De boer op met de veearts
Spoed! Het is nog vroeg in de ochtend als ik opgeroepen word. Een koe heeft gekalfd en door een ongeluk is de volledige baarmoeder zichtbaar. Als ik de stal in loop, zie ik een uitgeputte koe op de grup liggen. En dat niet alleen, rond het lijdend voorwerp staan zo’n tien stoere brandweermannen. De heren zijn vanmorgen opgetrommeld door de veehouder. Nadat de koe een kalfje ter wereld heeft gebracht, is ze vanuit haar ligbed naar achteren gegleden en in de diepe goot terechtgekomen die voor de afvoer van mest is bedoeld. De goot is te smal voor het dier om er zelf weer uit te komen. De veehouder ziet geen andere oplossing dan de brandweer in te schakelen. De hulptroepen redden het om de koe met behulp van banden onder de buik uit de grup te takelen.
De opluchting is helaas van korte duur. Door de druk van de buikbanden wordt de lege, nog grote en slappe baarmoeder naar boven geduwd. Eén nawee van de koe en de volledige baarmoeder l oept eruit. De brandweerlieden staan perplex. Terwijl ze met smart wachten op mijn komst, bereidt de veehouder de onwetende mannen vast voor: het terugstoppen van de baarmoeder gaat een zware klus worden… Ik voel hun blikken: moet zíj dit gaan i ksen? Eerst installeer ik de koe in een gunstige werkpositie. Geboeid kijken de brandweerlieden op mijn vingers. Ondanks de ernst van de situatie zit de sfeer er goed in. „Willen jullie de grup afdekken met een pallet?” vraag ik de mannen.
„Pas maar op”, grappen ze onderling. „Straks valt zij er ook nog in en moeten we haar eruit takelen.” „Kijk, ze bevestigt zelf de ophangbanden al”, hoor ik terwijl ik de bretels van mijn verlospak over mijn schouders sla. „Ah joh, voor haar heb je toch geen takel nodig, die til je zelf zo de lucht in.” Ik gebruik al mijn spierkracht om de baarmoeder op de juiste plek te krijgen. Met een grote naald plaats ik een hechting. Een brandweerman mompelt dat hij nog niet heeft gegeten vanochtend. Een ander trekt de vergelijking met de bevalling van zijn vrouw. Mijn pak druipt van het bloed. Als beloning krijg ik een douche met de brandweerslang. Voor de brandweerlieden is het avontuur compleet. „Nu kan ik straks bij de koffie ook nog vertellen dat ik een veearts heb geblust.”
HENRIËTTE BRUGGINK
landbouwhuisdierenarts
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van woensdag 29 april 2020
Terdege | 98 Pagina's