Jungle

Denkend aan de tuin van mij ouders zie ik een zee van hortensia’s in schitterende kleuren, een netjes bijgehouden heg, fris gemaaid gras. Mijn vader is verantwoordelijk voor al dat moois. Ik weet niet beter of de tuin valt onder het takenpakket van de man. Bij Jan thuis is de tuin vooral het domein van de moeder de vrouw. Hij weet niet beter.

Na ons trouwen geeft dat eerst nog geen problemen. Ik vind dat onze tuin best een studentenhuisuitstraling mag hebben. Jan ís tenslotte nog student. Maar de scriptie komt uiteindelijk toch af, en inmiddels wonen we in een keurige straat met keurige tuintjes. Gelukkig is jungle de nieuwste woontrend – we zijn qua tuin al snel de hipste familie van de buurt. Want ja, waar moet je beginnen als je het verschil amper weet tussen onkruid en de botanische rijkdommen die de vorige bewoners je hebben nagelaten? In januari helpt mijn vader me op weg en maak ik samen met hem de tuin winterklaar, al weet ik niet of het daar helemaal het juiste seizoen voor is. In ieder geval begint alles nu weer uitbundig uit te lopen, dus heel schadelijk zal het niet geweest zijn. Deze week grijp ik vol goede moed weer naar de schoffel. „Weet iemand wat dit voor plantje is?” vraag ik op de familie-app. „Het schiet ineens overal op.” Misschien zijn het wel van die leuke stokrozen, denk ik nog even. Die laat ik mooi staan. Maar mijn broertje reageert al snel: „Ik hoop voor jullie dat het geen Japanse duizendknoop is.” En inderdaad, het meegestuurde plaatje lijkt er verdacht veel op. Heb ik weer. Begin ik net een beetje lol in tuinieren te krijgen, wordt alles overwoekerd door onuitroeibaar superonkruid.

„Weet iemand of dit de Japanse duizendknoop is?” vraag ik vertwijfeld aan mijn Facebookvrienden. Intussen begint Jan de jonge scheuten vast uit te graven – echt mannenwerk, daar zijn we het over eens. Er mag niets achterblijven. De duizendknoop kan niet eens bij het gft, omdat zelfs versnipperde restjes nog wortel kunnen schieten.

Maar dan komen er ineens reacties van Facebookvrienden binnen. „Het is de karmozijnbes”, roepen ze stellig. Ik googel even en ja hoor, ik herken ze meteen: die groeiden hier vorig jaar ook weelderig. Nou ja, nu zijn ze in ieder geval met wortel en tak uitgeroeid. Laat dat maar aan Jan over.

NELINE IS GETROUWD EN MOEDER VAN MARTHA (6), ABEL (4), JOLIJN (3) EN REINOUT (1)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen