De boer op met de veearts

De melkveehouder kijkt me gespannen aan. Ik schud mijn hoofd. „Dit ziet er niet goed uit”, bevestig ik zijn vermoeden. We staan bij een koe die in een dag tijd ernstig kreupel is geraakt. Ze ligt in een strohok en heeft overduidelijk pijn. Op mijn aandringen probeert ze op te staan, maar na enkele strompelende passen laat ze zich weer vallen. Ik onderzoek de voorpoten en zie dat de gewrichten verdikt zijn door een ontsteking; ze voelen warm aan en zitten vol vocht. Als ik de poten ook maar enigszins aanraak, verschiet de koe van pijn. De achterpoten zijn ongedeerd.

Mycoplasma, schiet me direct te binnen. Dat is een erg besmettelijke bacterie die een heel bedrijf kan platleggen. Besmette koeien kunnen ineens getroffen worden door een zeer pijnlijke gewrichtsontsteking aan de voorpoten en er kan ook een specifiek soort uierontsteking optreden. En het vervelendste daarbij: antibiotica hebben weinig grip op deze bacterie, dus in veel gevallen is geen behandeling mogelijk. Het voorkomen van nieuwe besmettingen is daarom van groot belang.

Ik twijfel. Ik kan de koe behandelen en nog even afwachten, met het risico dat we straks misschien een nog groter probleem hebben, óf ik spreek direct mijn vermoeden uit, met het risico dat ik de veehouder onnodig bang maak. Ik kies voor het laatste. We maken een ronde door de stal. „Zijn er meer koeien met klachten?” wil ik weten. Ik controleer alle dieren op kreupelheid. Vier koeien blijken ook een dikke en pijnlijke voorpoot te hebben. Mijn vermoeden wordt steeds sterker. Het betekent ook dat de kans zeer klein is dat de liggende koe nog beter kan worden.

Om mijn diagnose zo snel mogelijk te kunnen bevestigen, neem ik bloed af en vloeistof uit het ontstoken gewricht. Een laboratorium onderzoekt de monsters op de aanwezigheid van de Mycoplasmabacterie. De volgende dag krijg ik de uitslag: aangetoond. Ik ben opgelucht dat de casus is opgelost. Tegelijkertijd besef ik dat dit voor de veehouder grote emotionele en financiële gevolgen heeft.

In enkele maanden tijd krijgen we in beeld welke dieren er nog meer besmet zijn geraakt. Ze worden ook afgevoerd. Langzaam dooft de besmetting uit en keert de rust op het bedrijf terug.

Henriëtte Bruggink, landbouwhuisdierenarts

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Terug naar resultaten Printen