Nesteldrang

Een flinke lading boodschappen inslaan, de kinderen van school halen, lange fietstochten maken met een slapende baby – hoe deden we dat ooit zonder bakfiets? Misschien kwam de aankoop ervan wel voort uit een vreemd soort nesteldrang. Het idee ontstond in elk geval in de laatste maand van mijn zwangerschap, toen ik op een dag niet meer tussen het zadel en het voorzitje van de fiets paste. Hoe moest dat straks, als de kleine er was? Ik vond het niet zo nodig om voortaan vier keer per dag bij school te leparkeren, zeker omdat het maar vijf minuutjes fietsen is (of vier minuten racen).

Een bakfiets leek de perfecte oplossing. Via internet oriënteerden we ons op twee- en driewielers, op accu’s en huiven, op goede en slechte ervaringen. Binnen een paar dagen vonden we op Marktplaats de perfecte bakfiets. Op 1 december konden we hem in Amstelveen ophalen. Ik was op 4 december uitgerekend en voelde me nog opperbest, dus togen we in alle vroegte met het hele gezin richting Randstad. Het proefritje bevestigde wat de lovende recensies al hadden gezegd: dit was een heerlijke fiets. Dus stapte ik met de kinderen in de auto en Jan met wat proviand op de fiets. Jan had uitgerekend dat het zo’n vierenhalf uur fietsen was, en mijn bevallingen hadden tot dusver altijd een stuk langer geduurd. Als hij een beetje doorfietste, hoefde hij niet bang te zijn dat hij iets zou missen. Eenmaal thuis bakte ik een stapel pannenkoeken omdat de kinderen dan zo heerlijk zonder zeuren hun bord leegeten. Toen Jan thuiskwam, schoof hij er dankbaar ook een paar naar binnen. Daarna konden we gelijk door naar het familiefeestje dat die dag nog op de planning stond. We namen ons zoals altijd voor om niet te laat naar huis te gaan, maar zoals altijd lukte dat niet.

Ik had de afgelopen weken elke avond geprobeerd het huis op te ruimen voor het geval de baby die nacht zou komen, maar uitgerekend nu had ik er geen puf meer voor. Eerst maar eens slapen. En toen diende de bevalling zich aan. Zo vlot was het nog nooit gegaan: na vierenhalf uur konden we Reinout al in onze armen sluiten.

De was was nog niet opgevouwen. De plinten waren niet gestoft. Maar in de garage stond de bakfiets, klaar voor Reinouts eerste fietstochtje.

NELINE

IS GETROUWD EN MOEDER VAN MARTHA (6), ABEL (4), JOLIJN (3) EN REINOUT (1)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen