Johan

Johan Dubbeldam verzorgt op deze plek een wisselcolumn. Volgende keer ambulanceverpleegkundige Paul-Jan Dekker.

In verband met een toename van het aantal woninginbraken ga ik komende nacht op de iets de wijk in. Je moet je voorstellen: iedereen in diepe rust en op straat kom je geen kip tegen. Omdat we zelf op de iets zitten, kunnen we alles goed zien en horen. Door poortjes en steegjes ietsend, kammen we de wijken uit. Om een uur of drie rijden we door een straat in een woonwijk. Het is heel stil. De vogels houden zich nog rustig. Er gaan nog geen mensen naar het werk. We zijn, zo lijkt, de enigen in de wijk.

Plots horen we gekraak alsof er een plank breekt. „Huh, wat is dat?” We kijken een donkere steeg in en mijn collega schijnt er met zijn zaklamp in. Opeens roept hij luid: „Ja, stop, politie!” Verderop in de steeg zie ik een man wegrennen. „Het is raak”, hoor ik mijn collega opgetogen roepen. We ietsen hard achter de man aan. Honderd meter verderop krijgen we hem te pakken en krijgt de man onze pepperspray in zijn gezicht.

„Die is nu wel onder controle”, denk ik, en ik iets terug naar de plek waar we het geluid hoorden. Een straat verderop loopt een andere man. Ik zie dat hij schrikt als hij mij ontdekt. Snel iets ik naar hem toe en pak hem vast. De man heeft geen duidelijke verklaring voor zijn aanwezigheid in de wijk. Ik houd hem aan en plaats hem snel in de boeien. Inmiddels heb ik op de portofoon meegedeeld waar we op zijn gestuit en zijn er collega’s naar ons onderweg. De verdachten worden naar het politiebureau overgebracht. Omdat we niet zeker weten wat de mannen aan het doen waren en of ze wellicht met meer waren, hebben we een politiehondengeleider gevraagd te assisteren.

Inmiddels zijn we met meerdere collega’s bij de woningen waar we het geluid vandaan hoorden komen. Na wat zoekwerk zien we dat met een breekijzer geprobeerd is een raam te openen. De hondengeleider maakt zijn ronde om te zien of er nog een derde verdachte rondloopt. In de dicht begroeide tuin van de buren begint de politiehond ineens hard te blaffen. Het kabaal maakt duidelijk dat de hond iemand te pakken heeft. Snel wordt de derde verdachte geboeid en ook hij wordt afgevoerd naar het politiebureau.

Nadat alles is afgezocht naar eventuele andere verdachten ietsen mijn collega en ik terug naar bureau. Met een dikke glimlach. We geven elkaar een boks. Dit is wat je noemt een echte heterdaad!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen