt aan dat ze graag bij haar dochters wil zijn nu het coronavirus om zich heen grijpt. En dan, na drie dagen hard werken en veel zweten, zit het bijzondere staatsbezoek er écht op.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Terug naar resultaten Printen